دوره 31، شماره 3 - ( خرداد 1399 )                   جلد 31 شماره 3 صفحات 158-168 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Matin Homaei H, Farzanegi P. THE EFFECT OF CONTINUOUS TRAINING ON RATE OF CASPASE3, BAX AND BCL-2 PROTEINS IN VASCULAR OF INDUCED POISONING INDUCED BY DIFFERENT DOSES OF HYDROGEN PEROXIDE. Stud Med Sci. 2020; 31 (3) :158-168
URL: http://umj.umsu.ac.ir/article-1-5108-fa.html
مهتابی علمداری جاوید، متین حسن، فرزانگی پروین. اثر تمرین تداومی بر میزان پروتئین‌های Caspase3, BCL-2, BAX عروق در رت‌های با مسمومیت القایی ناشی از دوز‌های مختلف پراکسید هیدروژن (مداخله‌ای تجربی و شبه تجربی). مجله مطالعات علوم پزشکی. 1399; 31 (3) :158-168

URL: http://umj.umsu.ac.ir/article-1-5108-fa.html


دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز ، hasanmatinhomaee@gmail.com
چکیده:   (288 مشاهده)
پیش‌زمینه و هدف: آپوپتوزیس، مرگ سازمان‌یافته سلولی است که عوامل مختلف فیزیولوژیکی و پاتولوژیکی باعث القای آن می­گردد. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر تمرین تداومی بر میزان پروتئین­های BAX،BCL-2,Caspse 3 عروق در رت­های با مسمومیت القایی ناشی از دوز­های مختلف پراکسید هیدروژنمی­باشد.
مواد و روش‌ کار: در این مطالعه تجربی 40 سر رت نر و بالغ به‌طور تصادفی به پنج گروه (8=n) تقسیم شدند: (1) تزریق یک میلی مول H2O2 به‌صورت درون صفاقی (H1)، (2): تزریق دو میلی مول H2O2 به‌صورت درون صفاقی (H2)، (3): تزریق یک میلی مول H2O2 به‌صورت درون صفاقی همراه با انجام تمرین ورزشی منظم (H1E)، (4): تزریق دو میلی مول H2O2 به‌صورت درون صفاقی همراه با انجام تمرین ورزشی منظم (H2E) (2)، (5): کنترل (C). گروه­های تمرینی به‌طور روزانه فعالیت تمرینی منظم بر روی تردمیل را به مدت 8 هفته (هفته اول و دوم، 30 دقیقه- هفته سوم و چهارم، 45 دقیقه- هفته پنجم تا هستم، 60 دقیقه) انجام دادند. سپس همه رت­ها بعد از بی­هوشی قربانی شده و نمونه پروتئین­های BAX, BCL-2, Caspase 3 با روش الایزا اندازه‌گیری شد. برای تعیین اثر هر یک از متغیر‌‌‌های مستقل بر شاخص‎‌های موردنظر، از آزمون Way ANOVA Two استفاده شد همچنین برای بررسی بین گروهی هر یک از متغیرها آزمون ANOVA One Way و آزمون تعقیبی بونفرونی بکار گرفته شد. و معنی­داری به‌صـورت 05/0 P≤ در نظر گرفته شد.
یافته‌ها: انجام تمرینات تداومی در رت­ها نشان داد که میزان پروتئین BAX نسبت به گروه تیمار با 1 و 2 میلی مولار پراکسید هیدروژن کاهش معنی‌داری پیدا نکرده است. انجام فعالیت ورزشی به‌تنهایی و همراه با تزریق 1 و 2 میلی مولار پراکسید هیدروژن باعث افزایش مقدار پروتئین BCL -2 گردید که این افزایش نیز معنی­دار نبود، کاهش میزان Caspase3,BAX و نسبت BAX/BCL-2 در هر دو گروهی که یک و دو میلی مولار پراکسید هیدروژن دریافت کرده بودند، شد که فقط تغییرات Caspase3 (P=0.014) و نسبت (BAX/BCL2(p=0.0002 در گروه­هایی که 2 میلی مولار پراکسید هیدروژن دریافت کرده بودند، معنی­دار بود (05/0 P≤.).
بحث و نتیجه‌گیری: تمرینات تداومی احتمالاً از طریق کاهش Caspase3، نسبت BAX/BCL-2 و افزایش BCL-2، باعث کاهش آپوپتوز عروقی می­گردد که احتمال می­رود از آسیب وارده به بافت عروقی جلوگیری کند.
 
متن کامل [PDF 2754 kb]   (122 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي(توصیفی- تحلیلی) | موضوع مقاله: فیزیولوژی ورزشی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله مطالعات علوم پزشکی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Studies in Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb