دوره 31، شماره 1 - ( فروردین 1399 )                   جلد 31 شماره 1 صفحات 14-7 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Vardast M R, Ranjkeshzadeh N. NEW METHOD FOR DETERMINATION OF AMIODARONE IN SERUM WITH DISPERSIVE LIQUID-LIQUID MICROEXTRACTION BY HIGH-PERFORMANCE LIQUID CHROMATOGRAPHY WITH EXPERIMENTAL METHOD. , Studies in Medical Sciences. 2020; 31 (1) :7-14
URL: http://umj.umsu.ac.ir/article-1-4596-fa.html
وردست محمدرضا، رنجکش زاده ناصر. روش جدیدی برای اندازه‌گیری غلظت آمیودارون در سرم بر پایه استخراج حلال پخشی با کروماتوگرافی مایع با عملکرد بالا به روش تجربی. , مجله مطالعات علوم پزشکی. 1399; 31 (1) :7-14

URL: http://umj.umsu.ac.ir/article-1-4596-fa.html


استادیار شیمی تجزیه، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، دانشکده داروسازی، گروه شیمی دارویی (نویسنده مسئول) ، mrvardast@gmail.com
چکیده:   (6348 مشاهده)
پیش‌زمینه و هدف: آمیودارون (Amiodarone) یک داروی ضدآریتمی نوع (III) است که برای درمان انواع آریتمی­های قلبی مورد مصرف قرار می­گیرد. تعیین غلظت این دارو در خون بیماران برای تجویز این دارو و برهمکنش آن با سایر داروها (به دلیل برهمکنش زیاد این دارو با سایر داروها) از اهمیت بالایی برخوردار است. لذا لازم است در اندازه­گیری این دارو از دستگاه‌های دقیق همچون HPLC با دتکتورهای گران‌قیمت استفاده شود ولی زمان آنالیز اکثراً وقت‌گیر بوده و روش‌های استخراج مشکل و هزینه بالایی دارند، بنابراین از روش میکرواستخراج مایع-مایع پخشی برای اندازه­گیری سریع و دقیق این دارو در سرم خون استفاده شده است.
مواد و روش‌ کار: روش میکرواستخراج مایع – مایع پخشی با انواع حلال‌های استخراج‌کننده و انواع حلال‌های پخش‌کننده مورداستفاده قرار گرفت و پس از انتخاب حلال‌های مناسب و بهینه‌سازی پارامترهای تجربی مختلف، این متد برای استخراج و اندازه­گیری غلظت آمیودارون در سرم خون مورداستفاده قرار گرفت.
یافته‌ها: نتایج نشان می‌دهد که تتراکلریدکربن به‌عنوان حلال استخراج‌کننده و استونیتریل به‌عنوان حلال پخش‌کننده مناسب بوده و حجم بهینه آن‌ها به ترتیب 75 و 200 میکرولیتر بوده و حجم بهینه سرم 100 میکرو لیتر و pH های مناسب در دو مرحله استخراج 1 و 6 است. در ضمن منحنی کالیبراسیون آمیودارون در سرم در محدوده 05/0 – 100 میکروگرم بر میلی‌لیتر خطی بوده و دارای انحراف استاندارد نسبی 79/3 درصد می­باشد.
بحث و نتیجه‌گیری: نتایج حاصل نشان‌دهنده کارایی مناسب این روش در اندازه­گیری آمیودارون در سرم خون بوده و زمان آنالیز و هزینه آنالیز را در حد قابل قبولی کاهش داده و از تکرارپذیری مناسبی برخوردارمی باشد. با این روش می­توان به‌راحتی و با کاهش اثرات بافت سرم در اندازه­گیری آمیودارون اقدام به اندازه­گیری این دارو کرد.
متن کامل [PDF 1742 kb]   (1876 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي(توصیفی- تحلیلی) | موضوع مقاله: داروسازی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.