دوره 29، شماره 9 - ( ماهنامه _ آذر 1397 )                   جلد 29 شماره 9 صفحات 660-668 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

nouroozzadeh J, Sadegh soltani F, Daie S, Sayyadi H, Mohammadi A. The effect of iodine supplementation on thyroid volume and thyroid stimulating hormone level in women of childbearing age residing in West Azarbaijan province, Iran. J Urmia Univ Med Sci. 2018; 29 (9) :660-668
URL: http://umj.umsu.ac.ir/article-1-4483-fa.html
نوروززاده جعفر، صادق سلطانی فاطمه، دایی سعیده، صیاذی حجت، محمدی افشین. اثر مکمل یاری ید بر حجم تیروئید و هورمون محرک تیروئید( TSH )زنان غیر باردار استان آذربایجان غربی . مجله پزشکی ارومیه. 1397; 29 (9) :660-668

URL: http://umj.umsu.ac.ir/article-1-4483-fa.html


دانشگاه علوم پزشکی ارومیه ، jnouroozzadeh@yahoo.co.uk
چکیده:   (636 مشاهده)
پیش‌زمینه و هدف: ید به‌عنوان یک عنصر ضروری برای بیوسنتز هورمون‌های تیروئیدی و تکامل سیستم عصبی جنین ضروری می‌باشد، بنابراین مصرف دوز اضافی ید حاوی µg/day 250-150 در دوران بارداری یا در مراحل اولیه بعد از زایمان توسط سازمان‌های بین‌المللی توصیه می‌شود. این مطالعه باهدف بررسی تأثیر مکمل یاری ید (µg/day 150) به مدت 90 روز، بر روی حجم تیروئید و هورمون محرک تیروئید (TSH) در زنان سن باروری استان آذربایجان غربی انجام گردید.
مواد و روش‌ کار: در این مطالعه 38 دانشجوی در سن باروری (30-20 سال) شرکت کردند. دانشجویان غیرباردار با حداقل 1 سال سابقه اقامت در خوابگاه و عدم سابقه‌ی اختلالات تیروئیدی از معیارهای ورود به مطالعه بود. حجم تیروئید توسط سونوگرافی Philips Affiniti 50 اندازه‌گیری شد. اندازه‌گیری TSH سرم با دستگاه Liason انجام گرفت. تجزیه‌و‌تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS ویرایش 16 آنالیز شد.
یافته‌ها: میانگین سنی و شاخص توده بدنی (BMI) جمعیت موردمطالعه به ترتیب 59/2± 1/24 سال و m2 kg/ 3/2± 35/21 بود. دامنه حجم لب راست (میلی‌لیتر) در مرحله قبل مکمل یاری و 90 روز بعد از مکمل یاری به ترتیب برابر با (8-5/1) و (3/5-5/1) برای حجم لب چپ (میلی‌لیتر) نیز به ترتیب (82/6-51/1) و (24/5- 08/1) و برای حجم تیروئید (میلی‌لیتر) نیز (82/14-46/3) و (92/9-58/2) بود. آزمون اندازه‌گیری t زوجی کاهش معنی‌داری در میانگین حجم‌های لب راست، چپ و حجم کل تیروئید بعد از مرحله مکمل یاری نشان داد (05/0P <). رابطه‌ای بین حجم تیروئید با BMI و سطح بدن (BSA) وجود نداشت. هیچ تفاوتی در سطح TSH قبل و بعد از درمان مشاهده نشد (mIU/ L 02/1±13/2 و mIU/ L 31/1±37/2).
بحث و نتیجه‌گیری: این مطالعه نشان می‌دهد که مداخله سه‌ماهه ید، با کاهش 28/14درصد در حجم کل تیروئید همراه بود. از سوی دیگر درمانید تأثیری بر روی TSH نداشت. با توجه به کاهش حجم تیروئید و تغییرات دامنه‌ای محسوس بین فردی در حجم لب‌های راست و چپ بعد از عرضه ید به نظر می‌رسد که ارزیابی اندازه تیروئید روش حساس و غیرتهاجمی برای بررسی مزایا و عوارض درمان با ید در مطالعه طولی است. مطالعات بیشتر با تعداد نمونه بیشتر و زمان پیگیری طولانی‌تر به همراه اندازه‌گیری ید دفعی ادراری، تیروگلوبولین سرم و بیومارکرهای خود ایمنی تیروئید برای تأیید یافته‌های این مطالعه اولیه موردنیاز است.
متن کامل [PDF 481 kb]   (274 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي(توصیفی- تحلیلی) | موضوع مقاله: بیوشیمی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله پزشکی ارومیه می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | URMIA MEDICAL JOURNAL

Designed & Developed by : Yektaweb