دوره 22، شماره 2 - ( دوماهنامه خرداد-تیر 1390 )                   جلد 22 شماره 2 صفحات 85-91 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

bagheri M, Abdi rad I, omrani M, nanbakhsh F. THE 4G/5G GENETIC VARIATION IN THE PROMOTER OF PLASMINOGEN ACTIVATOR INHIBITOR-1 (PAI-1) GENE IN PATIENTS WITH RECURRENT MISCARRIAGE AND HEALTHY CONTROLS. J Urmia Univ Med Sci. 2011; 22 (2) :85-91
URL: http://umj.umsu.ac.ir/article-1-909-fa.html
باقری مرتضی، عبدی راد عیسی، عمرانی میرداوود، نانبخش فریبا. چند شکلی ژنتیکی4G/5G در پروموتور ژن مهارکننده فعال کننده پلاسمینوژن-1 در زنان با سابقه سقط‌های خود به خودی مکرر و افراد کنترل سالم. مجله پزشکی ارومیه. 1390; 22 (2) :85-91

URL: http://umj.umsu.ac.ir/article-1-909-fa.html


مربی دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ، mortazabagheri@yahoo.com
چکیده:   (14657 مشاهده)

پیش زمینه و هدف: با افزودن و یا حذف یک گوانوزین (G) در پروموتور ژن مهار کننده فعال کننده پلاسمینوژن-1 چند شکلی ژنتیکی حاوی آلل‌های 4G و 5G ایجاد می‌شود. نتایج مطالعات اخیر نشان داده است حضور آلل 4G در ژن مهار کننده فعال کننده پلاسمینوژن-1 احتمال بروز بیماری‌های انسان را افزایش می‌دهد. با انجام این مطالعه، چند شکلی ژنتیکی 4G/5G  در پروموتور ژن مهار کننده فعال کننده پلاسمینوژن-1 در زنان با سابقه سقط‌های خودبه‌خودی مکرر و افراد کنترل سالم تعیین می‌شود.

مواد و روش کار: ژنوتایپ 45 بیمار با سابقه سقط‌های خودبه‌خودی مکرر (3 بار یا بیشتر) و 64 نفر کنترل، به روش RFLP-PCR تعیین شد.

یافته‌ها: فراوانی (درصد) آلل 4G در بیماران و گروه کنترل به ترتیب معادل (22/32 درصد) 29 و (72/36 درصد) 47 و فراوانی (درصد) آلل 5G در بیماران و گروه کنترل به ترتیب معادل (78/67 درصد) 61 و (28/63درصد)81می‌باشد. فراوانی (درصد) ژنو تایپ‌های 5G/5G و 5G/4G به ترتیب در گروه بیماران معادل (56/35 درصد) 16 و (44/64 درصد) 29 و در گروه کنترل معادل (56/26 درصد) 17 و (44/73 درصد) 47 می‌باشد. در گروه‌های مورد بررسی ژنوتایپ 4G/4G یافت نشد. آنالیزهای آماری نشان داد بین دو گروه بیمار و کنترل از لحاظ فراوانی آلل‌ها و ژنو تایپ‌ها اختلاف معنی­داری وجود ندارد.

بحث و نتیجه گیری: در جمعیت مورد مطالعه، بین آلل 4G  در ژن مهار کننده فعال کننده پلاسمینوژن-1 و احتمال بروز بیماری سقط‌های خودبه‌خودی مکرر ارتباط معنی‌داری وجود ندارد.

 

متن کامل [PDF 1804 kb]   (1105 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي(توصیفی- تحلیلی) | موضوع مقاله: آناتومی
دریافت: ۱۳۹۰/۲/۲۴

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله پزشکی ارومیه می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | URMIA MEDICAL JOURNAL

Designed & Developed by : Yektaweb