دوره 30، شماره 4 - ( تیر 1398 )                   جلد 30 شماره 4 صفحات 300-314 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

habibi maleki A, tofighi A, ghaderi pakdel F, tolouei azar J. THE EFFECT OF 12 WEEKS OF MODERATE INTENSITY CONTINUOUS TRAINING (MICT) ON INFLAMMATORY AND ANGIOGENESIS FACTORS OF VISCERAL AND SUBCUTANEOUS ADIPOSE TISSUE IN OBESE RATS: A SEMI-EXPERIMENTAL STUDY. J Urmia Univ Med Sci. 2019; 30 (4) :300-314
URL: http://umj.umsu.ac.ir/article-1-4802-fa.html
حبیبی ملکی عارف، توفیقی اصغر، قادری پاکدل فیروز، طلوعی آذر جواد. تأثیر 12 هفته تمرین تداومی با شدت متوسط (MICT) بر فاکتورهای التهابی و آنژیوژنزی بافت چربی احشایی و زیر پوستی موش‌های صحرایی چاق: یک مطالعه نیمه تجربی. مجله پزشکی ارومیه. 1398; 30 (4) :300-314

URL: http://umj.umsu.ac.ir/article-1-4802-fa.html


دانشیار فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران (نویسنده مسئول) ، a.tofighi@urmia.ac.ir
چکیده:   (562 مشاهده)
پیش‌زمینه و هدف: فعالیت بدنی با تعدیل آنژیوژنز در بافت چربی، پروفایل متابولیکی کل بدن را تحت تأثیر قرار می­دهد. لذا، هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر 12 هفته تمرین تداومی با شدت متوسط بر مقادیر VEGF، PEDF و PAI-1 بافت چربی احشایی و زیر پوستی موش­های چاق بود.
مواد و روش‌ کار: 15 سر موش نر نژاد ویستار، ابتدا به 2 گروه تغذیه با غذای پر چرب (10 سر) و تغذیه با غذای استاندارد (5 سر) تقسیم شدند. پس از 12 هفته، مجدداً گروه تغذیه با غذای پر چرب  به 2 گروه تمرین تداومی با شدت متوسط  و کنترل رژیم غذایی پر چرب تقسیم شدند. برنامه تمرینی به مدت 12 هفته، 5 جلسه در هفته و با شدت 60-50 درصد حداکثر سرعت اجرا شد. مقادیر VEGF، PEDF و PAI-1 بافت چربی زیر پوستی و احشایی به روش الایزا اندازه­گیری شد. تجزیه و تحلیل داده­ها با آزمون آماری t همبسته و ANOVA یک راهه انجام شد (05/0P).
یافته­ها: 12 هفته رژیم غذایی پر چرب سبب افزایش معنا­دار و 12 هفته تمرین تداومی با شدت متوسط باعث کاهش معنا­دار وزن رت­ها شد. مقادیر VEGF چربی زیر پوستی و احشایی در گروه تمرین تداومی با شدت متوسط نسبت به گروه کنترل رژیم غذایی پر چرب افزایش معناداری داشت (008/0P=). مقادیر PEDF چربی زیر پوستی (001/0P=) و PAI-1 چربی احشایی (002/0P=) در گروه تمرین تداومی با شدت متوسط  نسبت به گروه کنترل HFD کاهش معناداری داشت.    
بحث و نتیجه­ گیری: تمرین هوازی با شدت متوسط اختلالات آنژیوژنزی ناشی از هایپرتروفی بافت چربی به ویژه بافت چربی احشایی که سبب ترشح فاکتورهای التهابی می­شود را بهبود می­بخشد که این عمل نقش به سزایی در کنترل تخریب متابولیکی چاقی دارد.
متن کامل [PDF 702 kb]   (5463 دریافت)    
نوع مطالعه: کارآزمایی بالینی | موضوع مقاله: فیزیولوژی ورزشی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله پزشکی ارومیه می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | URMIA MEDICAL JOURNAL

Designed & Developed by : Yektaweb