دوره 30، شماره 5 - ( مرداد 1398 )                   جلد 30 شماره 5 صفحات 337-346 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

afrundeh R, Khajehlandi M, Mohammadi R. COMPARISON OF THE EFFECT OF 6 WEEKS AEROBIC TRAINING ON THE ACTIVITY OF CATALASE ENZYME AND MALONDIALDEHYDE IN HEART TISSUE OF HEALTHY AND STREPTOZOTOCIN-DIABETIC MALE WISTAR RATS (INTERVENTION: EXPERIMENTAL). J Urmia Univ Med Sci. 2019; 30 (5) :337-346
URL: http://umj.umsu.ac.ir/article-1-4797-fa.html
افرونده رقیه، خواجه لندی مژده، محمدی ربابه. مقایسه اثر 6 هفته تمرین هوازی بر فعالیت آنزیم کاتالاز و مالون دی آلدئید بافت قلب موش‌های صحرایی نر نژاد ویستار سالم و دیابتی شده با استرپتوزوتوسین: مداخله‌ای (تجربی). مجله پزشکی ارومیه. 1398; 30 (5) :337-346

URL: http://umj.umsu.ac.ir/article-1-4797-fa.html


دانشگاه محقق اردبیلی ، md.khajehlandi@uma.ac.ir
چکیده:   (89 مشاهده)
پیش‌زمینه و هدف: استرس اکسیداتیو ناشی از هیپر گلیسمی می­تواند منجر بـه تـشدید هیپرگلیـسمی و افـزایش ریـسک عـوارض دیابـت شـود و بیماری‌های قلبی- عروقی یکی از مهم‌ترین عوارض ناشی از دیابت ملیتوس می­باشد ازاین‌رو هدف از مطالعه حاضر مقایسه اثر 6 هفته تمرین هوازی بر فعالیت آنزیم کاتالاز و مالون دی آلدئید بافت قلب موش‌های صحرایی نر نژاد ویستار سالم و دیابتی شده با استرپتوزوتوسین بود.
مواد و روش‌ کار:  در این مطالعه تجربی 24 سر موش صحرایی نر بالغ، با 10 هفته سن، به 4 گروه شش‌تایی: گروه دیابت تمرین (DT)، گروه دیابت کنترل (DC)، گروه سالم تمرین (HT) و گروه سالم کنترل (HC) تقسیم شدند. برنامه تمرینی شامل 6 هفته تمرین هوازی با شدت متوسط به‌صورت فزاینده بود. 24 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین نمونه‌های بافت قلب برای بررسی میزان فعالیت کاتالاز و مالون دی آلدئید به ترتیب  به روش اندازه­گیری آزمایشگاهی اسپکتوفتومتر و طول‌موج استخراج گردید. برای مقایسه بین گروهی از تحلیل واریانس یک‌طرفه و از آزمون تعقیبی شفه در سطح آماری (05/0 (P≤استفاده گردید.
یافته‌ها: پس از 6 هفته تمرین هوازی فعالیت آنزیم کاتالاز در گروه سالم تمرین نسبت به سالم کنترل و دیابت تمرین نسبت به گروه دیابت کنترل افزایش معنی­داری یافت (05/0(P≤ و میزان فعالیت مالون دی آلدئید نیز در گروه سالم تمرین نسبت به سالم کنترل کاهش معنی‌داری داشت(05/0(P≤ اما باوجود مقداری کاهش در میزان فعالیت مالون دی آلدئید در گروه دیابت تمرین، اختلاف معنی‌داری بین گروه دیابت تمرین و دیابت کنترل مشاهده نشد (05/0(P≥.
بحث و نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج، این‌گونه به نظر می­رسد که احتمالاً ورزش هوازی با شدت متوسط تأثیر مطلوبی بر سیستم آنتی‌اکسیدانی بافت قلب موش­های دیابتی دارد. اما با توجه به میزان شاخص اکسیداسیون لیپیدی، مالون دی آلدئید، به نظر می­رسد تمرین با شدت متوسط تا حدودی باعث بهبود وضعیت اکسیداتیو شده است .
 
متن کامل [PDF 546 kb]   (60 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي(توصیفی- تحلیلی) | موضوع مقاله: فیزیولوژی ورزشی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله پزشکی ارومیه می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | URMIA MEDICAL JOURNAL

Designed & Developed by : Yektaweb