دوره 30، شماره 6 - ( شهریور 1398 )                   جلد 30 شماره 6 صفحات 475-486 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Abedi Gaballu F, Mansoori B, Dehghan G. STUDY OF HMGA2 GENE INHIBITION WITH SPECIFIC SHRNA AND SIRNA AND INVESTIGATION OF CORRESPONDING EFFECTS ON DOWNSTREAM GENE EXPRESSION IN MDA-MB-231 CANCER CELLS: A BIOINFORMATIC AND EXPERIMENTAL STUDY. J Urmia Univ Med Sci. 2019; 30 (6) :475-486
URL: http://umj.umsu.ac.ir/article-1-4753-fa.html
عابدی گبلو فریدون، منصوری بهزاد، دهقان غلامرضا. مطالعه مهار ژن HMGA2 با shRNA و siRNA اختصاصی و بررسی تأثیر آن‌ها بر بیان ژن‌های پایین‌دست در سلول‌های سرطانی MDA-MB-231: مطالعه بیوانفورماتیکی و تجربی. مجله پزشکی ارومیه. 1398; 30 (6) :475-486

URL: http://umj.umsu.ac.ir/article-1-4753-fa.html


دانشگاه تبریز- دانشکده علوم طبیعی (نویسنده مسئول) ، dehghan2001d@yahoo.com
چکیده:   (35 مشاهده)
پیش‌زمینه و هدف: امروزه استفاده از siRNA  برای خاموش‌سازی ژن‌ها به‌صورت فزاینده‌ای در حال افزایش است. هدف از مطالعه حاضر بررسی بیوانفورماتیکی و تجربی مهار ژن HMGA2 و تأثیر آن بر میزان بیان ژن‌های پایین‌دست (ژن‌های انکوژنی و سرکوب‌کننده توموری) در سلول‌های MDA-MB-231 تیمار شده با shRNA و siRNA اختصاصی HMGA2 است.
مواد و روش کار: برای انجام این پژوهش بیوانفورماتیکی و تجربی، ابتدا داده‌های میکروآرایه از پایگاه داده GEO جمع‌آوری‌شده و با استفاده از جعبه‌ابزار شبکه عصبی (PNN ) در نرم‌افزار MATLAB 2018a  آنالیز شد. سپس siRNA اختصاصی  HMGA2 طراحی و تهیه شد. انتقال siRNA به‌وسیله لیپوفکتأمین صورت گرفته و بیان ژن HMGA2  و ژن‌های انکوژنی و سرکوب‌کننده توموری به روش Real-time PCR ارزیابی شد.
یافته‌ها: نتایج حاصل از مطالعه بیوانفورماتیکی نشان داد که ژن HMGA2 ارتباط نزدیکی با ژن‌های پایین‌دست دارد، به‌طوری‌که تغییر در بیان ژن HMGA2 بیان ژن‌های پایین‌دست را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد. انتقال siRNA اختصاصی HMGA2 به داخل سلول MDA-MB-231 باعث مهار معنی‌دار (p< 0.05 ) بیان ژن HMGA2 در مقایسه با گروه کنترل شد. به‌علاوه به دنبال سرکوب بیان ژن HMGA2، بیان ژن‌های انکوژنی (TERT) و سرکوب‌کننده تومور DEDD)) به‌صورت معنی‌داری (p< 0.05 ) به ترتیب کاهش و افزایش یافتند.
بحث و نتیجه‌گیری:  ژن HMGA2 به دلیل ارتباط گسترده با ژن‌های انکوژنی و سرکوب‌کننده تومور انتخاب معقول برای هدف‌گیری و خاموش‌سازی به‌وسیله siRNA اختصاصی است. نتیجه مهار موفقیت‌آمیز بیان ژن HMGA2 و تأثیرپذیری بیان ژن‌های TERT و DEDD بعد از ترانسفکشن siRNA اختصاصی با نتایج حاصل از مطالعه بیوانفورماتیکی مطابقت دارد.
متن کامل [PDF 749 kb]   (18 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي(توصیفی- تحلیلی) | موضوع مقاله: اونکولوژی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله پزشکی ارومیه می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | URMIA MEDICAL JOURNAL

Designed & Developed by : Yektaweb