دوره 28، شماره 1 - ( ماهنامه فروردین 1396 )                   جلد 28 شماره 1 صفحات 27-23 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

zahedi S, zahedi A, khashabi E. the trend of maxillofacial fractures are studied and their corresponding etiologies are analyzed in patients refferd to Emam Khomeini hospital of urmia.. , Studies in Medical Sciences. 2017; 28 (1) :23-27
URL: http://umj.umsu.ac.ir/article-1-3675-fa.html
زاهدی صلاح الدین، زاهدی افشین، خشابی احسان. تحلیل الگوی شکستگی های فک و صورت در بیماران مراجعه کننده به بیمارستان امام خمینی ( ره ) ارومیه . , مجله مطالعات علوم پزشکی. 1396; 28 (1) :23-27

URL: http://umj.umsu.ac.ir/article-1-3675-fa.html


دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران ، ehsankhashabi@gmail.com
چکیده:   (7958 مشاهده)

پیش‌زمینه و هدف: شکستگی‌های فک و صورت افزایشی روزافزون داشته‌اند. بر همین اساس در این مطالعه به تحلیل الگوی انواع شکستگی استخوان‌های فک و صورت و عوامل مرتبط با آن در بیماران مراجعه‌کننده به بیمارستان امام خمینی (ره) پرداختیم.

روش مطالعه: مطالعه به‌صورت یک بررسی مشاهده‌ای از نوع توصیفی تحلیلی انجام گردید. پرونده 637 نفر از بیمارانی که با تشخیص قطعی شکستگی‌های فک و صورت در سال 1390 به بیمارستان امام خمینی (ره) ارومیه مراجعه و داده‌های آن‌ها به‌طور کامل در پرونده موجود بود، موردبررسی قرار گرفت و با استفاده از نرم‌افزار SPSS و آزمون‌های کای اسکوار و آنالیز واریانس یک‌طرفه تجزیه‌و‌تحلیل شد.

یافته‌ها: میانگین سنی افراد دارای شکستگی، 47/14± 68/26 سال بود. سقوط از ارتفاع شایع‌ترین علت شکستگی بود و بعدازآن تصادف و نزاع شایع‌ترین علل بودند. بیشترین محل شکستگی بینی با حدود 4/66 درصد و مندیبل با 1/7 درصد بودند.

بحث و نتیجه‌گیری: آسیب‌های فک و صورت در مردان و در سنین 20 تا 30 سال شایع‌تر بوده و عمدتاً ناشی از سقوط از ارتفاع و تصادفات جاده‌ای می‌باشند و بیشتر در استخوان‌های بینی و فک پایین دیده می‌شود.

متن کامل [PDF 439 kb]   (3013 دریافت)    

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.