دوره 27، شماره 5 - ( ماهنامه مرداد 1395 )                   جلد 27 شماره 5 صفحات 384-392 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Mami S, Ebrahimian S, Soltany S. EFFECTIVENESS OF DIALECTIC BEHAVIORAL THERAPY ON DEPRESSION, ANXIETY AND STRESS IN ANOREXIA NERVOSA DISORDER: FOUR CASE STUDY. J Urmia Univ Med Sci. 2016; 27 (5) :384-392
URL: http://umj.umsu.ac.ir/article-1-3551-fa.html
مامی شهرام، ابراهیمیان شیرین، سلطانی شیرین. اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیکی بر علائم افسردگی، اضطراب و استرس در بیماران مبتلا به اختلال بی‌اشتهایی عصبی: مورد پژوهی چهار بیمار. مجله پزشکی ارومیه. 1395; 27 (5) :384-392

URL: http://umj.umsu.ac.ir/article-1-3551-fa.html


استادیار‌‌، گروه روانشناسی گروه روانشناسی ، دانشگاه آزاد اسلامی ایلام، ایلام، ایران ، Shahram.mami@yahoo.com
چکیده:   (2044 مشاهده)

پیش‌زمینه و هدف: بی‌اشتهایی عصبی اختلالی است که درنتیجه هیجانات به‌هم‌ریخته روی می‌دهد. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیکی بر علائم افسردگی، اضطراب و استرس در بیماران مبتلا به اختلال بی‌اشتهایی عصبی بود.

مواد و روش‌ کار: در یک بررسی تک موردی آزمایشی از نوع خط پایه چندگانه فرایند درمان بر روی چهار آزمودنی که به روش در دسترس انتخاب شده بودند انجام گرفت. چهار شرکت‌کننده مبتلا به اختلال سازگاری افراد با اختلال بی‌اشتهایی عصبی، پیش از مداخله، حین مداخله و پس از مداخله ارزیابی شدند، ابزار اندازه‌گیری شامل مصاحبه بالینی بر طبق انجمن روانشناسی آمریکا (2013) و مقیاس ‌افسردگی، اضطراب ‌و استرس لاویبوند و لاویبوند (1995) بود. برای عینی سازی میزان بهبودی از فرمول درصدی بهبودی استفاده شد.

یافته‌ها: نتایج نشان داد، میزان بهبودی کلی در هر سه خرده مقیاس چهار متغیر به‌ترتیب 82/0، 81/0، 75/0 و 70/0 درصد بود و میزان بهبودی کلی بین 4 مراجعه‌کننده 77/0 بوده است که نشانگر اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیک بر کاهش متغیرهای افسردگی، اضطراب و استرس افراد مبتلا به اختلالات خوردن بود.

بحث و نتیجه‌گیری: نتایج بررسی این چهار آزمودنی، حاکی از اثربخشی بالینی رفتاردرمانی دیالکتیکی در درمان علائم افسردگی، اضطراب و استرس در بیماران مبتلا به اختلال بی‌اشتهایی عصبی مؤثر است. هرچند این مطالعه فاقد گروه کنترل بود، اما یافته‌های پژوهش حاضر دلالت بر تعمیم‌پذیری بالای یافته‌های مربوط به رفتاردرمانی دیالکتیکی است. درنهایت، می‌توان گفت که این روش درمانی، مؤثر بوده و برای بررسی بیشتر اثربخشی آن، مطالعات ارزیابی کنترل‌شده‌ای در جهت رسیدن به نتیجه قطعی لازم است.

متن کامل [PDF 413 kb]   (906 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي(توصیفی- تحلیلی) | موضوع مقاله: روانشناسی
دریافت: ۱۳۹۵/۵/۲۵ | پذیرش: ۱۳۹۵/۵/۲۵ | انتشار: ۱۳۹۵/۵/۲۵

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله پزشکی ارومیه می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | URMIA MEDICAL JOURNAL

Designed & Developed by : Yektaweb