دوره 27، شماره 12 - ( ماهنامه اسفند 1395 ) | جلد 27 شماره 12 صفحات 1058-1067 | برگشت به فهرست نشریات



DOI: 10.18869/acadpub.umj.27.12.1058

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Amirsasan R, Esmaeili A, Dabbagh Nikokheslat S, Karimi P. The effect of Aerobic Training on Serotonin and Tryptophan Hydroxylase of Prefrontal Cortex in type 2 Diabetic Rats. J Urmia Univ Med Sci. 2017; 27 (12) :1058-1067
URL: http://umj.umsu.ac.ir/article-1-3433-fa.html
امیرساسان رامین، اسماعیلی آمنه، دباغ نیکو خصلت سعید، کریمی پوران. تأثیر تمرین هوازی بر سروتونین و تریپتوفان هیدروکسیلاز قشر پیش پیشانی موش‌های دیابتی نوع 2 . مجله پزشکی ارومیه. 1395; 27 (12) :1058-1067

دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی دانشگاه تبریز، تبریز ایران ، ameneh.esmaeili@yahoo.com
چکیده:   (119 مشاهده)

پیش‌زمینه و هدف: دیابت ملیتوس بیماری خود مراقبتی است و یکی از مشکلات شایع آن افسردگی می­باشد. یکی از عوامل ایجاد افسردگی تخلیه سروتونین است. آنزیم تریپتوفان هیدروکسیلاز نیز به‌عنوان آنزیم محدودکننده در ساخت سروتونین مغزی شناخته می­شود. همچنین تمرینات هوازی مزایای ثابت شده­ای در درمان و کاهش عوارض بیماری­های مزمن ازجمله دیابت دارند. در این تحقیق قصد داریم تا تأثیر تمرین هوازی بر سروتونین و تریپتوفان هیدروکسیلاز ناحیه قشر پیش ­پیشانی موش‌های دیابتی نوع 2 را بررسی نماییم.

مواد و روش‌ کار: تحقیق حاضر از نوع تجربی و طرح پس‌آزمون می­باشد. 30 سر موش­ صحرایی به‌طور تصادفی به 3 گروه 1-کنترل سالم 2-کنترل دیابتی 3- تمرین دیابتی تقسیم­بندی شدند. گروه‌های 2 و 3 برای دیابتی شدن دو هفته پس از غذای پرچرب با تزریق درون صفاقی، استرپتوزوتوسین (mg/kg37) دریافت کردند. گروه تمرین دیابتی 5 جلسه در هفته و به مدت 8 هفته بر روی نوار گردان با مدت و شدتی که در هفته‌های پایانی به ترتیب به min/d 55 و m/min 26 می‌رسید، دویدند. 24 ساعت بعد از آخرین تمرین نمونه خونی و بافت قشر پیش پیشانی موش‌ها در همه گروه‌ها استخراج شد و غلظت سروتونین (µg/g) آن به روش الایزا و غلظت تریپتوفان هیدروکسیلاز آن به روش وسترن بلاتینگ از نمونه بافتی قشر پیش پیشانی اندازه­گیری شد. برای بررسی تفاوت­های بین گروهی از طرح آزمون آنالیز واریانس یک‌راهه و آزمون تعقیبی توکی در سطح معنی‌داری کم‌تر از 05/0 استفاده شد.

یافته‌ها: آنالیز آماری نشان داد که میزان سروتونین قش پیش پیشانی در گروه کنترل دیابتی به‌طور معنی­داری کم‌تر از گروه کنترل سالم (001/0=P) و تمرین دیابتی (009/0=P) بود و میانگین سروتونین در گروه کنترل سالم با گروه تمرین دیابتی تفاوت معنی­داری نداشت. در نتایج تریپتوفان هیدروکسیلاز قشر پیش پیشانی، میانگین دو گروه دیابتی به‌طور معنی­داری کم‌تر از گروه کنترل سالم بود (000/0=P). همچنین نتایج نشان داد که میزان تریپتوفان هیدروکسیلاز در گروه تمرین دیابتی به‌طور معنی­دار بیشتر از گروه کنترل دیابتی بود (000/0=P).

بحث و نتیجه‌گیری: در این مطالعه دیابت باعث کاهش سروتونین در قشر پیش پیشانی شد. برخی مطالعات نشان می­دهند که التهاب در دیابت نوع 2 باعث افزایش سایتوکاین­های IL-6 و TNF-α می­شود و این سایتوکاین­ها با افزایش فعالیت آنزیم ایندول آمین 2 و 3 دی اکسیژناز در مغز باعث تغییر مسیر سوخت‌وساز تریپتوفان و کاهش تولید سروتونین در مغز می­شود. تمرین هوازی می­تواند با کاهش التهاب سیستمیک و بافتی باعث افزایش سروتونین مغزی ­شود. همچنین کاهش آنزیم تریپتوفان هیدروکسیلاز در اثر دیابت می­تواند ازجمله عوامل مؤثر بر کاهش سروتونین قشرپیش پیشانی باشد. افزایش آنزیم تریپتوفان هیدروکسیلاز در اثر تمرین هوازی نیز احتمالاً بر افزایش سروتونین قشر پیش پیشانی تأثیر داشته است.

متن کامل [PDF 561 kb]   (95 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي(توصیفی- تحلیلی) | موضوع مقاله: فیزیولوژی ورزشی
دریافت: ۱۳۹۵/۳/۲۶ | پذیرش: ۱۳۹۵/۵/۴ | انتشار: ۱۳۹۵/۱۲/۲۲

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله پزشکی ارومیه می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | URMIA MEDICAL JOURNAL

Designed & Developed by : Yektaweb