دوره 26، شماره 4 - ( ماهنامه تیر 1394 )                   جلد 26 شماره 4 صفحات 320-326 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Bonyadi M, Yasari S, Taghavi S. ASSOCIATION STUDY OF GSTO1 GENE E155DEL POLYMORPHISM AMONG PATIENTS WITH RECURRENT MISCARRIAGE FROM NORTHWEST OF IRAN. J Urmia Univ Med Sci. 2015; 26 (4) :320-326
URL: http://umj.umsu.ac.ir/article-1-2898-fa.html
بنیادی مرتضی، یساری سپیده، تقوی سیمین. بررسی همراهی پلی‌مورفیسم E155del ژن GSTO1 در بیماران مبتلا به سقط خودبه‌خودی مکرر در جمعیت شمال غرب ایران. مجله پزشکی ارومیه. 1394; 26 (4) :320-326

URL: http://umj.umsu.ac.ir/article-1-2898-fa.html


دانشگاه تبریز، قطب علمی تنوع زیستی، دانشکده‌ی علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، تبریز ، bonyadijm@yahoo.com
چکیده:   (4190 مشاهده)

پیش‌زمینه و هدف: سقط مکرر دارای شیوع حدود 1 درصد الی 5 درصد در بین زوجین هست، این مسئله می‌تواند در زوجین اختلالات عمده‌ای از قبیل مشکلات روحی، احساسی و حتی بالینی ایجاد کند. سقط مکرر یک بیماری چندعاملی می‌باشد و در نیمی از موارد توضیح بالینی مشخصی ندارد. مطالعات نشان می‌دهد که پلی‌مورفیسم‌های ژنی ممکن است فاکتور مستعدی برای سقط مکرر با دلایل ناشناخته باشد. آنزیم GSTO1 نقش مهمی در متابولیسم سم‌زدایی بر عهده دارد و پلی‌مورفیسم‌های موجود در این ژن می‌تواند در بروز سقط مکرر دخیل باشند. در این مطالعه پلی‌مورفیسم E155del (rs11509437) ژن GSTO1 موردبررسی قرار گرفت و ارتباط آن با سقط مکرر خود به خودی در بیماران منطقه­ی شمال غرب ایران و گروه کنترل سالم ارزیابی شد.

مواد و روش‌ها: 55 بیمار با سابقه سقط حداقل سه بار به‌عنوان گروه بیمار و 55 خانم سالم بدون سابقه­ی سقط و حداقل دارای دو فرزند به‌عنوان گروه کنترل از منطقه‌ی شمال غرب ایران موردبررسی قرار گرفتند. برای بررسی پلی‌مورفیسم E155del ژن GSTO1 واکنش زنجیره‌ای پلیمراز با دو جفت پرایمر (PCR-CTPP) طراحی شد.

یافته‌ها: از مجموع 55 بیمار موردبررسی فراوانی ژنوتیپی del155/del155 در ژن GSTO1 82/1 درصد (یک نفر) هموزیگوت می‌باشد (17/0p=). فراوانی آللی del155 بین افراد کنترل و بیمار به ترتیب 72/2 درصد (3 نفر) و 09/9 درصد (10 نفر) می‌باشد )023/0(p=.

نتیجه‌گیری: نتایج حاصل از این مطالعه نشان می‌دهند که همراهی معنی‌داری بین فراوانی آللی del155 با استعداد ابتلا به سقط مکرر در زنان شمال غرب کشور وجود دارد درحالی‌که ژنوتیپ del155/del155 ارتباط معنی‌داری با بروز سقط مکرر در بین این گروه نشان نداد. مطالعه بر روی تعداد بیماران بیشتر و همچنین مطالعه بر روی جمعیت‌های متفاوت دیگر پیشنهاد می‌شود.

 

متن کامل [PDF 230 kb]   (738 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي(توصیفی- تحلیلی) | موضوع مقاله: ژنتیک

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله پزشکی ارومیه می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | URMIA MEDICAL JOURNAL

Designed & Developed by : Yektaweb