دوره 32، شماره 2 - ( اردیبهشت 1400 )                   جلد 32 شماره 2 صفحات 115-105 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


روانپزشک، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران (نویسنده مسئول) ، M916K@YAHOO.COM
چکیده:   (2004 مشاهده)
پیش‌زمینه و هدف: اختلال دوقطبی یا افسردگی شیدایی نوعی اختلال خلقی و اختلال روان‌پزشکی است. عدم پایبندی بیمار به داروهای تجویزشده یکی از نگرانی‌های روان‌پزشکان می‌باشد. هدف از این مطالعه تعیین پایبندی دارویی در بیماران با اختلال دوقطبی نوع یک مراجعه‌کننده به مراکز روان‌پزشکی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی قزوین در سال ۱۳۹۶ بوده است.
مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر به‌صورت توصیفی و مقطعی در سال 1396 در شهر قزوین انجام شد. نمونه مطالعه شامل 80 نفر از بیماران با تشخیص اختلال دوقطبی نوع یک که بر اساس ملاک‌های طبقه‌بندی DSM-5 توسط متخصصین روان‌پزشکی تأیید شده بودند. این افراد با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. پس از اخذ اطلاعات دموگرافیک و بالینی، بیماران توسط مقیاس‌های پایبندی دارویی موریسکی و مقیاس ارزیابی علائم مانیا یانگ مورد ارزیابی قرار گرفتند. کلیه داده‌ها توسط نرم‌افزار SPSS-21 تجزیه‌وتحلیل شدند.
یافته‌ها: اطلاعات کیفی حاصل از ارزیابی‌ها به‌صورت فراوانی و درصد، داده‌های کمی به کمک میانگین و انحراف معیار، جهت مقایسه فراوانی متغیرهای کیفی در گروه‌ها از آزمون کی دو و جهت مقایسه متغیرهای کمی از آزمون T در سطح معناداری 05/0 گزارش داده شد.
بحث و نتیجه‌گیری: با توجه به ضرورت و اهمیت درمان دارویی در درمان این اختلال که از رویکردهای متفاوت به آن‌ها اشاره شد هدف از پژوهش حاضر تعیین پایبندی دارویی در بیماران با اختلال دوقطبی نوع یک و عوامل تأثیرگذار بر آن بود. در مطالعه حاضر جنس، سن، تحصیلات، شغل، تعداد دفعات بستری، نوع و عوارض جانبی داروها با پایبندی دارویی رابطه معناداری نداشت اما تعداد دفعات مراجعه به اورژانس با پایبندی دارویی رابطه معکوس داشته، چنانکه با پایین آمدن پایبندی دارویی مراجعه به اورژانس روان‌پزشکی افزایش پیدا می‌کند.
متن کامل [PDF 553 kb]   (754 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي(توصیفی- تحلیلی) | موضوع مقاله: روانپزشکی

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.