دوره 32، شماره 1 - ( فروردین 1400 )                   جلد 32 شماره 1 صفحات 23-31 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Bazdar M, Javandoust Gharehbagh F, Taghizadeh Afshari ت ز ا, Khadem Ansari M H, Nouroozzadeh J. EVALUATION OF BETA2-MICROGLOBULIN AS AN INDICATOR OF EARLY GRAFT DYSFUNCTION IN KIDNEY RECIPIENTS FROM LIVING DONORS. Stud Med Sci. 2021; 32 (1) :23-31
URL: http://umj.umsu.ac.ir/article-1-5245-fa.html
بازدار مهتاب، جوان دوست قره باغ فرید، تقی‌زاده افشاری علی، خادم انصاری محمد حسن، نوروززاده جعفر. ارزیابی بتا 2 میکروگلوبولین به‌عنوان شاخص اختلال عملکرد زودرس گرافت در گیرندگان کلیه از اهداکنندگان زنده. مجله مطالعات علوم پزشکی. 1400; 32 (1) :23-31

URL: http://umj.umsu.ac.ir/article-1-5245-fa.html


استاد اورولوژی، مرکز تحقیقات بالینی، مرکز تحقیقات نفرولوژی و پیوند، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران (نویسنده مسئول) ، jnouroozzadeh@yahoo.co.uk
چکیده:   (258 مشاهده)
پیش‌زمینه و هدف: تشخیص زودرس عملکرد گرافت، از وقایع مهم بعد از پیوند کلیه هست. این مطالعه باهدف ارزیابی روند تغییرات کراتینین سرم (sCr) و بتادومیکروگلوبولین (B2M) در گیرندگان پیوند کلیه از اهداکنندگان زنده طراحی‌شده است.
مواد و روش‌ کار: در این مطالعه از 39 گیرنده پیوند کلیه در طول 8 بازه زمانی (روز قبل تا 84 ساعت بعد از پیوند) نمونه‌های خونی گرفته شد. دریافت‌کنندگان کلیه برحسب کراتینین روز پنجم بعد از پیوند به کمتر و یا بیشتر از mg/dl 70/1، در گروه‌هایی با عملکرد خوب (Good Early Graft Function: GEGF) و عملکرد ضعیف (Poor Early Graft Function: PEGF) طبقه‌بندی شدند. شاخص‌های دموگرافیک و بالینی گیرندگان از پرونده استخراج شد. sCr به روش ژافه و B2M به روش الایزا اندازه‌گیری شدند. توصیف جامعه آماری با استفاده از شاخص میانه و میانگین انجام شد. تفاوت بین دو گروه مطالعه با سطح معناداری 05/0 و آزمون Independent T-test ارزیابی و نمودارهای مربوطه با Excel 2016 ترسیم شد.
یافته‌ها: میزان شیوع PEGF و GEGF به ترتیب 3/33درصد و 7/66درصد بود. در گروه GEGF، میزان sCr به‌صورت تدریجی کاهش یافت و در 36 ساعت پس از عمل به کمترین مقدار خود رسید. در گروه PEGE، شیب کاهش sCr آهسته‌تر و با نوساناتی همراه بود. در گروه GEGF، مقدار B2M روند کاهشی داشت و در 72 ساعت بعد از عمل به کم‌ترین میزان خود رسید. در مورد گروه PEGF، تغییراتی نسبت به قبل از جراحی ثبت نشد.
بحث و نتیجه‌گیری: پژوهش حاضر اولین مطالعه‌ای است که به بررسی کاربرد B2M در تشخیص عملکرد زودرس گرافت در گیرندگان کلیه با زمان ایسکمی کوتاه می‌پردازد. یافته‌ها نشان می‌دهد که B2M قابلیت تفکیک گروه‌های GEGF و PEGF را دارد. و مطالعات بیشتری برای ارزیابی حساسیت و ویژگی B2M نسبت به sCr موردنیاز است.
متن کامل [PDF 580 kb]   (78 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي(توصیفی- تحلیلی) | موضوع مقاله: بیوشیمی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول