دوره 29، شماره 11 - ( ماهنامه بهمن 1397 )                   جلد 29 شماره 11 صفحات 793-806 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

letafatkar A, mohammad golipour agdam G. The effect of stabilization and conscious control training on clavicular kinematic in females with scapular dyskinesis. J Urmia Univ Med Sci. 2019; 29 (11) :793-806
URL: http://umj.umsu.ac.ir/article-1-4442-fa.html
لطافتکار امیر، محمد قلی پور اقدم غزال. بررسی تاثیر تمرینات ثبات دهنده و کنترل آگاهانه بر کینماتیک ترقوه زنان دارای دیسکنزیای کتف. مجله پزشکی ارومیه. 1397; 29 (11) :793-806

URL: http://umj.umsu.ac.ir/article-1-4442-fa.html


دانشگاه خوارزمی ، letafatkaramir@yahoo.com
چکیده:   (260 مشاهده)
پیش‌زمینه و هدف: تحقیقات پیشین نشان دادند که هرگونه تغییر در کینماتیک کتف موجب تغییر در کینماتیک ترقوه و شانه شده و باعث اختلال در عملکرد ربع فوقانی می‌شود. هدف از انجام تحقیق حاضر، مقایسه تأثیر دو نوع تمرین ثبات دهنده و کنترل آگاهانه بر روی کینماتیک ترقوه دانشجویان دختر دارای دیسکنزیای کتف بود.
مواد و روش‌ کار: در این مطالعه نیمه تجربی، 44 نفر از زنان دارای دیسکنزیای کتف (الگوی برجستگی زاویه تحتانی و لبه داخلی) بودند که به صورت تصادفی در سه گروه تمرین ثبات دهنده (15 نفر)، کنترل آگاهانه (15 نفر) و کنترل (14 نفر) قرار گرفتند. قبل و بعد از تمرینات، از همه آزمودنی‌ها جهت بررسی میزان اختلالات در کینماتیک کتف (با استفاده از دستگاه آنالیز حرکتی) آزمون به عمل آمد. سپس، آزمودنی‌ها به مدت 6 هفته و هفته‌ای 3 جلسه (هر جلسه به مدت 45 دقیقه) تمرینات ثبات دهنده و کنترل آگاهانه انجام دادند. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها ابتدا به منظور بررسی درون گروهی از آزمون t وابسته و از آزمون کوواریانس به منظور بررسی تفاوت بین گروهی استفاده شد.
یافته‌ها: پس از یک دروه تمرینات کنترل آگاهانه، نسبت به گروه ثبات دهنده و کنترل، تفاوت معنا‌داری در میزان زاویه کینماتیک ترقوه در زاویه 90 درجه وجود داشت. تجزیه و تحلیل اطلاعات نشان داد که حرکت بالا رفتن ترقوه در زاویه 90 درجه در گروه تمرینی کنترل آگاهانه (028/0=P) تغییر معناداری داشته است. در حالی که در زوایای دیگر این تغییرات معنادار نبود(05/0<P). همچنین در گروه کنترل اختلاف معناداری در پیش و پس آزمون افراد مشاهده نشد. با توجه به تغییر میانگین داده‌ها در پیش و پس آزمون هر دو گروه تمرینی می‌توان اذعان داشت که برنامه تمرینات کنترل آگاهانه و ثبات‌دهنده موجب بهبود جهت‌دهی و حرکت ترقوه در افراد دارای دیسکنزیای کتف می‌شود.
بحث و نتیجه‌گیری: یافته‌های این تحقیق از تأثیرگذاری تمرین درمانی بعنوان ابزاری ایمن برای بهبود کینماتیک ترقوه حمایت کرده و پیشنهاد می‌شود که تمرینات کنترل آگاهانه و ثبات‌دهنده بهمراه دیگر برنامه‌های تمرینی کمربند شانه جهت بهبود کینماتیک کتف و ترقوه در افراد دارای دیسکنزیای کتف استفاده گردد.
متن کامل [PDF 312 kb]   (77 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي(توصیفی- تحلیلی) | موضوع مقاله: طب کار

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله پزشکی ارومیه می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | URMIA MEDICAL JOURNAL

Designed & Developed by : Yektaweb