دوره 26، شماره 12 - ( ماهنامه اسفند 1394 )                   جلد 26 شماره 12 صفحات 1062-1054 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Khorsandi H, Karimzade S, Aghaei M, Kargar H, Mousavi Moghanjooghi S. ESTIMATION AND QUANTIFICATION OF HEALTH EFFECTS ATTRIBUTED TO NO2 POLLUTANT IN THE AIR OF URMIA, IRAN. Stud Med Sci. 2016; 26 (12) :1054-1062
URL: http://umj.umsu.ac.ir/article-1-3288-fa.html
خرسندی حسن، کریم زاده سیما، آقائی مینا، کارگر حجت، موسوی مغانجوقی سعید. برآوردوکمی سازی اثرات بهداشتی منتسب به آلایندهNO2درهوای شهرارومیه. مجله مطالعات علوم پزشکی. 1394; 26 (12) :1062-1054

URL: http://umj.umsu.ac.ir/article-1-3288-fa.html


دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران ، Aghaei.mina11@yahoo.com
چکیده:   (4689 مشاهده)

پیش‌زمینه وهدف:ایجاد تغییر در بافت‌های کلیه، کبد و قلب و کاهش مصونیت در برابر بیماری‌های عفونی از عوارض مهم دی‌اکسید نیتروژن هوا می‌باشند. ازاین‌رو، مطالعه حاضر باهدف کمی سازی و برآورد اثرات بهداشتی منتسب به NO2 در شهر ارومیه در سال 1392 انجام شد.

مواد و روش‌ها: در این مطالعه توصیفی– تحلیلی، اثرات بهداشتی و میزان مرگ‌ومیر منتسب به  NO2 بر اساس غلظت آلاینده و مواجهه افراد، پس از اعتبارسنجیغلظت‌های ساعتی آن با معیارهایWHO و پردازش‌های اولیه و ثانویه لازم، توسط نرم‌افزار استاندارد AirQ2.2.3 برآورد شدند.

یافته‌ها: این مطالعه نشان داد که متوسط غلظت سالیانه NO2 در سال 1392در شهر ارومیه تقریباً 2/2 برابر استاندارد ملی و رهنمود WHO می­باشد. میزان کل مرگ منتسب به NO2 درهوایشهر ارومیهحدود 89 مورد، تعداد تجمعی مرگ بیماران قلبی- عروقی50مورد و تعداد بستری در بیمارستان به علت بیماری انسداد مزمن ریویحدود 14 نفر در سال 1392 برآورد گردیدند.

نتیجه‌گیری: با عنایت به اثرات بهداشتی منتسب به آلاینده NO2در هوای شهر ارومیه، مدیریت کنترل آلودگی هوا و مهندسی ترافیک در این کلان‌شهر ضروری به نظر می‌رسد.

متن کامل [PDF 677 kb]   (1037 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي(توصیفی- تحلیلی) | موضوع مقاله: بهداشت

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.