دوره 27، شماره 12 - ( ماهنامه اسفند 1395 ) | جلد 27 شماره 12 صفحات 1025-1031 | برگشت به فهرست نشریات



DOI: 10.18869/acadpub.umj.27.12.1025

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Mohammadi G, Raofy M, Sadagat K. DELIRIUM PREVALENCE AND RELATED RISK FACTORS IN PATIENTS WITH HEAD AND NECK CANCER SURGERY. J Urmia Univ Med Sci. 2017; 27 (12) :1025-1031
URL: http://umj.umsu.ac.ir/article-1-3141-fa.html
محمدی قدرت، رئوفی محمد باقر، صداقت کامران. میزان بروز و شیوع دلیریوم و ریسک فاکتورهای مرتبط در جراحی کانسرهای سروگردن. مجله پزشکی ارومیه. 1395; 27 (12) :1025-1031

دانشیار گروه گوش و حلق و بینی-دانشگاه علوم پزشکی تبریز دانشگاه علوم پزشکی تبریز ، mohammadig@yahoo.co.nz
چکیده:   (166 مشاهده)

پیش‌زمینه و هدف: دلیریوم یکی از مشکلات شایع در بیماران بستری می‌باشد و ممکن است برای زندگی بیمار تهدیدکننده باشد. در بیمارانی که تحت عمل جراحی‌های بزرگ قرار می‌گیرند عارضه شایعی می‌باشد. با توجه به میزان بالای مرگ‌ومیر در بیماران دلیریومی و هم‌چنین عدم بهبودی سریع از بیماری اهمیت توجه به این بیماران را آشکار می‌سازد. هدف از مطالعه حاضر بررسی ریسک فاکتورهای مرتبط با دلیریوم در بیماران جراحی کانسرهای پیشرفته سرو گردن می‌باشد تا بتوان با کنترل آن‌ها به این بیماران کمک کرد.

مواد و روش کار: در این پژوهش 104 بیمار بستری که کاندیدای جراحی کانسرهای پیشرفته سر و گردن بودند با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و با پرسشنامه خصوصیات دموگرافیک و ریسک فاکتورهای احتمالی دلیریوم و تست شخصیتی چندوجهی مینه سوتا Minnesota Multiphasic Personality Inventory (MMPI) فرم ایرانی موردسنجش قرار گرفتند. بیماران تا کامل شدن نمونه‌ها انتخاب و موردمطالعه قرار گرفتند. داده‌ها بر اساس روش آماری T-TEST و ارزش میانگین و انحراف معیار و ANOVA مورد تجزیه‌و‌تحلیل قرار گرفتند.

یافته‌ها: بر اساس اطلاعات به‌دست‌آمده 4/49 درصد افراد موردمطالعه، زن و 6/59 درصد مرد بود و ازنظر وجود بیماری قبلی بیش از 16 درصد افراد موردمطالعه مبتلا به هیپرتانسیون. دیابت. سکته قلبی. فیبرلاسیون دهلیزی و بیماری ریوی بودند. نشان داد که 4/90 درصد بیماران فاقد دلیریوم و 6/9 درصد ابتلا به دلیریوم را تجربه کردند. یافته‌ها هم‌چنین نشان داد که بیشترین فراوانی تشخیص اختلالات از منظر تست MMPI به ترتیب مربوط است به اختلال اضطرابی- اسکیزو افکتیو و افسردگی شدید می‌باشد. یافته‌ها نشان داد ارتباط معنی‌داری بین بی‌سوادی بیماران و احتمال تجربه دلیریوم وجود دارد )5/0%P = ( تفاوت نسبت‌ها معنی‌دار است و در عمل جراحی کانسر حنجره ابتلا به دلیریوم شایع‌تر است)01%=(p. در همین راستا ارتباط معنی‌داری بین نیمرخ روانی افراد در مقیاس‌های تست MMPI و تجربه دلیریوم وجود دارد )5/0%P = ( در مقیاس MA و 5/0%P = در مقیاس PD). یافته‌ها نشان داد ارتباط معنی‌داری بین سوفل کاروتید, فیبرلاسیون دهلیزی و همچنین بیماری ریوی و وجود هیپرتانسیون و طول مدت اقامت در ICU و (CPB(Cardio Pulmonary Bypass و بودن در ونتیلاتورو ابتلاء به دلیریوم وجود ندارد.

بحث و نتیجه‌گیری: با توجه به میزان بالای مرگ‌ومیر در افرادی که دلیریوم را تجربه می‌کنند، به نظر می‌رسد برای جلوگیری از آن می‌توان تست‌های روان‌شناختی لازم را در افراد با ریسک بالا انجام و این بیماران را شناسایی و اقدامات لازم را قبل از ابتلاء آنان به دلیریوم جلوگیری کرد. درمان روان‌پزشکی و انجام روان‌درمانی تحت نظر متخصصین مربوطه یکی از اولویت‌های پژوهشی و درمانی برای این بیماران می‌باشد.

متن کامل [PDF 440 kb]   (73 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي(توصیفی- تحلیلی) | موضوع مقاله: گوش و حلق و بینی
دریافت: ۱۳۹۴/۹/۲۵ | پذیرش: ۱۳۹۵/۶/۲۱ | انتشار: ۱۳۹۵/۱۲/۲۱

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله پزشکی ارومیه می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | URMIA MEDICAL JOURNAL

Designed & Developed by : Yektaweb