دوره 19، شماره 1 - ( سال نوزدهم شماره یک بهار 1387 )                   جلد 19 شماره 1 صفحات 89-86 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


، aseydzadeh 2001@yahoo.com
چکیده:   (17034 مشاهده)

سندرم بارتر، یک بیماری توبولر کلیوی است که با آلکالوز متابولیک، هیپوکالمی و توبولوپاتی همراه از دست رفتن نمک مشخص می­گردد و در نوزادی یا اوایل شیرخوارگی تظاهر می­کند. عدم وزن گیری یکی از مهمترین یافته­ها در سندرم بارتر نوزادی است. مهارکننده­های آنزیم مبدل آنژیو تانسین یکی از روش­های درمانی بهبود رشد در این بیماران است که بالقوه ممکن است با عوارضی مانند افت فشار خون و اختلال عملکرد کلیه همراه باشد.

در این مقاله یک کودک ١٦ ماهه مورد شناخته شده سندرم بارتر نوزادیبا نارسایی خفیف عملکرد کلیویگزارش می­شود که به دنبال تجویز کاپتوپریل جهت بهبود رشد، دچار تشدید علایم بالینیو آزمایشگاهی نارسایی کلیه گردید که پس از قطع دارو به طور قابل توجه بهبود یاقت.

در بیماران مبتلا به سندرم بارتر که دچار اختلال عملکرد کلیوی زمینه­ای می­باشند، از دارو­های مهار کننده آنزیم آنژیو تانسین، باید با احتیاط و دوز پایین استفاده نمود.

متن کامل [PDF 95 kb]   (3236 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي(توصیفی- تحلیلی) | موضوع مقاله: آناتومی

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.