Studies in Medical Sciences

fa سنجش سطح سرمی سلنوپروتئین P و استرس اکسیداتیو در سرم بیماران دیابتی تیپ 2 و ارتباط آن‌ها با سطوح سرمی گلوکز و پارامترهای لیپیدی خون طی یک مطالعه‌ی موردی-شاهدی DETERMINATION OF SERUM LEVEL OF SELENOPROTEIN P AND OXIDATIVE STRESS IN TYPE 2 DIABETES PATIENTS AND THEIR CORRELATION WITH SERUM LEVEL OF GLUCOSE AND LIPID PARAMETERS AS A CASE-CONTROL STUDY بیوشیمی بیوشیمی پژوهشي(توصیفی- تحلیلی) Research پیش‌زمینه و هدف: دیابت ملیتوس نوع 2 یک نوع اختلال متابولیکی پیچیده بوده که عوامل استرس اکسیداتیو در ایجاد و پیشرفت آنموثر هستند. سلنوپروتئین P (SelP) به دلیل نقشی که در استرس اکسیداتیو و نیز مقاومت به انسولین دارد، سطوح آن در دیابت نوع 2 می‌تواند از اهمیت بالایی برخوردار باشد. بر این اساس در این مطالعه به بررسی میزان SelP و شاخص‌های استرس اکسیداتیو در سرم بیماران دیابتی تیپ 2 و تعیین میزان همبستگی آن‌ها با سطح سرمی گلوکز و پارامترهای لیپیدی پرداخته شد. مواد و روش‌ کار: تعداد 90 نفر در این مطالعه شرکت کردند که این تعداد شامل 45 فرد مبتلا به دیابت نوع 2 (22 مرد و 23 زن) و 45 فرد کنترل همسان‌سازی شده بر اساس سن، جنس و شاخص توده بدنی (BMI) (22 مرد و 23 زن) بود. سپس از افراد مطالعه 10 میلی‌لیتر خون گرفته شد و پس از جداسازی سرم، سطح سرمی SelP با استفاده از کیت الایزا اندازه‌گیری گردید. میزان سطح سرمی HbA1c، FBS و پروفایل لیپیدی به‌وسیله اتوآنالایزر بررسی گردید. به‌منظور بررسی نمونه‌های سرمی ازنظر استرس اکسیداتیو، ظرفیت آنتیاکسیدانی تام (Total Antioxidant Capacity) بر اساس احیای یون فریک توسط قدرت آنتیاکسیدانی با روش FRAP اندازهگیری گردید و نیز به‌منظور ارزیابی ازنظر پراکسیداسیون لیپیدی مالون دی آلدئید (Malondialdehyde) با روش فلوریمتری اندازهگیری شد. یافته‌ها: سطح سرمی SelP در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 به‌طور معناداری بیشتر از گروه کنترل بود (001/0> p). همچنین سطح سرمی TAC و MDA در گروه بیماران در مقایسه با گروه کنترل به ترتیب کاهش و افزایش معناداری نشان داد (001/0> p). در بررسی دیگر مشاهده شد در افراد موردمطالعه ارتباط معنادار و مستقیمی بین غلظت سرمی SelP و سطوح HbA1C (001/0> p، 748/0 = r)، FBS (001/0> p، 772/0 = r)، TG(001/0= p، 317/0 = r)، VLDL-C(001/0= p، 319/0 = r) و MDA (001/0> p، 719/0 = r) و ارتباط معکوس و معناداری بین غلظت سرمی SelP با میزان سرمی TAC (001/0> p، 495/0- = r) وجود دارد. همچنین نشان داده شد که در افراد موردمطالعه سطح سرمی TAC با سطوح HbA1C (001/0> p، 463/0-= r)، FBS (001/0> p، 468/0-= r)، TG(001/0> p، 256/0-= r)، VLDL-C(015/0= p، 244/0-= r) و TC (033/0> p، 213/0-= r) ارتباط معکوس و معناداری دارد. همچنین نشان داده شد که در افراد موردمطالعه سطح سرمی MDA با سطوح HbA1C (001/0> p، 719/0-= r)، FBS (001/0> p، 699/0-= r)، TG(002/0= p، 310/0-= r) و VLDL-C (002/0= p، 308/0-= r) ارتباط مستقیم و معناداری دارد. بحث و نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های این مطالعه به نظر می‌رسد سطوح بالای SelP از طریق مسیرهای استرس اکسیداتیو در پاتوژنز بیماری دیابت نوع 2 نقش داشته باشد. <a name="_Toc416081061">Background & Aims: </a>Type 2 diabetes (T2DM) is a complex metabolic disorder characterized by insulin resistance and progressive failure of pancreatic beta-cell function. Selenoprotein P (SelP) plays an important role in selenium homeostasis in the body and prevents oxidative stress. The aim of this study was to determine the SelP level and oxidative stress indices in serum type 2 diabetic patients and also to determine their correlation with glucose and lipid parameters. Materials & Methods: One hundred subjects were recruited in current study, including 50 T2DM patients and 50 age, sex and BMI matched healthy controls. Blood samples were collected from all subjects. The serum SelP level was measured using ELISA kit. Serum levels of HbA1c, FBS, and lipid parameters were evaluated by autoanalyzer. In order to evaluate the serum samples for oxidative stress, total antioxidant capacity (TAC) was measured based on ferric ion reduction by Ferric Reducing Ability of Plasma (FRAP) method. Malondialdehyde was measured by fluorimetric method. Results: The results showed that serum SelP level in type 2 diabetes was significantly higher than control group (p <0.001). Also, serum levels of TAC in the patient group decreased while levels of MDA increased significantly (p <0.001). There was a significant and direct correlation between serum SelP concentration and HbA1C, FBS, TG, VLDL-C, and MDA levels and a significant and inverse relationship between the serum concentration of SelP and serum TAC levels. Also, the TAC serum levels have a reverse and significant correlation with HbA1C, FBS, TG, VLDL-C, and TC levels. Findings showed that the serum levels of MDA have a direct and significant correlation with HbA1C, FBS, TG, and VLDL-C levels. Conclusion: Overall, the results of this study showed that the serum level of SelP in subjects with type 2 diabetes is higher than healthy subjects, and correlates with hyperglycemic indices such as HbA1c and FBS, as well as some lipid indices (such as TG and VLDL-C) which can indicate the probable role of SelP in the pathogenesis of type 2 diabetes. Also, for the first time, findings demonstrated that serum SelP correlates with oxidative stress markers (MDA and TAC) that can indicate the probable role of SelP in pathogenesis of type 2 diabetes through oxidative stress pathways. دیابت نوع 2, استرس اکسیداتیو, سلنوپروتئین P, پارامترهای لیپیدی Type 2 Diabetes, Oxidative Stress, Selenoprotein P, Lipid Parameters 597 606 http://umj.umsu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-4811-1&slc_lang=fa&sid=1 Amirhossein Eftekhari امیرحسین افتخاری amirhoosein1369@gmail.com 3700319475328460030644 3700319475328460030644 No MSC Student of Biochemistry, Department of Biochemistry, Islamic Azad University Shahrod Branch, shahrod, Iran دانشجوی کارشناسی ارشد بیوشیمی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود، شاهرود، ایران Fateme Ezlegini فاطمه ازلگینی f_ezlegini@yahoo.com 3700319475328460030645 3700319475328460030645 No MSC Student of Biochemistry, Department of Biochemistry, Islamic Azad University Shahrod Branch, shahrod, Iran دانشجوی کارشناسی ارشد بیوشیمی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود، شاهرود، ایران Mohsen Firoozray محسن فیروزرای firoozraim@yahoo.com 3700319475328460030646 3700319475328460030646 Yes Professor, Department of Biochemistry, Islamic Azad University Shahrod Branch, shahrod, Iran (Corresponding Author) استاد بیوشیمی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود، شاهرود، ایران (نویسنده مسئول)