en بررسی ریسک فاکتورهای دخیل در از دست دادن جا اندازی بعد از تثبیت از راه پوست شکستگی های سوپراکوندیل هومروس اطفال: یک مطالعه توصیفی-تحلیلی ارتوپدی Orthopedic پژوهشي(توصیفی- تحلیلی) Research <strong>مقدمه</strong>: شکستگی سوپراکوندیل هومروس یکی از شایع ترین شکستگی های آرنج در اطفال می باشد. این شکستگی ها حدود 16% شکستگی های اطفال را به خود اختصاص می دهند. <span dir="LTR">Loss of reduction</span> یکی از عوارض درمان بعد از جا اندازی اناتومیکی بسته و فیکساسیون پرکوتانئوس است. هدف از این مطالعه بررسی فاکتورهای دخیل در ایجاد عارضه <span dir="LTR">loss of reduction </span>&nbsp;است.<br> روش کار:&nbsp; در یک مطالعه توصیفی تحلیلی کودکان دارای شکستگی سوپرا کوندیل هومروس بررسی شدند. &nbsp;&nbsp;175 کودک زیر 10 سال با شکستگی های سوپراکوندیل هومروس تیپ 3 و 4، مواردی که تحت جاندازی بسته و پین گذاری قرار گرفته بودند وارد مطالعه شده اند. فاکتورهای مورد نظر براساس روش لجستیک رگرسیون مورد انالیز قرار گرفته است.<br> <strong>نتایج</strong>: در این مطالعه 175 کودک زیر 10 سال شامل 71 دختر(40.6%) و 104 پسر(59.4%) با میانگین سنی 2.4&plusmn;5.4سال وارد مطالعه شده اند. در 153 مورد (87.4%) جا اندازی اناتومیک و پایدار در دوره پیگیری وجود داشت ولی در 22 مورد(12.6%) دچار<span dir="LTR">loss of reduction</span> شده بودند. مهمترین اختلال اناتومیکی ایجاد <span dir="LTR">internal rotation displacement in medial distal part of fracture</span> بوده است &nbsp;که در این 22 مورد مشاهده شده است. تکنیک جا گذاری پین ها و چاقی از عوامل مهم تاثیر گذار در از دست رفتن (<span dir="LTR">failure of anatomical reduction</span>) بوده است. به طوری که کودکان چاق (بالای صدک<span dir="LTR"> 85^th</span> و یا <span dir="LTR">BMI>25</span> )و جا گذاری پین ها از سمت لترال ِ<span dir="LTR">divergent </span>&nbsp;بودند ولی در محل شکستگی <span dir="LTR">cross</span> می کردند به ترتیب با <span dir="LTR">Odds ratio 1.3(CI 95% 0.8-2.3) </span>&nbsp;و <span dir="LTR">Odds ratio 1.8 (CI 95% 0.9-3.2)</span> تاثیر داشتند 14 مورد(63.6%) فیلر در مواردی بودند که پین در محل شکستگی کراس کرده بودند و 8 مورد (36.6%) در کودکان چاق رخ داده بود. همچنین تیپ شکستگی تاثیری در نتایج درمانی نداشته است و تفاوتی مشاهده نشد<br> <strong>نتیجه‌گیری</strong>: چاقی&nbsp; و تکنیک فیکساسیون از فاکتورهای موثر در <span dir="LTR">loss of reduction</span> شکستگی های سوپراکوندیل اطفال است. در کودکان چاق فیکساسیون مناسب<span dir="LTR">cross</span> برای جلوگیری از عوارض بایستی مد نظر باشد.<strong>مقدمه</strong>: شکستگی سوپراکوندیل هومروس یکی از شایع ترین شکستگی های آرنج در اطفال می باشد. این شکستگی ها حدود 16% شکستگی های اطفال را به خود اختصاص می دهند. <span dir="LTR">Loss of reduction</span> یکی از عوارض درمان بعد از جا اندازی اناتومیکی بسته و فیکساسیون پرکوتانئوس است. هدف از این مطالعه بررسی فاکتورهای دخیل در ایجاد عارضه <span dir="LTR">loss of reduction </span>&nbsp;است.<br> روش کار:&nbsp; در یک مطالعه توصیفی تحلیلی کودکان دارای شکستگی سوپرا کوندیل هومروس بررسی شدند. &nbsp;&nbsp;175 کودک زیر 10 سال با شکستگی های سوپراکوندیل هومروس تیپ 3 و 4، مواردی که تحت جاندازی بسته و پین گذاری قرار گرفته بودند وارد مطالعه شده اند. فاکتورهای مورد نظر براساس روش لجستیک رگرسیون مورد انالیز قرار گرفته است.<br> <strong>نتایج</strong>: در این مطالعه 175 کودک زیر 10 سال شامل 71 دختر(40.6%) و 104 پسر(59.4%) با میانگین سنی 2.4&plusmn;5.4سال وارد مطالعه شده اند. در 153 مورد (87.4%) جا اندازی اناتومیک و پایدار در دوره پیگیری وجود داشت ولی در 22 مورد(12.6%) دچار<span dir="LTR">loss of reduction</span> شده بودند. مهمترین اختلال اناتومیکی ایجاد <span dir="LTR">internal rotation displacement in medial distal part of fracture</span> بوده است &nbsp;که در این 22 مورد مشاهده شده است. تکنیک جا گذاری پین ها و چاقی از عوامل مهم تاثیر گذار در از دست رفتن (<span dir="LTR">failure of anatomical reduction</span>) بوده است. به طوری که کودکان چاق (بالای صدک<span dir="LTR"> 85^th</span> و یا <span dir="LTR">BMI>25</span> )و جا گذاری پین ها از سمت لترال ِ<span dir="LTR">divergent </span>&nbsp;بودند ولی در محل شکستگی <span dir="LTR">cross</span> می کردند به ترتیب با <span dir="LTR">Odds ratio 1.3(CI 95% 0.8-2.3) </span>&nbsp;و <span dir="LTR">Odds ratio 1.8 (CI 95% 0.9-3.2)</span> تاثیر داشتند 14 مورد(63.6%) فیلر در مواردی بودند که پین در محل شکستگی کراس کرده بودند و 8 مورد (36.6%) در کودکان چاق رخ داده بود. همچنین تیپ شکستگی تاثیری در نتایج درمانی نداشته است و تفاوتی مشاهده نشد<br> <strong>نتیجه‌گیری</strong>: چاقی&nbsp; و تکنیک فیکساسیون از فاکتورهای موثر در <span dir="LTR">loss of reduction</span> شکستگی های سوپراکوندیل اطفال است. در کودکان چاق فیکساسیون مناسب<span dir="LTR">cross</span> برای جلوگیری از عوارض بایستی مد نظر باشد. <strong><em>Background & Aims:</em></strong> supracondylar humerus fracture is one of the most common pediatric elbow fractures accounting for about 16% of the pediatric fractures. Loss of reduction is one of the complications after closed and percutaneous fixation. This research is aimed to investigate the factors involved in the loss of reduction.<br> <strong><em>Method</em></strong>: In this descriptive study, the children with supracondylar humerus fractures were examined. 175 children under the age of 10 with type 3 and 4 supracondylar humerus fracture fractures who underwent closed fixation and pinning were entered into the study. The studied factors were analyzed by a logistic regression method.<br> <strong><em>Results</em></strong>: in this study 175 children under the age of 10 including 71 girls and 104 boys (59.4%) with the average age of 5.4<img alt="" height="28" src="file:///C:Userslab15AppDataLocalTempmsohtmlclip1�1clip_image002.gif" width="9" >2.4 were investigated. In 153 cases, (87.4%) the fixation was anatomical and stable during the follow-up; while 22 cases (12.6%) had the loss of fixation. The most important anatomical disorder was internal rotation displacement in the medial distal part of fracture in these 22 cases. Pinning technique and obesity were among the effective factors in the failure of the anatomical reduction. In a way that obese children (above 85^th percentile or IBM>25) and the lateral pinning location were divergent but they crossed in the fracture site and were effective with odd ratios of 1.3 (CI 95% 0.8-2.3) and 1.8 (CI 95% 0.9-2.3), respectively. In 14 cases (63.6%) the failure was due to the place of fracture cross and in 8 cases (36.6%) the complication occurred in the obese children. The fracture type had no effect on the loss of reduction as no difference was observed.<br> <strong><em>Conclusions</em></strong>: Obesity and fixation technique are among the effective factors in the loss of reduction in pediatric supracondylar humerus fractures. In obese children, cross-suitable fixation should be considered to prevent complications. Children, Supracondylar humerus fracture, Closed reduction, Risk factors Children, Supracondylar humerus fracture, Closed reduction, Risk factors 576 581 http://umj.umsu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-4625-1&slc_lang=en&sid=1 Hassan Taleb حسن طالب hassantaleb_dr@yahoo.com 3700319475328460030260 3700319475328460030260 Yes Department of Orthopedics, Imam Khomeini Hospital, Urmia University of Medical Sciences, Urmia, Iran (Corresponding Author) دکتری، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران (نویسنده مسئول) Ali Tabrizi علی تبریزی Ali.tab.ms@gmail.com 3700319475328460030261 3700319475328460030261 No Department of Orthopedics, Imam Khomeini Hospital, Urmia University of Medical Sciences, Urmia, Iran دکتری، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه ایران Aida Nouri ایدا نوری aylaaanoori@yahoo.com 3700319475328460030262 3700319475328460030262 No School of medicine, Urmia University of Medical Sciences, Urmia, Iran دکتری، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران