Studies in Medical Sciences

fa تأثیر هشت هفته تمرینات متمرکز کتف بر درد، فعالیت الکتریکی عضلات منتخب شانه و عملکرد اندام فوقانی مردان والیبالیست دارای سندرم گیر افتادگی شانه: یک مطالعه کارآزمایی بالینی THE EFFECT OF EIGHT WEEKS OF SCAPULAR FOCUSED TRAINING ON PAIN, ELECTRICAL ACTIVITY OF SELECTED SHOULDER MUSCLES, AND UPPER EXTREMITY PERFORMANCE IN MALE VOLLEYBALL PLAYERS WITH SHOULDER IMPINGEMENT SYNDROME: A RANDOMIZED CLINICAL TRIAL طب فیزیکی طب فیزیکی کارآزمایی بالینی Clinical trials پیش‌زمینه و هدف: سندرم گیرافتادگی شانه شایع‌ترین آسیب، علت محدودیت حرکتی و درد در ناحیه شانه می‌باشد. هدف از انجام تحقیق حاضر، بررسی اثر هشت هفته تمرینات متمرکز کتف بر درد، فعالیت الکتریکی عضلات منتخب شانه و عملکرد اندام فوقانی مردان والیبالیست دارای سندرم گیرافتادگی شانه بود. مواد و روش‌ کار: در این کارآزمایی بالینی تصادفی شده 30 مرد والیبالیست دانشگاهی مبتلا به سندرم گیرافتادگی شانه به‌عنوان نمونه، به‌صورت تصادفی در دو گروه 15 نفری تمرین و کنترل تقسیم شدند. گروه تمرین، 24 جلسه (هشت هفته) به مدت 6۰ دقیقه در هر جلسه به تمرینات متمرکز کتف پرداخت. داده‌های پیش و پس‌آزمون درد شانه، فعالیت الکتریکی عضلات منتخب شانه و عملکرد اندام فوقانی در دو گروه اندازه‌گیری شد. برای نرمال بودن داده‌ها آز آزمون شاپیرو-ویلک و برای تجزیه تحلیل داده‌ها از آنالیز واریانس با اندازه‌گیری مکرر و تی زوجی درون‌گروهی در سطح معناداری 05/0 ≥ α استفاده شد. یافته‌ها: نتایج تحقیق نشان داد که تمرین متمرکز کتف باعث کاهش درد (001/0≥P)، افزایش فعالیت عضلات فوق خاری (001/0≥P)، ذوزنقه تحتانی (001/0≥P) و دندانه‌ای قدامی (001/0≥P) در مهارت اسپک والیبال و افزایش عملکرد اندام فوقانی در تست وای بالانس (001/0≥P) شده است، درحالی‌که در گروه کنترل تغییر معناداری مشاهده نشد. بحث و نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج تحقیق، استفاده از تمرینات متمرکز کتف بر درد، فعالیت الکتریکی عضلات منتخب شانه و عملکرد اندام فوقانی والیبالیست‌های مبتلا به سندرم گیر افتادگی شانه را می‌توان توصیه کرد. <a name="_Toc416081061">Background & Aims</a>: Impingement syndrome is the most common injury and cause of movement limitations and pain in the shoulder area. The purpose of this study was to investigate the effect of eight weeks of focused scapular training on pain, electrical activity of shoulder muscles, and upper extremity performance in male volleyball players with shoulder impingement syndrome. Materials & Methods: In this randomized clinical trial 30 male volleyball players with shoulder impingement syndrome were selected as sample and randomly divided into two groups of training (N=15) and control (N=15). The training group performed eight weeks of focused scapular training for 60 minutes in three sessions per week. Pre-test and post-test of shoulder pain, electrical activity of shoulder muscles, and upper extremity performance were measured in two groups. For data normalization, Shapiro–Wilk test and for data analysis paired t-test and independent t-test were used (α≤ 0.05). Results: The results showed that scapular focused training reduced pain (p≤0.001), increased activity of Supraspinatus muscle (p≤0.001), lower trapezius (p≤0.001), and the serratus anterior muscles (p≤0.001) during volleyball spike motion, and increased upper extremity performance in the Y balance test (p≤0.001) (p≤0.05). No statistically significant changes were observed in the control group. Conclusion: According to the results, it seems that 8 weeks of scapular focused training had an effect on the pain, electrical activity of shoulder muscles, and upper extremity performance of volleyball players with shoulder impingement syndrome. So it can be used as an appropriate training method in volleyball players with shoulder impingement syndrome. کتف, سندرم گیر افتادگی شانه, تمرین درمانی, فعالیت عضله, عملکرد Scapular, Shoulder Impingement Syndrome, Exercise, Muscle activity, Performance 515 524 http://umj.umsu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-4542-1&slc_lang=fa&sid=1 Mirhassan Mirhassan Zadeh Kuhkamar میرحسن میرحسن زاده کوه کمر seyedhassan@outlook.com 3700319475328460030235 3700319475328460030235 Yes MSc., Department of Biomechanics and Sport Injury, Kharazmi University, School of Physical Education and Sport Sciences, Tehran, Iran. (Corresponding Author) کارشناس ارشد، گروه بیومکانیک و آسیب شناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران (نویسنده مسئول) Heydar Sadeghi حیدر صادقی sadeghih@yahoo.com 3700319475328460030236 3700319475328460030236 No Full Professor, Department of Biomechanics and Sport Injuries, Faculty of Physical Education and Sport Sciences, Kharazmi University, Tehran, Iran. استاد تمام، گروه بیومکانیک و آسیب شناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران