Studies in Medical Sciences

fa اثرات محافظتی لاکتوفرین در برابر سمیت دوکسوروبیسین بر روی گناد اصلی موش صحرایی: کارآزمایی تجربی تصادفی‌شده شاهددار PROTECTIVE EFFECTS OF LACTOFERRIN AGAINST DORORUBICIN TOXICITY ON MAIN GONAD OF RAT بافت شناسی بافت شناسی پژوهشي(توصیفی- تحلیلی) Research پیش‌زمینه و هدف: دوکسوروبیسین به‌صورت گسترده در درمان تومورهای توپر اندام‌ها و بدخیمی‌های خونی کاربرد دارد، ولی سمیت ایجادشده توسط آن کاربردش را محدود کرده است. هدف این مطالعه ارزیابی اثرات محافظتی لاکتوفرین در برابر سمیت دوکسوروبیسین بر روی گناد اصلی موش صحرایی است. مواد و روش کار: ۲۴ سر موش صحرایی نر بالغ نژاد ویستار به چهار گروه تقسیم شدند. به گروه شاهد سرم فیزیولوژی بهصورت داخل صفاقی و بعد خوراکی، به گروه دوم دوکسوروبیسین به‌صورت داخل صفاقی، به گروه سوم به‌صورت داخل صفاقی داروی دوکسوروبیسین و به‌صورت خوراکی لاکتوفرین چهار ساعت پس از تجویز دارو و به گروه چهارم لاکتوفرین به‌صورت خوراکی تجویز شد. تجویز به‌صورت هفتگی انجام پذیرفت. بعد از تشریح، بیضه حیوان بعد از پاساژ بافتی و رنگ‌آمیزی موردمطالعه قرار گرفت. یافته‌ها: میانگین قطر لوله‌های اسپرم‌ساز بین گروه شاهد (28/0 ± 82/200 میکرومتر) و گروه دوکسوروبیسین (73/1 ± 28/114 میکرومتر) و بین گروه شاهد و گروه دوکسوروبیسین + لاکتوفرین (57/0 ± 10/178 میکرومتر) واجد تفاوت معنی‌داری ازنظر آماری می‌باشد (٠۵/٠P≤) و بین گروه لاکتوفرین (57/0± 32/200 میکرومتر) و گروه دوکسوروبیسین و گروه دوکسوروبیسین + لاکتوفرین نیز تفاوت معنی‌داری ازنظر آماری وجود دارد (٠۵/٠P≤). تفاوت میانگین ضخامت اپی تلیوم لوله‌های اسپرم‌ساز بین گروه شاهد (57/0 ± 80/58 میکرومتر) و گروه دوکسوروبیسین (47/3 ± 07/31 میکرومتر) و بین گروه شاهد و گروه دوکسوروبیسین + لاکتوفرین (57/0 ± 45/49 میکرومتر) ازنظر آماری معنی‌داری میباشد (٠۵/٠P≤). همچنین، بین گروه لاکتوفرین (00/1± 14/59 میکرومتر) و گروه‌های دوکسوروبیسین و گروه دوکسوروبیسین + لاکتوفرین ازنظر آماری تفاوت معنی‌داری وجود دارد (٠۵/٠P≤). همچنین، تجویز هم‌زمان لاکتوفرین موجب افزایش قابلملاحظه تعداد سلول‌های واجد واکنش مثبت نسبت به رنگ‌آمیزی ایمونوهیستوشیمی PCNA و HSP70 در مقایسه با گروه دوکسوروبیسین گردید (٠۵/٠P≤). بحث و نتیجه‌گیری: از لاکتوفرین می‌توان جهت کاهش عوارض جانبی دوکسوروبیسین بر روی اندام‌های تولیدمثلی مانند بیضه استفاده نمود. <a name="_Toc416081061">Background & Aims:</a> Doxorubicin has been widely used to treat solid tumors and blood malignancies, but its toxicity has limited its application. The aim of the present study was to investigate the protective effects of lactoferrin against doxorubicin toxicity on the main gonad of rats. Materials & Methods: 24 Adult male Wistar rats were divided into four groups. Control group received physiological saline intraperitoneally and then orally, the second group received doxorubicin intraperitoneally, the third group received intraperitoneal doxorubicin, oral lactoferrin four hours after drug administration, and the fourth group received oral lactoferrin. The administration was performed weekly. After dissection, the testes of the animal were studied after tissue passage and staining. Results: There was a statistically significant difference in mean diameter of seminiferous tubules between the control and doxorubicin groups and between the control and doxorubicin + lactoferrin groups (p≤0.05). There was also a statistically significant difference in mean diameter of seminiferous tubules between lactoferrin group and doxorubicin and doxorubicin + lactoferrin groups (p≤0.05). The mean difference between doxorubicin and doxorubicin + lactoferrin groups was also statistically significant (p≤0.05). There was a significant difference between the mean thickness of germinal epithelium between the control and doxorubicin groups and between the control and doxorubicin + lactoferrin groups (p≤0.05). There was also a statistically significant difference between lactoferrin group and doxorubicin and doxorubicin + lactoferrin groups (p≤0.05). Moreover, lactoferrin co-treatment led to a considerable increase of PCNA- and HSP70-positive cells compared to the doxorubicin-only group (p≤0.05). Conclusion: Lactoferrin can be used to reduce the side effects of doxorubicin on reproductive organs such as the testis. لاکتوفرین, دوکسوروبیسین, گناد اصلی, موش صحرایی Lactoferrin, doxorubicin, main gonad, rat 335 346 http://umj.umsu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-4403-1&slc_lang=fa&sid=1 Tahmine Peirouvi تهمینه پیروی tpeirouvi@yahoo.co.uk 3700319475328460030175 3700319475328460030175 No Maternal and Childhood Obesity Research Center, Urmia University of Medical Sciences, Urmia, Iran مرکز تحقیقات چاقی مادر و کودک، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران Ali Shalizar علی شالیزار ali_shalizar@yahoo.com 3700319475328460030176 3700319475328460030176 Yes Department of Basic Sciences, School of Veterinary Medicine, Urmia University, Urmia, Iran (Corresponding Author) گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران (نویسنده‌ی مسئول) Seyyed Salar Mir Yaghoobipoor سید سالار میر یعقوبی پور saalaryghb@gmail.com 3700319475328460030177 3700319475328460030177 No Department of Histology, School of Medicine, Urmia University of Medical Sciences, Urmia, Iran بخش بافت شناسی،دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران Khadije Meghrazi خدیجه مقراضی kmeghrazi@gmail.com 3700319475328460030178 3700319475328460030178 No Department of Histology, School of Medicine, Urmia University of Medical Sciences, Urmia, Iran بخش بافت شناسی،دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران