<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Studies in Medical Sciences</title>
<title_fa>مجله مطالعات علوم پزشکی</title_fa>
<short_title>Studies in Medical Sciences</short_title>
<subject>Medical Sciences</subject>
<web_url>http://umj.umsu.ac.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>37</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>journal37</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>2717-008X</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>2717-008X</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii></journal_id_pii>
<journal_id_doi>10.61882/umj</journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid></journal_id_sid>
<journal_id_nlai></journal_id_nlai>
<journal_id_science></journal_id_science>
<language>en</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1400</year>
	<month>7</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2021</year>
	<month>10</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>32</volume>
<number>7</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>تعیین میزان شیوع و نحوه کنترل هایپرگلایسمی ناشی از استرس در مرکز مراقبت‌های ویژه‌ی بیمارستان امام خمینی ارومیه</title_fa>
	<title>DETERMINATION OF THE PREVALENCE AND CLINICAL OUTCOME OF STRESS-INDUCED HYPERGLYCEMIA IN ICU OF IMAM KHOMEINI HOSPITAL, URMIA</title>
	<subject_fa>فارماکولوژی</subject_fa>
	<subject>فارماکولوژی</subject>
	<content_type_fa>پژوهشي(توصیفی- تحلیلی)</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family:Nazanin;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:9.5pt;&quot;&gt;پیش&#8204;زمینه و هدف:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family:Nazanin;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:9.5pt;&quot;&gt; در طول دهه گذشته، هایپرگلایسمی در بیماران بستری به خاطر ارتباطش با افزایش مرگ&#8204;و&#8204;میر، عوارض بستری، و تأثیر اقتصادی منفی&#8204;اش موردتوجه ویژه&#8204;ای قرار گرفته است. بیماران بستری مبتلا به هایپرگلایسمی، مرگ&#8204;و&#8204;میر بعد از عمل، عفونت زخم&#8204;های عمیق استرنال، سکته مغزی پس از عمل، و مدت اقامت در بیمارستان بالاتری دارند. بنابراین، هدف این مطالعه، بررسی میزان شیوع استرس هایپرگلایسمی و رویکرد درمانی مرتبط با آن در بخش مراقبت&#8204;های ویژه می&#8204;باشد.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family:Nazanin;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:9.5pt;&quot;&gt;مواد و روش&#8204; کار&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family:Nazanin;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:9.5pt;&quot;&gt;: این مطالعه به&#8204;صورت توصیفی &amp;ndash; تحلیلی حال نگر در بخش &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;ICU&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:Nazanin;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:9.5pt;&quot;&gt; بیمارستان آموزشی امام خمینی (ره) ارومیه در سال&#8204;های 1396-1395 انجام گرفت. طبق محاسبات آماری حدود 120 بیماری که بیشتر از 24 ساعت در &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;ICU&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:Nazanin;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:9.5pt;&quot;&gt; بستری شده بودند، وارد مطالعه شدند. گایدلاین &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;AACE/ADA 2009&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:Nazanin;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:9.5pt;&quot;&gt; به&#8204;عنوان استاندارد کنترل استرس هایپرگلایسمی استفاده شد.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family:Nazanin;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:9.5pt;&quot;&gt;یافته&#8204;ها&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family:Nazanin;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:9.5pt;&quot;&gt;: پرونده 120 بیمار غیر دیابتی ازنظر استرس هایپرگلایسمی موردمطالعه قرار گرفتند و میزان شیوع هایپرگلایسمی ناشی از استرس 19.2 درصد گزارش گردید. میانگین سنی بیماران 24 &amp;plusmn; 39 سال بود. شایع&#8204;ترین علت بستری بیماران در &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;ICU&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:Nazanin;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:9.5pt;&quot;&gt;، مشکلات مربوط به تروما (37.5 درصد) بود. 57 درصد از بیماران مبتلا به هایپرگلایسمی، تغذیه وریدی، 60.9 درصد کورتیکواستروئیدها و 39.1 درصد وازوپرسور دریافت کردند. 20 نفر (86.9 درصد) از بیماران از روش &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;SSI&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:Nazanin;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:9.5pt;&quot;&gt; و 3 نفرشان (13.1 درصد) از روش انفوزیون استفاده کردند. میزان مرگ&#8204;و&#8204;میر در بیماران پذیرش&#8204;شده 35 درصد و در بیماران مبتلا به هایپرگلایسمی 60.9 درصد بود.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family:Nazanin;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:9.5pt;&quot;&gt;بحث و نتیجه&#8204;گیری&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family:Nazanin;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:9.5pt;&quot;&gt;: در این مطالعه شیوع هایپرگلایسمی در &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;ICU&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:Nazanin;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:9.5pt;&quot;&gt; تقریباً با مطالعات مشابه برابر و نسبتاً بالا بود. لذا به نظر می&#8204;رسد کنترل قند خون 6 ساعته به&#8204;جای یک&#8204;بار در روز اثر بهتری داشته باشد. در این مطالعه اکثر بیماران جهت کنترل هایپرگلایسمی، از روش &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;SSI&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:Nazanin;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:9.5pt;&quot;&gt; انسولین را دریافت کردند، درحالی&#8204;که مطابق گایدلاین &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;AACE/ADA 2009&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:Nazanin;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:9.5pt;&quot;&gt;، روش انفوزیون انسولین، روش مناسب&#8204;تر می&#8204;باشد. لذا جهت کاهش عوارض هایپوگلایسمی و مرگ&#8204;و&#8204;میر، توصیه می&#8204;شود از روش انفوزیون انسولین جهت کنترل هایپرگلایسمی استفاده شود.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;</abstract_fa>
	<abstract>&lt;a name=&quot;_Toc416081061&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;Background &amp; Aims&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/a&gt;: Over the past decade, inpatient hyperglycemia has become a major focus, due to its association with increased mortality, hospitalization complications, and its negative economic impact. Patients with hyperglycemia have greater mortality, postoperative stroke, and longer length of stay. Therefore, the aim of this study was to determine the prevalence of hyperglycemia and its therapeutic approach in the Intensive Care Unit (ICU).&lt;span dir=&quot;RTL&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;&lt;em&gt;Materials &amp; Methods: &lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;This descriptive study was perfumed in the ICU of Imam Khomeini Educational Hospital in Urmia in 2016-2017. According to sample size determination, about 120 patients who were admitted to ICU for more than 24 hours were enrolled. The AACE / ADA 2009 guideline was used as a standard for hyperglycemic stress control.&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;&lt;em&gt;Results: &lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;The records of 120 non-diabetic patients were studied for stress-induced hyperglycemia. The rate of stress-induced hyperglycemia was 19.2%. The mean age of the patients was 39 &amp;plusmn; 24 years. The most common cause of hospitalization in ICU was traumatic problems (37.5%). About 57% of patients with hyperglycemia received intravenous feeding, 60.9% received corticosteroids, and 39.1% received vasopressor. Twenty-one (86.9%) patients used the SSI method and 3 (13.1%) used the infusion technique. The mortality rate was 35% for the patients admitted and 60.9% for patients with hyperglycemia.&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;&lt;em&gt;Conclusion&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;: &lt;/strong&gt;In this study, the prevalence of hyperglycemia in the ICU was similar and relatively high in almost the same studies. Therefore, it seems that 6-hour blood glucose control has a better effect than once a day. In this study, most patients received SSI insulin for controlling hyperglycemia, while according to AACE / ADA 2009 guideline, the insulin infusion method is more appropriate. Therefore, in order to reduce hypoglycemia and mortality, it is recommended to use the insulin infusion technique to control hyperglycemia.</abstract>
	<keyword_fa>هایپرگلایسمی ناشی از استرس, ICU, مرگ‌و‌میر, Sliding Scale Insulin, انفوزیون انسولین, AACE/ADA 2009 guidelines</keyword_fa>
	<keyword>Stress-induced Hyperglycemia, ICU, Mortality, Sliding Scale Insulin, Insulin Infusion, AACE / ADA 2009 guidelines</keyword>
	<start_page>548</start_page>
	<end_page>557</end_page>
	<web_url>http://umj.umsu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2208-1&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Shima</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Hatamkhani</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>شیما</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>حتم خانی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>3700319475328460030622</code>
	<orcid>3700319475328460030622</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Patient Safety Research Center, Department of Clinical Pharmacy, Faculty of Pharmacy, Urmia University of Medical Sciences, Urmia, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>مرکز تحقیقات ایمنی بیمار، گروه داروسازی بالینی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Akbar</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Tajeri</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>اکبر</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>تاجری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>3700319475328460030623</code>
	<orcid>3700319475328460030623</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Student Research Committee, Faculty of Pharmacy, Urmia University of Medical Sciences, Urmia, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Afshin</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Shiva</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>افشین</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>شیوا</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>shiva@umsu.ac.ir</email>
	<code>3700319475328460030624</code>
	<orcid>3700319475328460030624</orcid>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Patient Safety Research Center, Department of Clinical Pharmacy, Faculty of Pharmacy, Urmia University of Medical Sciences, Urmia, Iran (Corresponding Author)</affiliation>
	<affiliation_fa>مرکز تحقیقات ایمنی بیمار، گروه داروسازی بالینی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران (نویسنده مسئول)</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Mohammad Amin</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Valizadeh Hassanlouei</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>محمدامین</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>ولی زاده حسنلوئی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>3700319475328460030625</code>
	<orcid>3700319475328460030625</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Anesthesiology, Faculty of Medicine, Urmia University of Medical Sciences, Urmia, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه بیهوشی و مراقبت‌های ویژه، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Hamdollah</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Sharifi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>حمدالله</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>شریفی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>3700319475328460030626</code>
	<orcid>3700319475328460030626</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Patient Safety Research Center, Department of Pharmacology, Faculty of Pharmacy, Urmia University of Medical Sciences, Urmia, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>مرکز تحقیقات ایمنی بیمار، گروه داروشناسی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
