fa تعیین اثربخشی آموزش روان‌شناختی مبتنی بر صلح بر کیفیت زندگی دانشجویان همراه با آنالیز موردی امواج مغز: یک مطالعه مقطعی روانشناسی روانشناسی کارآزمایی بالینی Clinical trials <strong><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">پیش‌زمینه و هدف: </span></span></strong><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">موضوع صلح ازجمله مسائل حائز اهمیت در علم روان‌شناسی و جامعه‌شناسی است. آموزش‌های مبتنی بر این سازه می‌تواند بسیاری از مشکلات روان‌شناختی درون فردی و بین فردی را حل نماید. هدف این پژوهش جست‌وجوی روابط بین متغیرهای روان‌شناختی مؤثر بر صلح، آزمون اثربخشی رویکرد آموزشی مبتنی بر صلح و بررسی موردی تغییرات امواج مغزی بوده است.</span></span><br> <strong><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">مواد و روش‌کار</span></span></strong><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">: پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل دانشجویان دانشگاه اصفهان در سال تحصیلی 97-96 بودند؛ که در مرحله نخست پزوهش 70 نفر به شیوه نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به شکل تصادفی در سه گروه جای گرفتند. در مرحله نخست، رویکرد آموزشی شکل گرفته بر اساس متغیرهای تعیین شده در پژوهش‌های قبلی با استفاده از پرسشنامه صلح بیرونی (نلسون، 2014)، مقیاس ادراک خود (نلسون، 2014) و نردبان کیفیت زندگی (سواتسکی و همکاران، 2010) مورد آزمون قرار گرفت. در مرحله دوم پژوهش، تأثیر آموزش مذکور بر امواج مغزی سه آزمودنی بررسی شد.</span></span><br> <strong><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">یافته‌ها: </span></span></strong><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">یافته‌های مرحله نخست نشان داد که آموزش مبتنی بر صلح در قیاس با درمان استاندارد شناختی- رفتاری و گروه گواه توانسته است افزایش معنی‌دارتری در شاخص‌های رضایت از زندگی (</span></span><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">001</span></span><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">/0</span></span><span dir="LTR">p <</span><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">) و صلح درونی (</span></span><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">001</span></span><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">/0</span></span><span dir="LTR">p <</span><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">) و بیرونی (</span></span><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">001</span></span><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">/0</span></span><span dir="LTR">p <</span><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">) ایجاد کند. نتایج مرحله دوم نشان داد که میانگین موج تتا روندی افزایشی و میانگین موج بتا روندی کاهشی داشته است.</span></span><br> <strong><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">بحث و نتیجه‌گیری: </span></span></strong><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">کار روی </span></span><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">احساسات صلح مدار مثل وقار، امنیت و رضایت از یک سو منجر به افزایش توجه فرد به مسائل ارتباطی شده و از سوی دیگر منجر به انعطاف‌پذیری در حل مسائل اجتماعی شده و نیز فعال شدن شبکه‌های ذهنی-ارتباطی مربوط به افکار و اهداف صلح محور و ارتقاء سلامت فرد را تسهیل کرده است.</span></span><br> &nbsp; <strong><em>Background & Aims</em></strong>: The subject of peace is an important issue in both psychology and sociology. Trainings based on this psychological notion can be helpful in solving many intra- and interpersonal psychological problems. The aim of this study was to investigate the effect of peace-based education on students&#39; life. This work also reported a case study on the effect of our intervention on the frequency of brain waves.<br> <strong><em>Materials & Methods</em></strong>: The study was quasi-experimental with Pre-test-Post-test Control Group design. The statistical population consisted of Isfahan university students during 2017-2018.In first stage, participants (N= 70) were selected through a convenient sampling method and were randomly assigned to three groups. During this stage, the effect of peace-based education was tested using Interpersonal Peacefulness Scale (Nelson, 2014), Self-Perceptions Scale (Nelson, 2014) and Quality of Life Ladder (Sawatzky et al., 2010). In the second phase of the study, the effect of peace education was explored for the participants&#39; quantitative electroencephalography.<br> <strong><em>Results</em></strong>: Findings of the first stage of the study demonstrated that peace-based education significantly increased life satisfaction (p <.001), intrapersonal (p <.001) and interpersonal peacefulness (p <.001) compared to CBT and control groups. Moreover, the results of the second stage showed an increasing trend in theta mean score while a decreasing trend of beta was observed.<br> <strong><em>Conclusion</em></strong>: Working on peaceful emotions such as serenity, security, and satisfaction results in paying more attention to others and relational situations, and also helps to achieve the ability to solve social problems. It also activates the relational mind networks which in turn improves the peaceful aims and beliefs giving rise to &quot;peace-health promotion&quot;.<br> &nbsp; روان‌شناسی صلح, کیفیت زندگی, درمان شناختی-رفتاری, مغز peace psychology, quality of life, cognitive behavior therapy, brain 63 77 http://umj.umsu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-4014-1&slc_lang=fa&sid=1 Zahra Khayyer زهرا خیّر khayyer.psy@gmail.com 3700319475328460032799 3700319475328460032799 No PhD candidate in Psychology, Educational Sciences & Psychology Department, University of Isfahan, Isfahan, Iran دانشجوی دکتری تخصصی روان شناسی عمومی، دانشکدهی علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران Karim Asgari کریم عسگری k.asgari@edu.ui.ac.ir 3700319475328460032800 3700319475328460032800 Yes PhD in Psychopharmacology, Associate Professor in Psychology, Educational Sciences & Psychology Department, University of Isfahan, Isfahan, Iran (Corresponding Author) دکترای سایکوفارماکولوژی، دانشیار روانشناسی، دانشکدهی علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران (نویسنده مسئول) HamidReza Oreyzi حمیدرضا عریضی dr.oreyzi@edu.ui.ac.ir 3700319475328460032801 3700319475328460032801 No 3 PhD in Psychology, Professor of Psychology, Educational Sciences & Psychology Department, University of Isfahan, Isfahan, Iran دکترای روان شناسی عمومی، استاد روان شناسی، دانشکدهی علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران Sverker Sikstrom اسورکر سیکستروم sverker.sikstrom@psy.lu.se 3700319475328460032802 3700319475328460032802 No 4 PhD in Cognitive Psychology, Professor of Psychology, Department of Psychology, Cognitive Division, Lund University, Lund, Sweden دکترای روان شناسی شناختی، رئیس بخش شناختی دانشکده علوم اجتماعی و روان شناسی، لوند، سوئد