fa ارتفاع شبیه‌سازی شده بیشتر از تمرین هوازی، مسیر سازشی مرتبط با PGC-1α را بطرف آنژیوژنز در بافت قلبی موش‌های نر نژاد ویستار پیش می‌برد فیزیولوژی ورزشی Exercise physiology کارآزمایی بالینی Clinical trials <strong><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">پیش‌زمینه و هدف:</span></span></strong> <span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">افزایش چگالی مویرگی عضله و قلب در اثر </span></span><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">هیپوکسی و تمرین ورزشی </span></span><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">یکی از عوامل موفقیت در فعالیت‌های ورزشی هوازی و همچنین پیشگیری و درمان بسیاری از بیماری‌ها می‌باشد. هدف از مطالعه حاضر مقایسه اثرات ارتفاع شبیه‌سازی شده و تمرین هوازی بر آنژیوژنز و مسیرهای سازشی مرتبط با آن در بافت قلب بود.</span></span><br> <strong><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">مواد و روش کار: </span></span></strong><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">30 سر موش نر نژاد ویستار، به‌طور تصادفی در 3 گروه 10 تایی: کنترل (</span></span><span dir="LTR">C</span><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">)، هیپوکسی (</span></span><span dir="LTR">H</span><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">) و</span></span> <span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">تمرین ورزشی (</span></span><span dir="LTR">T</span><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">) تقسیم‌بندی شدند. شرایط هیپوکسی، متناوب و نورموباریک و پروتکل تمرین هوازی بر روی نوارگردان با سرعت 26-22 متر در دقیقه و شیب 6 درجه، به مدت 8 هفته و 5 جلسه در هفته طراحی شد</span></span><span dir="LTR">.</span><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;"> غلظت پروتئین‌های مرتبط با آنژیوژنز شامل گیرنده‌های فعال‌کننده‌ی تکثیر پراکسیزوم‌ها (</span></span><span dir="LTR">PGC-1&alpha;</span><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">)، عامل رشد اندوتلیال عروقی (</span></span><span dir="LTR">VEGF</span><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">) و گیرنده مرتبط با استروژن (</span></span><span dir="LTR">ERR&alpha;</span><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">) با روش وسترن به لات اندازه‌گیری شد. داده‌ها با روش آماری </span></span><span dir="LTR">ANOVA</span><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;"> یک‌راهه با آزمون تعقیبی توکی در سطح معنی‌داری 05/0 تحلیل شدند.</span></span><br> <strong><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">یافته‌ها</span></span></strong>: <span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">غلظت پروتئین ‌</span></span><span dir="LTR">PGC-1&alpha;</span><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;"> و</span></span> <span dir="LTR">VEGFA</span><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;"> در هر دو گروه تمرین و هیپوکسی نسبت به گروه کنترل افزایش معناداری داشت (001/0=</span></span><span dir="LTR">P</span><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">). همچنین شاخص </span></span><span dir="LTR">PGC-1&alpha;</span><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;"> بین گروه تمرین با هیپوکسی معنادار بود (017/0=</span></span><span dir="LTR">P</span><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">). ولی شاخص </span></span><span dir="LTR">VEGFA</span><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">، بین گروه تمرین با هیپوکسی معنادار نبود (461/0=</span></span><span dir="LTR">P</span><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">). و غلظت پروتئین </span></span><span dir="LTR">ERR&alpha;</span><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">، بین گروه کنترل با هیپوکسی معنادار بود (040/0=</span></span><span dir="LTR">P</span><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">) ولی بین گروه کنترل با تمرین (552/0=</span></span><span dir="LTR">P</span><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">) و تمرین با هیپوکسی (465/0=</span></span><span dir="LTR">P</span><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">) تفاوت معناداری مشاهده نشد.</span></span><br> <strong><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">بحث و نتیجه‌گیری</span></span></strong>: <span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">تمرین هوازی و هیپوکسی محرک مناسب برای فعال کردن مسیرهای پیام‌رسانی آنژیوژنز می‌باشد و نقش هیپوکسی در فعال کردن مسیر آنژیوژنز وابسته به </span></span><span dir="LTR">ERR&alpha;</span><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;"> از طریق </span></span><span dir="LTR">PGC-1&alpha;</span><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;"> برجسته بود.</span></span> <a name="_Toc416081061"><strong><em>Background & Aims:</em></strong></a> Hypoxia and exercise training increase the capillary density of the muscle and the heart and is one of the important reasons for the development of aerobic exercise and the prevention and treatment of many diseases. The purpose of this study was to compare the effects of simulated heights and aerobic training on PGC-1&alpha; angiogenesis in the heart tissue.<br> <strong><em>Materials & Methods: </em></strong>Thirty male Wistar rats were randomly divided into three groups; normal control, hypoxia, and training groups. Hypoxia group was exposed to chronic intermittent and Isobaric hypoxia. And exercise group ran on a treadmill (22-26 meter per min) for 8 weeks, 5 session/ weeks. Then, relative protein density of PGC-1&alpha;, VEGFA and ERR&alpha; were measured with western blot method.<br> <strong><em>Results:</em></strong> The result showed that intermittent hypoxia and exercise training significantly increased relative protein density of PGC-1&alpha;, VEGFA compared to the control group (P= 0.001). Also, PGC-1&alpha; index was significantly different between the exercise and hypoxia groups (P= 0.017). However, VEGFA index was not significantly different between the exercise and hypoxia groups (P= 0.496). Also, the relative protein density of ERR&alpha; was significantly different between the control and hypoxia groups (P= 0.40), but there was no significant difference between the control group with exercise (P= 0.552) and exercise with hypoxia (P= 0.465).<br> <strong><em>Conclusion</em></strong><strong>: </strong>Aerobic exercise training and hypoxia are an effective stimulants for activating the signaling pathways of angiogenesis. The role of hypoxia in activating the pathway of angiogenesis was prominent in comparison with exercise training by PGC-1&alpha;. کلیدواژه‌ها: هیپوکسی متناوب, تمرین هوازی, عوامل آنژیوژنز KeyWords: Intermittent hypoxia, aerobic training, angiogenesis factors 669 678 http://umj.umsu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3829-1&slc_lang=fa&sid=1 Soheila Rahimifardin سهیلا رحیمی فردین soheila_fardin@yahoo.com 3700319475328460022468 3700319475328460022468 No Mohagegh Ardabili university دانشگاه محقق اردبیلی Marefat Siahkohian معرفت سیاه کوهیان m_siahkohian@uma.ac.ir 3700319475328460022469 3700319475328460022469 Yes Mohagegh Ardabil university دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، pouran karimi پوران کریمی pouran.karimi@yahoo.com 3700319475328460022470 3700319475328460022470 No Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران Lotfali Bolboli لطفعلی بلبلی l.bolboli@uma.ac.ir 3700319475328460022472 3700319475328460022472 No Mohagegh Ardabili university دانشگاه محقق اردبیلی Hassan Farhadi حسن فرهادی hassan_farhady@yahoo.com 3700319475328460022471 4343-7981-0002-0000 No 1. Islamic Azad University, Ahar Branch, Ahar, Iran دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهر