fa اثربخشی روش‌های مواجهه‌سازی واقعی و تجسمی در اختلال وسواس فکری ـ جبری روانپزشکی روانپزشکی پژوهشي(توصیفی- تحلیلی) Research <p class="Chekide" style="TEXT-JUSTIFY: kashida TEXT-ALIGN: justify TEXT-KASHIDA: 0% MARGIN: 0in 0in 0pt unicode-bidi: embed DIRECTION: rtl" dir="rtl"><b><span lang="AR-SA" style="FONT-FAMILY: Nazanin FONT-SIZE: 9.5pt mso-ansi-font-size: 8.5pt">پیش‌زمینه و هدف:</span></b><span lang="AR-SA" style="FONT-FAMILY: Nazanin FONT-SIZE: 9.5pt mso-ansi-font-size: 8.5pt"> </span><span lang="FA" style="FONT-FAMILY: Nazanin FONT-SIZE: 9.5pt mso-bidi-language: FA mso-ansi-font-size: 8.5pt">هدف از پژوهش حاضر، بررسی میزان اثربخشی روش مواجهه‌سازی واقعی و مواجهه‌سازی تجسمی در بیماران وسواسی ـ اجباری است.<p></p></span></p><p class="Chekide" style="TEXT-JUSTIFY: kashida TEXT-ALIGN: justify TEXT-KASHIDA: 0% MARGIN: 0in 0in 0pt unicode-bidi: embed DIRECTION: rtl" dir="rtl"><b><span lang="FA" style="FONT-FAMILY: Nazanin FONT-SIZE: 9.5pt mso-bidi-language: FA mso-ansi-font-size: 8.5pt">روش کار:</span></b><span lang="FA" style="FONT-FAMILY: Nazanin FONT-SIZE: 9.5pt mso-bidi-language: FA mso-ansi-font-size: 8.5pt"> پژوهش حاضر یک مطالعه شبه آزمایشی است که در این مطالعه، 45 نفر از بیماران وسواسی ـ جبری (مراجعه‌کننده به کلینیک تخصصی روان‌پزشکی و روانشناسی بیمارستان فاطمی اردبیل) به‌صورت در دسترس انتخاب و به تصادف در سه گروه مواجهه‌سازی و جلوگیری از پاسخ به‌صورت واقعی (15 نفر)، مواجهه‌سازی و جلوگیری از پاسخ به‌صورت تجسمی (15 نفر) و گروه کنترل (15 نفر) جای داده شدند. برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامه وسواسی ـ جبری مادزلی و مصاحبه ساختاریافته منطبق بر متن بازنگری شده ویراست چهارم راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی </span><span dir="ltr"></span><span dir="ltr"><span dir="ltr"></span><font face="Times New Roman" size="2">(DSM-IV)</font></span><span dir="rtl"></span><span style="FONT-FAMILY: Nazanin FONT-SIZE: 9.5pt mso-bidi-language: FA mso-ansi-font-size: 8.5pt"><span dir="rtl"></span> <span lang="FA"><font size="2"><font face="Nazanin">استفاده شد. <u style="text-underline: blue wave">نمره‌های به‌دست‌آمده</u> از ارزیابی‌ها در دو مرحله (پیش‌آزمون و پس‌آزمون) به کمک آزمون‌های آماری تحلیل واریانس یک‌طرفه (مانا) و آزمون تعقیبی شاه مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفتند.<p></p></font></font></span></span></p><p class="Chekide" style="TEXT-JUSTIFY: kashida TEXT-ALIGN: justify TEXT-KASHIDA: 0% MARGIN: 0in 0in 0pt unicode-bidi: embed DIRECTION: rtl" dir="rtl"><b><span lang="FA" style="FONT-FAMILY: Nazanin FONT-SIZE: 9.5pt mso-bidi-language: FA mso-ansi-font-size: 8.5pt">یافته‌ها: </span></b><span lang="FA" style="FONT-FAMILY: Nazanin FONT-SIZE: 9.5pt mso-bidi-language: FA mso-ansi-font-size: 8.5pt">نتایج نشان داد که در کاهش علائم بیماران وسواسی ـ اجباری، هر دو روش مواجهه‌سازی و جلوگیری از پاسخ به‌صورت واقعی و مواجهه‌سازی و جلوگیری از پاسخ به‌صورت تجسمی تفاوت معنی‌داری با گروه کنترل دارند؛ اما مواجهه‌سازی و جلوگیری از پاسخ به‌صورت واقعی در کاهش علائم وسواس فکری ـ جبری موثرتر از روش مواجهه‌سازی و جلوگیری از پاسخ به‌صورت تجسمی است.<p></p></span></p><p class="Chekide" style="TEXT-JUSTIFY: kashida TEXT-ALIGN: justify TEXT-KASHIDA: 0% MARGIN: 0in 0in 0pt unicode-bidi: embed DIRECTION: rtl" dir="rtl"><b><span lang="FA" style="FONT-FAMILY: Nazanin FONT-SIZE: 9.5pt mso-bidi-language: FA mso-ansi-font-size: 8.5pt">نتیجه‌گیری:</span></b><span lang="FA" style="FONT-FAMILY: Nazanin FONT-SIZE: 9.5pt mso-bidi-language: FA mso-ansi-font-size: 8.5pt"> براساس نتایج این پژوهش می‌توان گفت که در کاهش علائم وسواسی، مواجهه‌سازی و جلوگیری از پاسخ به‌صورت واقعی موثرتر از روش مواجهه‌سازی به‌صورت تجسمی است. این نتیجه می‌تواند در اثر فراخوانی اضطراب بیشتر در مواجهه با محرک‌های واقعی باشد که بازداری از پاسخ و تجربه اضطراب بیشتر در برابر آن سبب می‌شود تا اثرات درمانی این روش بر روش مواجهه‌سازی تجسمی غلبه کند.<p></p></span></p><p class="Chekide" style="TEXT-JUSTIFY: kashida TEXT-ALIGN: justify TEXT-KASHIDA: 0% MARGIN: 0in 0in 0pt unicode-bidi: embed DIRECTION: rtl" dir="rtl"><span lang="FA" style="FONT-FAMILY: Nazanin FONT-SIZE: 9.5pt mso-bidi-language: FA mso-ansi-font-size: 8.5pt"></span></p><p class="Chekide" style="TEXT-JUSTIFY: kashida TEXT-ALIGN: justify TEXT-KASHIDA: 0% MARGIN: 0in 0in 0pt unicode-bidi: embed DIRECTION: rtl" dir="rtl"><span lang="FA" style="FONT-FAMILY: Nazanin FONT-SIZE: 9.5pt mso-bidi-language: FA mso-ansi-font-size: 8.5pt"><p> </p></span></p> <p> <strong> </strong></p><p> <i><strong>Background & Aims:</strong></i> The aim of this study was to determine the efficacy of real and imaginal exposure-response prevention methods on the improvement of patients suffering from obsessive-compulsive disorder.</p><p> <strong><i>Materials & Methods</i></strong><i>:</i> This semi-experimental study was conducted on 45 patients (from psychiatry clinics and psychology center of Fatemi Hospital of Ardabil) with obsessive-compulsive disorder. The samples were selected through accessible sampling and were randomly put into three groups of real exposure - response prevention group (15 patients), imaginal exposure-response prevention group (15 patients), and control group (15 patients). In order to collect the data, Maudsely's Obsessive-Compulsive Scale and Clinical Structured Interview based on the DSM-IV were used. The raw scores from the pre-test and post-test were analyzed using ANOVA and Scheffe’s test. </p><p> <strong><i>Results</i></strong><i>:</i> The results revealed that there was a significant difference between both experimental (real and imaginal exposure-response prevention) and control groups. It was also manifested that real exposure-response prevention method, in comparison to imaginal exposure-response prevention method, was more effectual in reducing symptoms of obsessive-compulsive disorder. </p><p> <strong><i>Conclusion</i></strong><i>:</i> Accordingly, it can be claimed that to reduce the symptoms of obsession, real exposure-response prevention is more effective than imaginal exposure-response prevention. To explain this finding it can be said that the real encounter with fear stimulating situations -in comparison to imaginal exposure- creates more anxiety and this anxiety and apprehension caused real exposure response prevention to overcome the imaginal exposure. </p><p>  </p><p>  SOURCE: URMIA MED J 2015: 26(4): 289 ISSN: 1027-3727 </p> اختلال وسواسی ـ اجباری, مواجهه‌سازی واقعی, مواجهه‌سازی تجسمی Obsessive-compulsive disorder, Real exposure-response prevention, Imaginal exposure-response prevention 281 289 http://umj.umsu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-582-595&slc_lang=fa&sid=1 Salah Delaramoghanlou صلاح دل‌آرا مغانلو 3700319475328460012173 3700319475328460012173 No Clinical Psychology, Education Office, Ardabil, Iran آموزش و پرورش ناحیه یک اردبیل، اردبیل، ایران Saeid Mehri سعید مهری 3700319475328460012174 3700319475328460012174 No Nursing Department, University of Social Welfare and Rehabilitation, Tehran, Iran گروه پرستاری، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی تهران، تهران، ایران Parviz Molavi پرویز مولوی p.molavi@arums.ac.ir 3700319475328460012175 3700319475328460012175 Yes Psychology Department, Ardabil University of Medical Sciences, Ardabil, Iran گروه روانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران