Studies in Medical Sciences

fa بررسی موارد مسمومیت با ویتامین D در کودکان STUDYING VITAMIN D INTOXICATION IN CHILDREN آناتومی آناتومی پژوهشي(توصیفی- تحلیلی) Research پیش‌زمینه و هدف: مصرف دوزهای بالای ویتامین D با عوارض مهمی ازجمله کلسیفیکاسیون بافت‌های نرم، نفروکلسینوزیس، عوارض عصبی و در موارد شدید مرگ همراه است. هدف این مطالعه بررسی موارد مسمومیت با ویتامین D در کودکان مراجعه‌کننده به بیمارستان کودکان تبریز هست.مواد و روش کار: در این مطالعه توصیفی و مقطعی مدارک پزشکی تمام کودکان مبتلا به مسمومیت با ویتامین D که طی سال‌های 1390 – 1378 به بیمارستان کودکان تبریز مراجعه نموده بودند ازنظر مشخصات دموگرافیک، علائم بالینی، آزمایشگاهی، درمان‌های انجام‌شده و سرانجام بیماری موردبررسی قرار گرفت.یافته‌ها: در طی 12 سال 20 کودک (14 پسر و 6 دختر) با تشخیص هیپرویتامینوز D با سن متوسط 4/6 ± 2/17 ماه (28- 9 ماه) موردبررسی قرار گرفتند. تظاهرات بالینی بیماران به ترتیب فراوانی شامل بی‌اشتهایی (85درصد)، استفراغ (80درصد)، کاهش وزن (70درصد)، دهیدراتاسیون (55درصد)، یبوست (45درصد) و پرنوشی (40درصد) بود. در بدو مراجعه میزان متوسط سطح سرمی کلسیم توتال mg/dl 7/3 ± 5/13، فسفر mg/dl 4/1 ± 3/6، 25- هیدروکسی ویتامین D ng/ml 6/87 ± 7/191 و پاراتورمون ng/ml 8/8 ± 14 بود. در سونوگرافی کلیه‌ها در 10 بیمار (50درصد) نفروکلسینوز مدولری مشاهده گردید. اقدامات درمانی شامل هیدراتاسیون با سرم سالین نرمال در تمام بیماران، تجویز فورزماید در 16 بیمار (80درصد)، تجویز پردنیزولون در 15 بیمار (75درصد) و استفاده از پامیدرونیت در 3 بیمار (15درصد) بود. در پی گیری پس از ترخیص که به مدت 5/5-1 سال انجام شد در هیچ‌یک از بیماران عود علائم بالینی و آزمایشگاهی دیده نشد ولی نفروکلسینوز در هر ده مورد پابرجا مانده بود.نتیجه‌گیری: تجویز دوزهای بالای ویتامین D بدون اطلاع از سطح سرمی آن و بدون بررسی معیارهای ریکتز می‌تواند موجب بروز مسمومیت با ویتامین D گردد که تأخیر در تشخیص و طول کشیدن بیماری با بروز عوارض حاد و درازمدت همراه خواهد بود. Background & Aims: Ingesting high amounts of vitamin D results in soft tissue calcification, nephrocalciosis, neurologic complications and even death in severe cases. The aim of this study was to evaluate vitamin D intoxication in children who referred to children's Hospital of Tabriz/Iran.Materials & Methods: The medical documents of all children admitted in Children's Hospital of Tabriz with diagnosis of Vitamin D intoxication from 2000 to 2012 were studied, retrospectively. The variables were demographic characteristics, clinical and laboratory findings and outcome of patients.Results: During 12 years, 20 patients (14 boys, 6 girls) with diagnosis of hypervitaminosis D with a mean age of 17.2±6.4 months (9-28 months) were evaluated. The most common symptoms were: anorexia (85%), vomiting (80%), weight loss (70%), dehydration (55%), constipation (45%) and polydipsia (40%). The mean serum level of total calcium was 13.5±3.7 mg/dl (12-17 mg/dl). The mean level of phosphor, 25(OH) D and parathormone were 6.3±1.4 mg/dl, 191.7±87.6 ng/ml and 14±8.8 ng/ml respectively. Ten patients (50%) had medullary nephrocalcinosis in renal sonography. Treatment modalities were: hydration with normal saline in all patients, frusemide in 16(80%), prednisolon in 15 (75%) and pamidronate in 3 (15%) patients. All patients were followed for 1-5.5 years. In the follow-up period recurrence of clinical symptoms and hypercalcemia was not seen in any patient. However nephrocalcinosis was persistent in the last follow up visit in all ten cases.Conclusion: Administration of high doses of vitamin D without considering its serum level and without considering the criteria of rickets may result in vitamin D intoxication. Late diagnosis of intoxication causes acute and long term complications.Email: mortazavi_fakhri@yahoo.co.uk SOURCE: URMIA MED J 2014: 25(8): 732 ISSN: 1027-3727 مسمومیت با ویتامین D, نفروکلسینوزیس, هیپرکلسمی, هیپرکلسیوری Vitamin D intoxication, Nephrocalcionosis, Hypercalcemia, Hypercalciruria 727 732 http://umj.umsu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-582-519&slc_lang=fa&sid=1 Fakhrossadat Mortazavi فخرالسادات مرتضوی mortazavi_fakhri@yahoo.co.uk 3700319475328460010445 3700319475328460010445 Yes Department of Pediatrics, Faculty of Medicine, Tabriz, Iran گروه کودکان دانشگاه علوم پزشکی تبریز