Studies in Medical Sciences

fa مسمومیت بافتی ناشی از القای دوکسوروبیسین در موش‌های صحرایی: نقش حفاظتی فعالیت منظم هوازی TISSUE TOXICITY INDUCED BY DOXORUBICIN IN RATS: PROTECTIVE ROLE OF AEROBIC REGULAR EXERCISE آناتومی آناتومی پژوهشي(توصیفی- تحلیلی) Research پیش‌زمینه و هدف: دوکسوروبیسین(DOX) یک آنتراسایکلین آنتی‌بیوتیک است که به‌طور گسترده‌ای به‌عنوان یک عامل ضد سرطان استفاده می‌شود. بااین‌حال، استفاده بالینی از آن به دلیل اثرات جانبی ازجمله سمیت بافت‌های غیر هدف محدود شده است. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش پیشگیرانه 6 هفته تمرین منظم هوازی بر مسمومیت ناشی از القای DOX در بافت‌های قلب و کبد بود.روش‌ها: 32 سر موش صحرایی نر به‌طور تصادفی به گروه‌های: 1) کنترل+سالین، 2) کنترل+دوکسوروبیسین، 3) تمرین+ سالین و 4) تمرین+دوکسوروبیسین تقسیم شدند. گروه‌های 3 و 4 به مدت شش هفته با سرعت 20-15 متر در دقیقه و مدت 54-25 دقیقه، پنج جلسه در هفته روی نوارگردان دویدند. گروه‌های 4،2 و گروه‌های 3،1 به ترتیب محلول دوکسوروبیسین(20 میلی‌گرم بر کیلوگرم) و سالین(9/0 درصد) دریافت کردند. بافت‌برداری در 24 ساعت بعد انجام شد. بعلاوه، سنجش شاخص‌های تحقیق پس از هموژنیزاسیون بافت قلب و کبد انجام شد.یافته‌ها: القای دوکسوروبیسین موجب افزایش معنادار مالوندی آلدئید(MDA) و نیتریک اکساید(NO) و کاهش معنادار در فعالیت سوپراکسید دیسموتاز(SOD) در بافت‌های قلب و کبد شد، اما این تفاوت بین دو بافت معنادار نبود. هرچند شش هفته تمرین هوازی و القای دوکسوروبیسین باعث تنظیم منفی شاخص‌های اکسیدانتی و تنظیم مثبت فعالیت SOD در بافت‌های قلب و کبد شد، اما فقط تغییرات SOD بین بافت‌های قلب و کبد معنادار بود.نتیجه‌گیری: نتایج پیشنهاد می‌کند که حفاظت قلبی و کبدی ناشی از تمرین ورزشی مزمن در موش‌های درمان شده با DOX، با مهار استرس اکسایشی و تنظیم افزایشی دفاع آنتی‌اکسیدانتی مرتبط می‌باشد. Background & Aims: Doxorubicin (DOX) is an anthracycline antibiotic that is widely used as an anticancer agent. However, the clinical use of DOX is limited due to its toxic side effects upon non-target tissues. The aim of this study was to investigate the impact of 6 weeks of aerobic training on dox-induced toxicity in rat tissues (heart and liver). Materials & Methods: This study was conducted on thirty-two Wistar male rats randomly assigned to 1.control+salin, 2. control+DOX, 3. training+salin, 4) training+DOX groups. Groups 3 and 4 were trained on treadmill between 25 to 54 min/day and 15 to 20 m/min, 5 days/week for 6 weeks. The groups 2, 4 and groups 1, 3 received DOX (20 mg.kg-1 i.p) and saline (0.9% NaCl i.p), respectively. Animals were sacrificed 24 h after DOX and saline injections. Also, heart and liver tissue homogenization and assay parameters were performed. Results: Doxorubicin administration cause a significant increase in malondialdehyde (MDA), nitric oxide (NO) and a significant decrease in the superoxide dismutase (SOD) activity in heart and liver tissues however, the difference was not significant between the two tissues. Although the 6-week aerobic training+DOX caused a down-regulation of oxidant markers and up-regulation of the SOD activity in heart and liver tissues, but only changes of the SOD activity was significant between the heart and liver tissues. Conclusion: Our study suggests that cardiac/liver protection induced by chronically exercise in DOX treated rats is associated with inhibition of oxidative stress and increase in the antioxidant defense levels. SOURCE: URMIA MED J 2014: 25(4): 362 ISSN: 1027-3727 سرطان, دوکسوروبیسین, تمرین هوازی, استرس اکسایشی Cancer, Doxorubicin, Aerobic training, Oxidative stress 353 362 http://umj.umsu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-582-480&slc_lang=fa&sid=1 Javad Ashrafi جواد اشرفی 370031947532846009694 370031947532846009694 No Department of Sport Physiology, College of Physical Education and Sport Sciences, University of Mazandaran دانشگاه مازندران Valiollah Dabidi Roshan ولی‌اله دبیدی‌روشن vdabidiroshan@yahoo.com 370031947532846009695 370031947532846009695 Yes Department of Sport Physiology, College of Physical Education and Sport Sciences, University of Mazandaran, Babolsar گروه فیزیولوژی ورزشی،دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه مازندران Fatemeh Zolfagharzadeh فاطمه ذوالفقارزاده 370031947532846009696 370031947532846009696 No Department of Sport Physiology, College of Physical Education and Sport Sciences, University of Mazandaran دانشگاه مازندران