fa اثربخشی آموزش مهارت‌های کیفت زندگی به شیوه گروهی بر شادکامی و سرزندگی سالمندان مرد شهر اهواز آناتومی آناتومی پژوهشي(توصیفی- تحلیلی) Research پیش زمینه و هدف: : پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش مهارت‌های مبتنی بر کیفیت زندگی بر شادکامی و سرزندگی سالمندان انجام شده است. روش: طرح پژوهش از نوع پیش آزمون پس آزمون با گروه آزمایش و گواه می‌باشد. جامعه آماری شامل کلیه بازنشستگان مرد مراجعه کننده به کانون بازنشستگان اهواز بوده است که از میان آن‌ها 30 نفر که از لحاظ شادکامی یک انحراف معیار از میانگین کمتر بودند، به عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش و کنترل از لحاظ سن، سطح تحصیلات و وضعیت اقتصادی اجتماعی همگن بودند. گروه آزمایش 8 جلسه تحت درمان مبتنی بر کیفیت زندگی به شیوه‌ی گروهی قرار گرفتند اما گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکردند. ابزار این پژوهش شامل پرسشنامه شادکامی آکسفورد و مقیاس سرزندگی رایان و فردریک بود که شرکت‌کنندگان در مرحله پیش‌آزمون و پس‌آزمون به سؤالات آن پاسخ دادند. از روش‌های آماری توصیفی و کوواریانس جهت تجزیه و تحلیل اثربخشی آموزش مبتنی بر کیفیت زندگی استفاده شد. یافته‌ها: نتایج حاصل نشان داد که میان گروه آزمایش و کنترل از لحاظ متغیر شادکامی و سرزندگی تفاوت معنی‌داری وجود دارد(001/0P<). میزان شادکامی و سرزندگی در گروه آزمایش در پس آزمون به طور معنی‌داری بیش از گروه کنترل بود. نتیجه‌گیری: آموزش مهارت‌های کیفیت زندگی که از ترکیب روان‌شناسی مثبت‌نگر با رویکرد شناخت- رفتاری شکل گرفته، می‌تواند شادکامی و سرزندگی افراد سالمند را افزایش دهد. Background & Aims: This research was conducted to study the efficacy of quality of life group training on happiness and vitality of aged men. Materials & Methods: The research method was semi-experimental with pre-post test and a control group. The samples consisted of 30 aged males who referred to Retiree’s Center in Ahvaz and one standard deviation below the mean in happiness scale was acquired from them. They were matched according to age, educational status, and other criteria considered in this research. Then randomly divided into two groups as experimental and control group. We used 8 sessions of quality of life group trainings in the experimental group but the control group didn’t receive any intervention. The instrument was Oxford Happiness Inventory. Results: The results revealed that there was a significant difference between two groups in happiness and vitality (P<0/001). The rate of happiness and vitality in the experimental group compared with pretest and control group was significantly higher. Conclusion: According to the results of this research, quality of life training as the combined of positive psychology and cognitive behavioral therapy can increase the rate of happiness of aged men. SOURCE: URMIA MED J 2013: 24(10): 811 ISSN: 1027-3727 آموزش مبتنی بر کیفیت زندگی به شیوه گروهی، شادکامی، سرزندگی، سالمندان Quality of life group training, Happiness, Vitality, Aged men 800 811 http://umj.umsu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-582-417&slc_lang=fa&sid=1 Najme Hamid نجمه حمید 370031947532846008455 370031947532846008455 No Shahid Chamran University گروه روانشناسی بالینی دانشگاه شهید چمران اهواز، Mohammad Vatankhah محمد وطن‌خواه vatankhah.mohamad@yahoo.com 370031947532846008456 370031947532846008456 Yes Shahid Chamran University دانشگاه شهید چمران اهواز، Mahnaz Mehrabizadeh-Honarmad مهناز مهرابی‌زاده هنرمند 370031947532846008457 370031947532846008457 No Shahid Chamran University گروه روانشناسی بالینی دانشگاه شهید چمران،