دوره 33، شماره 8 - ( آبان 1401 )
جلد 33 شماره 8 صفحات 609-603 |
برگشت به فهرست نسخه ها
استادیار جراحی عمومی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران (نویسنده مسئول) ، shivapakzad64@gmail.com
چکیده: (4368 مشاهده)
پیشزمینه و هدف: ابتلا به سنگ کیسه صفرا، یک بیماری شایع و مکرر دستگاه گوارشی است. عفونتهای باکتریایی نیز ممکن است بتوانند در تشکیل و علامتدار شدن سنگهای کیسه صفرا نقش داشته باشند. یکی از باکتریهای مطرح در این زمینه، هلیکوباکتر پیلوری میباشد. این مطالعه باهدف بررسی ارتباط فراوانی هلیکوباکتر پیلوری در مخاط کیسه صفرا با علائم بالینی در بیماران مبتلا به کوله لیتازیس علامتدار جراحی شده، انجام شده است.
مواد و روشها: در این مطالعه همگروهی، 60 نفر از بیماران که در سهماهه چهارم سال 1398 با تشخیص کوله لیتیازیس علامتدار جراحی شده بودند، وارد مطالعه شدند. بیماران ازنظر ویژگیهای دموگرافیک و علائم بالینی شامل علائم قبل از عمل موردبررسی قرا گرفتند. رنگآمیزی هماتوکسیلین-ائوزین جهت بررسی بافتشناسی، و رنگآمیزی گیمسا جهت بررسی هلیکوباکتر پیلوری انجام گرفت. در بررسی میکروسکوپی، لامهای رنگآمیزی شده با بزرگنمایی حداکثر 40 و یا 100 ازنظر وجود یا عدم وجود هلیکوباکتر پیلوری موردمطالعه قرار گرفتند.
یافتهها: در این مطالعه، 13 نفر (7/21 درصد) مذکر و 47 نفر (7/78 درصد) مؤنث بودند. میانگین سنی بیماران 51/13 ± 61/47 سال بود. در 17 نفر (3/28 درصد)، مخاط کیسه صفرا ازنظر هلیکوباکتر پیلوری مثبت بود. شایعترین علائم بالینی در بیماران مبتلا به هلیکوباکتر پیلوری مثبت عبارت بود از: درد اپی گاستر در 6/70 درصد، تهوع و استفراغ در 9/52 درصد، کاهش اشتها در 5/23 درصد، درد بین دو کتف در 5/23 درصد، و تب در 8/11 درصد. در این مطالعه ارتباط معناداری بین علائم بالینی کوله لیتیازیس و وجود هلیکوباکتر پیلوری در مخاط کیسه صفرا یافت نشد. همچنین بین وجود این باکتری در مخاط کیسه صفرا و سن و جنس بیماران ارتباط معناداری پیدا نشد (05/0<P).
بحث و نتیجهگیری: نتایج این مطالعه نشان داد که در گروههای تحت مطالعه ارتباط معناداری بین علائم بالینی کوله لیتیازیس و وجود هلیکوباکتر پیلوری در مخاط کیسه صفرا وجود ندارد. همچنین بین وجود این باکتری در مخاط کیسه صفرا و سن و جنس بیماران وجود ندارد.
مواد و روشها: در این مطالعه همگروهی، 60 نفر از بیماران که در سهماهه چهارم سال 1398 با تشخیص کوله لیتیازیس علامتدار جراحی شده بودند، وارد مطالعه شدند. بیماران ازنظر ویژگیهای دموگرافیک و علائم بالینی شامل علائم قبل از عمل موردبررسی قرا گرفتند. رنگآمیزی هماتوکسیلین-ائوزین جهت بررسی بافتشناسی، و رنگآمیزی گیمسا جهت بررسی هلیکوباکتر پیلوری انجام گرفت. در بررسی میکروسکوپی، لامهای رنگآمیزی شده با بزرگنمایی حداکثر 40 و یا 100 ازنظر وجود یا عدم وجود هلیکوباکتر پیلوری موردمطالعه قرار گرفتند.
یافتهها: در این مطالعه، 13 نفر (7/21 درصد) مذکر و 47 نفر (7/78 درصد) مؤنث بودند. میانگین سنی بیماران 51/13 ± 61/47 سال بود. در 17 نفر (3/28 درصد)، مخاط کیسه صفرا ازنظر هلیکوباکتر پیلوری مثبت بود. شایعترین علائم بالینی در بیماران مبتلا به هلیکوباکتر پیلوری مثبت عبارت بود از: درد اپی گاستر در 6/70 درصد، تهوع و استفراغ در 9/52 درصد، کاهش اشتها در 5/23 درصد، درد بین دو کتف در 5/23 درصد، و تب در 8/11 درصد. در این مطالعه ارتباط معناداری بین علائم بالینی کوله لیتیازیس و وجود هلیکوباکتر پیلوری در مخاط کیسه صفرا یافت نشد. همچنین بین وجود این باکتری در مخاط کیسه صفرا و سن و جنس بیماران ارتباط معناداری پیدا نشد (05/0<P).
بحث و نتیجهگیری: نتایج این مطالعه نشان داد که در گروههای تحت مطالعه ارتباط معناداری بین علائم بالینی کوله لیتیازیس و وجود هلیکوباکتر پیلوری در مخاط کیسه صفرا وجود ندارد. همچنین بین وجود این باکتری در مخاط کیسه صفرا و سن و جنس بیماران وجود ندارد.
نوع مطالعه: پژوهشي(توصیفی- تحلیلی) |
موضوع مقاله:
جراحی عمومی
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |