دوره 34، شماره 6 - ( 6-1402 )                   جلد 34 شماره 6 صفحات 360-353 | برگشت به فهرست نسخه ها

Ethics code: IR.UMSU.REC.1394.350


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Nikdel R, Pakzad S, Mahmoudlo R. EXAMINING THE FREQUENCY OF TRAUMA TYPES IN PATIENTS REFERRED TO HOSPITAL EMERGENCY ROOM. Studies in Medical Sciences 2023; 34 (6) :353-360
URL: http://umj.umsu.ac.ir/article-1-5898-fa.html
نیک دل رقیه، پاکزاد شیوا، محمودلو رحیم. بررسی فراوانی انواع تروما در بیماران مراجعه‌کننده به اورژانس بیمارستانی. مجله مطالعات علوم پزشکی. 1402; 34 (6) :353-360

URL: http://umj.umsu.ac.ir/article-1-5898-fa.html


استادیار جراحی عمومی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران (نویسنده مسئول) ، shivapakzad64@gmail.com
متن کامل [PDF 438 kb]   (960 دریافت)     |   چکیده (HTML)  (2850 مشاهده)
متن کامل:   (1601 مشاهده)
مقدمه
طبق تعریف سازمان جهانی بهداشت، آسیب و تروما به تماس حاد بدن با انرژی مکانیکی، گرما، الکتریسیته، مواد شیمیایی و اشعه رادیواکتیو، بیشتر از حد تحمل بدن گفته می‌شود (1). آسیب‌های ناشی از تروما در جهان یکی از معضلات مهم سیستم سلامت در جهان می‌باشد و در حال افزایش می‌باشد به‌طوری‌که امروزه افتادن از ارتفاع به‌عنوان دومین دلیل آسیب‌های ناخواسته منجر به مرگ شناخته می‌شود (2-4). آسیب‌های ناشی از تصادف وسایل نقلیه نیز یکی از اصلی‌ترین دلایل موربیدیته و مورتالیته در جوامع علی‌الخصوص درحال‌توسعه می‌باشد (5). به‌طوری‌که بر اساس گزارش سازمان جهانی بهداشت، در سال 2018 روزانه حدود 3400 نفر بر اثر تصادف وسایل نقلیه در کشورهای با درآمد کم تا متوسط فوت کردند (6). به‌طورکلی در جهان میزان سرعت کاهش آسیب‌های ناشی از تروما نسبت به سایر بیماری‌ها کمتر می‌باشد (7). این آسیب‌های تروماتیک منجر به کاهش واضح در کیفیت زندگی افراد آسیب‌دیده به‌خصوص زنان می‌شود (8). هزینه مالی ناشی از آسیب‌های ناشی از تصادف وسایل نقلیه در بسیاری از کشورها به حدود 3 درصد تولید ناخالص ملی می‌رسد (9). در کشور استرالیا سالانه حدود 27 میلیارد دلار صرف هزینه‌های ناشی از ترومای وسایل نقلیه می‌شود (10). یکی دیگر از مکانیسم‌های تروما، نزاع فیزیکی است که منجر به خونریزی یا حتی مرگ نیز می‌شود (11). برای مثال ترومای به لانت قفسه سینه حدود 15 درصد از کل موارد ترومای پذیرش‌شده در واحد اورژانس بیمارستان‌ها را شامل می‌شود و منجر به مرگ بین 60-4 درصد می‌شود (12). اگرچه برنامه‌های متعددی برای کاهش میزان آسیب‌های تروماتیک انجام شده ولی همچنان میزان آسیب‌ها در حال افزایش می‌باشد (7). اولین قدم در رابطه با کاهش میزان آسیب‌رسانی این اتفاقات، شناسایی ریسک فاکتورهای موجود و رفتار متناسب با آن می‌باشد (13). با توجه به عوارض و پیامدهای نامطلوب متعاقب تروما در بیماران ترومایی و ازآنجایی‌که بیمارستان امام خمینی ارومیه مرکز اصلی تروما در سطح استان می‌باشد و تروماهای ارجاعی از شهرستان‌های اطراف را دارد، ولی بااین‌وجود تاکنون آمار دقیقی از شیوع انواع تروما، چگونگی رسیدن بیماران از محل تصادف به اورژانس و مرگ‌ومیر داخل بیمارستان بیماران مذکور در این مرکز ارائه نشده، مطالعه حاضر به‌منظور بررسی فراوانی انواع تروما در بیماران ترومایی مراجعه‌کننده به اورژانس این مرکز که هم ازنظر آماری مهم است و هم ازنظر اطلاع‌رسانی به مسئولین مربوطه جهت تجهیز مرکز تروما و اورژانس این مرکز و همچنین اتخاذ روش‌های مناسب جهت پیشگیری و کاستن از آمار تروما و کنترل تروما، کاهش مرگ‌ومیر ناشی از آن و بهبود نهایی بیماران دچار آسیب‌دیدگی شدید و تنظیم پروتکل مراقبتی و درمانی مناسب طراحی شده است.

مواد و روش‌ها
این مطالعه گذشته‌نگر پس از تأیید توسط شورای پژوهشی بیمارستان و دانشگاه باهدف بررسی فراوانی انواع تروما در بیماران مراجعه‌کننده به اورژانس بیمارستان امام خمینی (ره) ارومیه در یک دوره زمانی شش‌ماهه اول سال 1395 روی بیماران ترومایی مراجعه‌کننده به اورژانس بیمارستان امام خمینی (ره) ارومیه با کد اخلاق IR.UMSU.REC.1394.350 اجرا شد. در این تحقیق تمامی بیماران ترومایی واجد شرایط در که در بخش ترومای بیمارستان امام خمینی طی 6 ماه وارد مطالعه شدند. نوع تروما، مکانیسم آن و سایر اطلاعات لازمه از طریق چک‌لیست از پرونده‌ی بیماران استخراج و ثبت شد. بیماران با پرونده‌ی ناقص، بیماران ترخیصی با رضایت شخصی، تروماهای حرارتی و سوختگی از مطالعه خارج شدند. پس از اتمام مطالعه و ثبت داده‌ها نتایج مورد تفسیر و آنالیز آماری قرار گرفت. تجزیه‌وتحلیل داده با استفاده از نرم‌افزار SPSS21 می‌باشد.

یافته‌ها
در این مطالعه 17790 بیمار ترومایی موردبررسی قرار گرفتند. ازنظر جنسیتی 4736 نفر (26/6 درصد) زن و 13542 نفر (73/4 درصد) مرد بودند. میانگین سنی بیماران ترومائی مراجعه‌کننده به اورژانس 18/26±30/70 سال بود.
از 17790 پرونده ترومائی بررسی‌شده، نوع تروما در 7263 نفر (40/82 درصد) تصادف با وسیله نقلیه،4787 نفر (26/90 درصد) نزاع، 4282 نفر (24/06 درصد) سایر موارد، 1329 نفر (7/5 درصد) سقوط از بلندی، 78 نفر (0/43 درصد) ماشین‌آلات صنعتی،47 مورد (0/26 درصد) حادثه انفجار و تیراندازی،4 مورد (0/02 درصد) عوامل طبیعی گزارش شده بود.
از 7263 مورد تصادف با وسیله نقلیه، 1768 نفر (24/34 درصد) راننده، 1641 نفر (22/59 درصد) موتورسوار، 1630 نفر (22/44 درصد) سرنشین، 1365 نفر (18/79 درصد) عابر پیاده، 859 نفر (11/82 درصد) دوچرخه‌سوار بودند.
 

جدول (1): توزیع فراوانی و درصد فراوانی نحوه ورود بیماران به اورژانس در جمعیت موردمطالعه
نحوه ورود بیماران به اورژانس فراوانی مطلق فراوانی نسبی
توسط همراه بیمار 13067 73/6
توسط اورژانس 115 3441 19/3
توسط پلیس 960 5/3
اعزام از سایر مراکز درمانی 322 1/8
جمع کل 17790 100
جدول (2): توزیع فراوانی و درصد فراوانی نتیجه اقدامات اورژانس در جمعیت موردمطالعه
نتیجه اقدامات اورژانس فراوانی مطلق فراوانی نسبی
سرپائی 12605 70/85
بستری در بخش 2867 16/12
ترک اورژانس با رضایت شخصی 2076 11/67
انتقال مستقیم به اتاق عمل 150 0/84
فوت 68 0/38
اعزام به سایر مراکز 24 0/14
جمع کل 17790 100
 
از 13542 نفر بیمار مذکر، 5617 نفر (43/02 درصد) تصادف با وسیله نقلیه،3552 نفر (27/21 درصد) نزاع، 2637 نفر (20/47 درصد) سایر موارد، 1091 نفر (8/4 درصد) سقوط از بلندی، 40 نفر (0/3 درصد) حادثه انفجار و تیراندازی، 77 نفر (0/6 درصد) ماشین‌آلات صنعتی و 4 نفر (0/03 درصد) عوامل طبیعی علت تروما بود.
از 4736 نفر بیمار مؤنث، 1646 نفر (34/8 درصد) تصادف، 1235 نفر (26/07 درصد) نزاع، 1609 نفر (33/97 درصد) سایر موارد، 238 نفر (5 درصد) سقوط از بلندی، 7 نفر (0/1 درصد) حادثه انفجار و تیراندازی و 1 نفر (0/02 درصد) ماشین‌آلات صنعتی بود. مطابق آزمون آماری تفاوت معنی‌داری بین جنس بیماران و نوع حادثه ترومایی وجود دارد (0/001- P).
از 13361 بیمار ترومایی زیر 40 سال، 7122 نفر (53/3 درصد) تصادف با وسیله نقلیه، 3608 نفر (27 درصد) نزاع، 1564 نفر (11/7 درصد) سایر موارد، 999 نفر (7.5 درصد) سقوط از ارتفاع و 60 نفر (0/4 درصد) ماشین‌آلات صنعتی و در 8 نفر (0/1 درصد) حادثه انفجار و تیراندازی علت تروما بود.
از 4418 بیمار بالای 40 سال،170 نفر (3/8 درصد) تصادف با وسیله نقلیه، 1178 نفر (26/6 درصد) نزاع، 2718 نفر (661/5 درصد) سایر موارد، 330 نفر (7/4 درصد) سقوط از ارتفاع، 18 نفر (0/4 درصد) ماشین‌آلات صنعتی و در 4 نفر (0/3 درصد) عوامل طبیعی علت تروما بود. مطابق آزمون آماری تفاوت معناداری بین نوع حادثه و گروه سنی بیماران ترومائی وجود نداشت (0/34= P).
از 17790 پرونده بررسی‌شده ترومائی 628 مورد (3/5 درصد) نوع تروما نافذ و در 17162 مورد (96/5 درصد) به لانت بود.
از 68 بیمار فوت‌شده در اورژانس: 24 نفر (35/3 درصد) طی ساعت اول مراجعه، 38 نفر (55/8 درصد) طی 23 ساعت بعد، و 6 نفر (8/9 درصد) بعد از 24 ساعت فوت کرده بودند.
 

جدول (3): توزیع فراوانی و درصد فراوانی محل تروما در بیماران ترومائی مراجعه‌کننده به بیمارستان امام خمینی
محل تروما فراوانی مطلق فراوانی نسبی
اندام‌های فوقانی و تحتانی 5097 28/7
آسیب‌های متعدد 4863 27/3
ستون فقرات 3778 21/2
سر صورت و نسج نرم گردن 2451 13/8
شکم و لگن 1601 9
جمع کل 17790 100
از 2867 بیمار ترومائی بستری در بخش، 200 نفر (6/97 درصد) به اتاق عمل (ارتوپدی، گوش، حلق و بینی، چشم و جراحی اعصاب) منتقل شده بودند و 2667 نفر (93/03 درصد) در بخش جراحی عمومی بستری شده بودند. از 2667 نفر بیمار منتقل شده به بخش جراحی عمومی، 50 نفر (1/87 درصد) نیاز به جراحی داشتند و 2617 نفر (98/13 درصد) در بخش بستری و تحت درمان بودند. به‌طورکلی در سرویس جراحی عمومی 150 بیمار تحت عمل جراحی قرار گرفتند، اعمال جراحی انجام شده عبارت بود از:
30 مورد (20 درصد) گاسترورافی، 28 مورد (18/7 درصد) کنترل آسیب روده باریک و بزرگ (ترمیم یا تعبیه استومی)، 19 مورد (12/7 درصد) تعبیه چست تیوب، 17 مورد (11/3 درصد) لاپاراتومی تجسسی جهت کنترل خونریزی، 16 مورد (10/6 درصد) ترمیم شریان، 11 مورد (7/4 درصد) توراکوسکوپی، 8 مورد (5/3 درصد) شستشو و ترمیم زخم، 6 مورد (4 درصد) توراکوتومی 6، مورد (4 درصد) اسپلنکتومی، 6 مورد (4 درصد) سایر اعمال جراحی (آسیب کلیه، مثانه با همکاری ارولوژیست بود، آسیب سیستم صفراوی و پانکراس) 3 مورد (2 درصد) ترمیم کبد.
از 150 بیمار جراحی‌شده 5 نفر (3/4 درصد) فوت و 145 نفر (96/4 درصد) با بهبودی ترخیص شده بودند. از 2617 نفر بستری شده در بخش جراحی عمومی جهت تحت درمان، 4 نفر (0/1 درصد) فوت و 2613 نفر (99/9 درصد) با بهبودی ترخیص شدند.

بحث
حدود 90 درصد موارد مرگ‌و‌میر ناشی آر تروما در کشورهای با درآمد کم تا متوسط رخ می‌دهد (14). ایران نیز یک کشور با درآمد متوسط بوده و با درصد بالای موربیدیتی و مورتالیتی در زمینه تروما روبرو است (15). علیرغم تلاش‌های جهانی برای کاهش تصادفات انسانی، سالانه حدود 8/5 میلیون نفر در دنیا بر اثر تروما فوت می‌کنند (16). تخمین زده می‌شود که تا سال 2030، آسیب‌های ناشی از تصادفات جاده‌ای به‌عنوان پنجمین علت ناشی از مرگ در جهان باشد (17). در مطالعه ما بیشتر افراد آسیب‌دیده مرد بودند. سن بیشتر بیماران زیر 40 سال بود و بیشترین موارد تروما را تصادف با وسایل نقلیه، نزاع و سقوط از بلندی شامل می‌شد. همچنین بیشتر بیماران در این تحقیق توسط همراه خود به بیمارستان مراجعه کردند. در یک مطالعه مقطعی در شیراز، مردان بیشتر از زنان دچار تروما شدند (مشابه مطالعه ما) و بیشترین مکانیسم آسیب در مردان تصادف با اتوموبیل و موتورسیکلت بود در حالی که زنان بیشتر موارد به علت سقوط و تصادفات عابر پیاده دچار تروما می‌شدند (18). همچنین بیشتر مردان جوان از آسیب سر رنج می‌بردند در حالی که زنان با سن بالاتر بیشتر دچار آسیب اندام‌ها شده بودند (18). در یک مطالعه در کره جنوبی، مشخص شد که در بین افرادی که در روز اول بعد از تروما فوت می‌کردند، بیشتر موارد در ساعت اول رخ داده بود. بیشتر تروماهایی که منجر به مرگ افراد در 4 ساعت اول شده بود، به دلیل تصادف با وسایل نقلیه بود. بیشتر موارد مرگ زودرس به علت خونریزی و آسیب سیستم عصبی مرکزی بود در حالی که بیشتر موارد مرگ دیررس به علت نارسایی چند ارگانی بود (19). در حالی که Husham Abdelrahman و همکاران به این نتیجه رسیدند که آسیب سر به‌عنوان یک عامل نشان‌دهنده مرگ دیررس و نیاز به تزریق خون به‌عنوان یا عامل نشان‌دهنده مرگ زودرس می‌باشد (20). این نتایج متفاوت می‌تواند به علت تفاوت در میزان و نوع آسیب وارده به جمعیت موردمطالعه در مطالعات بالا باشد. سقوط از ارتفاع که یکی از دلایل اصلی ایجاد تروما در افراد به‌خصوص افراد کهنسال است، به‌عنوان دومین علت آسیب تروماتیک مغزی به حساب می‌آید (21،22). در صورت وجود آسیب به مغز، شکستگی‌ها، آسیب به ارگان‌های بزرگ مانند کبد و آسیب‌های عضلانی اسکلتی احتمال بستری شدن افراد بیشتر می‌شود (23). با کاهش سرعت وسایل نقلیه می‌توان احتمال تصادف با عابر پیاده و میزان شدت آسیب را به‌طور معناداری کاهش داد (24). افراد مسن‌تر 65 سال به‌طور معناداری مرگ‌و‌میر بالاتری نسبت به افراد جوان‌تر در 24 ساعت اول دارند (14). GCS (Glasgow Coma Scores) کمتر، فشار خون سیستولی کمتر و شدت آسیب بیشتر منجر به افزایش احتمال مرگ‌و‌میر افراد مسن می‌شود (25،26). نوجوانان موتورسیکلت سوار که دچار تروما می‌شوند نسبت به افراد بالغ دچار شدت آسیب بیشتری در اثر تروما می‌شوند و به همین دلیل نیاز به استفاده از کلاه ایمنی مناسب در این افراد بیشتر است (27،28).

نتیجه‌گیری
حجم بالای نمونه موردمطالعه یکی از نقاط قوت آن بوده است و همچنین یکی از نقاط ضعف این مطالعه بررسی در 6 ماهه اول سال می‌باشد که با توجه به تغییرات فصلی نتایج آن نیز می‌تواند متفاوت باشد. بیشترین موارد تروما را تصادف با وسایل نقلیه، نزاع و سقوط از بلندی شامل می‌شد. تفاوت معنی‌داری بین جنس بیماران و نوع حادثه ترومایی وجود دارد ولی بین نوع حادثه و گروه سنی بیماران ترومائی ارتباط معناداری وجود نداشت. لذا توصیه می‌گردد حتماً برنامه‌های آموزشی به تفکیک جنسیتی برای ایمنی بیشتر و پیشگیری برای کاهش تروما لحاظ گردد.
 
نوع مطالعه: پژوهشي(توصیفی- تحلیلی) | موضوع مقاله: جراحی عمومی

فهرست منابع
1. Henk F van der Molen, Prativa Basnet, Peter Lt Hoonakker, Marika M Lehtola, Jorma Lappalainen, Monique Hw Frings-Dresen, et al. Interventions to prevent injuries in construction workers. Cochrane Database Syst Rev 2018;2(2):CD006251. [DOI:10.1002/14651858.CD006251.pub4] [PMID] [PMCID]
2. Ahammed Mekkodathil, Ayman El-Menyar, Ahad Kanbar, Suhail Hakim, Khalid Ahmed 4, Tariq Siddiqui, et al. Epidemiological and clinical characteristics of fall-related injuries: a retrospective study. BMC Pub Health 2020;20(1):1186. [DOI:10.1186/s12889-020-09268-2] [PMID] [PMCID]
3. Sion Jo, Taeoh Jeong, Jae Baek Lee, Youngho Jin, Jaechol Yoon, Boyoung Park. The prognostic value of platelet-to-lymphocyte ratio on in-hospital mortality in admitted adult traffic accident patients. PLoS One 2020;15(6):e0233838. [DOI:10.1371/journal.pone.0233838] [PMID] [PMCID]
4. Thomas Gross, Sabrina Morell, Stefan M Scholz, Felix Amsler. The capacity of baseline patient, injury, treatment and outcome data to predict reduced capacity to work and accident insurer costs - a Swiss prospective 4-year longitudinal trauma centre evaluation. Swiss Med Wkly 2019;149:w20144. [DOI:10.4414/smw.2019.20144] [PMID]
5. Jefferson Paixão Cardoso, Eduardo Luiz Andrade Mota, Polianna Alves Andrade Rios 1, Luciano Nery Ferreira. Associated factors from loss productivity among people involved in road traffic accident: a prospective study. Rev Bras Epidemiol 2020;23:e200015. [Google Scholar]
6. Milad Delavary Foroutaghe, Abolfazl Mohammadzadeh Moghaddam, Vahid Fakoor. Impact of law enforcement and increased traffic fines policy on road traffic fatality, injuries and offenses in Iran: Interrupted time series analysis. PLoS One 2020;15(4):e0231182. [DOI:10.1371/journal.pone.0231182] [PMID] [PMCID]
7. Kavi Bhalla, Kevin Gleason. Effects of vehicle safety design on road traffic deaths, injuries, and public health burden in the Latin American region: a modelling study. Lancet Glob Health 2020;8(6):e819-e828. [DOI:10.1016/S2214-109X(20)30102-9] [PMID]
8. R Rissanen, J Ifver, M Hasselberg, H-Y Berg. Quality of life following road traffic injury: the impact of age and gender. Qual Life Res 2020;29(6):1587-96. [DOI:10.1007/s11136-020-02427-3] [PMID] [PMCID]
9. Yuxi Liu, Meixian Wang, Leni Kang, Chunhua He, Lei Miao, Lingxiao Chen, et al. Social and environmental risk factors for road traffic injuries among children under five in rural China. Medicine 2020;99(17):e19825. [DOI:10.1097/MD.0000000000019825] [PMID] [PMCID]
10. Stella Samoborec, Pamela Simpson, Rasa Ruseckaite, Darshini Ayton, Susan M Evans. Biopsychosocial factors associated with poor health-related quality of life after minor to moderate transport-related injuries: Insights into the Victorian compensable population. J Rehabil Med 2020;52(2):jrm00018. [DOI:10.2340/16501977-2616] [PMID]
11. Yong-Ming Yao, Hui Zhang. Better therapy for combat injury. Mil Med Res 2019;6(1):23. [DOI:10.1186/s40779-019-0214-9] [PMID] [PMCID]
12. Ceri Battle, Hayley A Hutchings, Timothy Driscoll, Claire O'Neill, Sam Groves, Alan Watkins, et al. A multicentre randomised feasibility STUdy evaluating the impact of a prognostic model for Management of BLunt chest wall trauma patients: STUMBL Trial. BMJ Open 2019;9(7):e029187. [DOI:10.1136/bmjopen-2019-029187] [PMID] [PMCID]
13. Luis Carus, Isabel Castillo. Injury Prevention: Freestylers' Awareness of FIS Code of Conduct for Snow Parks. Int J Environ Res Pub Health 2020;17(1):308. [DOI:10.3390/ijerph17010308] [PMID] [PMCID]
14. Hamidreza Abbasi, Shahram Bolandparvaz, Mahnaz Yadollahi, Mehrdad Anvar, Zahra Farahgol. Time distribution of injury-related in-hospital mortality in a trauma referral center in South of Iran (2010-2015). Medicine 2017;96(21):e6871. [DOI:10.1097/MD.0000000000006871] [PMID] [PMCID]
15. Ardalan A, Sepehrvand N, Pourmalek F, et al. Deadly rural road traffic injury: a rising public health concern in I.R. Iran. Int J Prev Med 2014;5:241-4. [] [PMID]
16. Konstantina Chrysou, Gabriel Halat, Beatrix Hoksch, Ralph A Schmid, Gregor J Kocher. Lessons from a large trauma center: impact of blunt chest trauma in polytrauma patients-still a relevant problem?. Scand J Trauma Resusc Emerg Med 2017;25(1):42. [DOI:10.1186/s13049-017-0384-y] [PMID] [PMCID]
17. Seema Kacker, David Bishai, Georges Alain Etoundi Mballa, M E Monono, Eric B Schneider, Marquise Kouo Ngamby, et al. Socioeconomic correlates of trauma: An analysis of emergency ward patients in Yaoundé, Cameroon. Injury 2016;47(3):658-64. [DOI:10.1016/j.injury.2015.12.011] [PMID]
18. Shahram Bolandparvaz, Mahnaz Yadollahi, Hamid Reza Abbasi, Mehrdad Anvar. Injury patterns among various age and gender groups of trauma patients in southern Iran: A cross-sectional study. Medicine 2017;96(41):e7812. [DOI:10.1097/MD.0000000000007812] [PMID] [PMCID]
19. Kyungjin Hwang, Kyoungwon Jung, Junsik Kwon, Jonghwan Moon, Yunjung Heo, John Cook Jong Lee, et al. Distribution of Trauma Deaths in a Province of Korea: Is "Trimodal" Distribution Relevant Today? Yonsei Med J 2020;61(3):229-234. [DOI:10.3349/ymj.2020.61.3.229] [PMID] [PMCID]
20. Husham Abdelrahman, Ayman El-Menyar, Hassan Al-Thani, Rafael Consunji, Ahmad Zarour, Ruben Peralta, et al. Time-based trauma-related mortality patterns in a newly created trauma system. World J Surg 2014;38(11):2804-12. [DOI:10.1007/s00268-014-2705-x] [PMID]
21. Alexis B Peterson, Scott R Kegler. Deaths from Fall-Related Traumatic Brain Injury - United States, 2008-2017. MMWR Morb Mortal Wkly Rep 2020;69(9):225-30. [DOI:10.15585/mmwr.mm6909a2] [PMID] [PMCID]
22. Luis Fernando Valladales-Restrepo, Marlene Duran-Lengua, Edgar Eduardo Castro-Osorio, Jorge Enrique Machado-Alba. Consistency between anticholinergic burden scales in the elderly with fractures. PLoS One 2020;15(2):e0228532. [DOI:10.1371/journal.pone.0228532] [PMID] [PMCID]
23. Edrisa Sanyang, Corinne Peek-Asa, Paul Bass, Tracy L Young, Abubacarr Jagne, Baba Njie. Injury factors associated with discharge status from emergency room at two major trauma hospitals in The Gambia, Africa. Injury 2017;48(7):1451-8. [DOI:10.1016/j.injury.2017.03.048] [PMID] [PMCID]
24. Liraz Fridman, Rebecca Ling, Linda Rothman, Marie Soleil Cloutier, Colin Macarthur, Brent Hagel, et al. Effect of reducing the posted speed limit to 30 km per hour on pedestrian motor vehicle collisions in Toronto, Canada - a quasi experimental, pre-post study. BMC Pub Health 2020;20(1):56. [DOI:10.1186/s12889-019-8139-5] [PMID] [PMCID]
25. Ian Sammy, Fiona Lecky, Anthea Sutton, Joanna Leaviss, Alicia O'Cathain. Factors affecting mortality in older trauma patients-A systematic review and meta-analysis. Injury 2016;47(6):1170-83. [DOI:10.1016/j.injury.2016.02.027] [PMID]
26. Ammar Hashmi, Irada Ibrahim-Zada, Peter Rhee, Hassan Aziz, Mindy J Fain, Randall S Friese, et al. Predictors of mortality in geriatric trauma patients: a systematic review and meta-analysis. J Trauma Acute Care Surg 2014;76(3):894-901. [DOI:10.1097/TA.0b013e3182ab0763] [PMID]
27. Chi-Cheng Liang, Hang-Tsung Liu, Cheng-Shyuan Rau, Shiun-Yuan Hsu, Hsiao-Yun Hsieh, Ching-Hua Hsieh. Motorcycle-related hospitalization of adolescents in a Level I trauma center in southern Taiwan: a cross-sectional study. BMC Pediatr 2015;15:105. [DOI:10.1186/s12887-015-0419-3] [PMID] [PMCID]
28. Carlos Lam, Bayu Satria Wiratama, Wen-Han Chang, Ping-Ling Chen, Wen-Ta Chiu, Wafaa Saleh, et al. Effect of motorcycle helmet types on head injuries: evidence from eight level-I trauma centres in Taiwan. BMC Pub Health 2020;20(1):78. [DOI:10.1186/s12889-020-8191-1] [PMID] [PMCID]

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله مطالعات علوم پزشکی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2025 CC BY-NC 4.0 | Studies in Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb