دوره 20، شماره 4 - ( زمستان 1388 )                   جلد 20 شماره 4 صفحات 307-312 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


، isaabdirad@umsu.ac.ir
چکیده:   (13127 مشاهده)

  دکتر عیسی عبدی راد [1] ، مرتضی باقری [2] ، دکتر میر داود عمرانی [3] ، دکتر هاله نوروزی پاک زاد [4]

 

  تاریخ دریافت 28/8/87، تاریخ پذیرش 29/7/88

 

  چکیده

  پیش زمینه و هدف: برخی از پلی مورفیسم­های تک نوکلئوتیدی در ناحیه پروموتوری یا سایر توالی­های تنظیم کننده ژن سایتوکاین­ها قرار دارند و با افزایش یا کاهش سطح تولید سایتوکاین­ها در ارتباط هستند. هدف از انجام این تحقیق بررسی پلی مورفیسم ژن­های اینترفرون گاما (874+) و اینترلوکین ده (1082-) در جمعیت سالم می­باشد.

  مواد و روش کار: 109 فرد سالم در مطالعه شرکت کردند. برای تعیین ژنوتایپ­های افراد فن ASO -PCR اجرا شد.

  یافته­ها: فراوانی آلل­های A و T ژن اینترفرون گاما (874+)، به ترتیب 92/50 درصد و08/49 درصد می­باشد و بیشترین فراوانی ژنوتایپ­ها مربوط به A/T با فراوانی 13/54 درصد است. فراوانی آلل­های A و G ژن اینترلوکین ده (1082-) نیز به ترتیب 92/50 درصد و 08/49 درصد می­باشد و در این مورد همچنین فراوانی ژنوتایپ A/G با اختصاص 33/96 درصد بیشترین بود.

  بحث و نتیجه گیری: آلل­های A و T در ژن اینترفرون گاما (874+) در تعادل هاردی – واینبرگ بودند درحالی­که آلل­های A و G در ژن اینترلوکین ده (1082-) از قانون هاردی واینبرگ تبعیت نمی­کردند.

 

  کلید واژه­ها: پلی مورفیسم، اینتر فرون گاما 874+، اینترلوکین ده 1082-

 

  مجله پزشکی ارومیه، دوره بیستم، شماره‌ چهارم، ص 312-307، زمستان 1388

 

  آدرس مکاتبه: ارومیه، مرکز آموزشی و درمانی شهید مطهری، بخش ژنتیک، تلفن2240166- 0441

Email: isaabdirad@umsu.ac.ir

  [1] دانشیار ژنتیک پزشکی، بخش ژنتیک، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه (نویسنده مسئول)

  [2] مربی ژنتیک، بخش ژنتیک، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه

  [3] دانشیار ژنتیک، بخش ژنتیک، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه

  [4] پزشک عمومی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه

متن کامل [PDF 203 kb]   (1858 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي(توصیفی- تحلیلی) | موضوع مقاله: آناتومی

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.