دوره 32، شماره 5 - ( مرداد 1400 )                   جلد 32 شماره 5 صفحات 398-388 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


گروه روانشناسی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران (نویسنده مسئول) ، staklavi@gmail.com
چکیده:   (847 مشاهده)
پیش‌زمینه و هدف: با توجه به آسیب های فیزیولوژیکی و روان شناختی بالای بیماران بهبود یافته ی کووید 19 پس از مرخص شدن از بیمارستان و نیاز به رویکردهای مداخله‌ای، پژوهش حاضر باهدف اثربخشی روان درمانی وجودی بر اضطراب مرگ و معنای زندگی بر بیماران بهبود یافته ی کووید 19انجام گرفت.
مواد و روش: طرح این پژوهش از نوع مطالعه نیمه­آزمایشی و از نوع پیش­آزمون- پس آزمون با گروه کنترل می­باشد. جامعه آماری مورد نظر در این تحقیق، شامل تمام بیماران بهبودیافته ی کووید19 شهر ارومیه در سال 1399 بودند. جهت نمونه آماری پرونده ی بیماران بهبود یافته که به مرکز مشاوره بیمارستان طالقانی مراجعه داشته اند، مورد بررسی قرار گرفت. از این تعداد 30 نفر واجد شرایط، به‌عنوان نمونه انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 15 نفر) جایگزین شدند. سپس گروه آزمایش به مدت 5/1 ماه، روان درمانی وجودی را به صورت برخط تجربه نمودند. گروه کنترل نیز آموزشی دریافت نکرد. پرسشنامه های اضطراب مرگ و معنای زندگی جهت جمع آوری داده های آماری، ارائه شد. برای تجزیه تحلیل اطلاعات از روش تحلیل کوواریانس تک متغیری استفاده گردید.
یافته‌ها: نتایج پژوهش نشان داد که روان درمانی وجودی بر بهبود معنای زندگی و کاهش اضطراب مرگ بیماران بهبود یافته ی کووید 19 تاثیر معناداری داشته است (01/0 p <).
نتیجه‌گیری: نتایج به دست آمده نشان دهنده تغییر و تفاوت معنادار در سطح نمرات پس آزمون گروه آزمایش می باشد بنابراین آموزش روان درمانی وجودی می تواند به عنوان رویکردی کارآمد در زمینه کار با بیماران بهبود یافته ی کووید 19 تلقی شود.
 
متن کامل [PDF 323 kb]   (786 دریافت)    
نوع مطالعه: کارآزمایی بالینی | موضوع مقاله: روانشناسی

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.