Studies in Medical Sciences

fa اثر دیوسجنین بر اختلال شناختی و استرس اکسیداتیو القاشده با لیپوپلی ساکارید در موش صحرایی THE EFFECT OF DIOSGENIN ON COGNITIVE DEFICITS AND OXIDATIVE STRESS INDUCED BY LIPOPOLYSACCHARIDE IN RATS فیزیولوژی فیزیولوژی پژوهشي(توصیفی- تحلیلی) Research <w:sdt docpart="C809C3DAF79E4A2DA37F593D7401A286" id="1932386431" prefixmappings="xmlns:ns0='http://purl.org/dc/elements/1.1/' xmlns:ns1='http://schemas.openxmlformats.org/package/2006/metadata/core-properties' " storeitemid="X_6C3C8BC8-F283-45AE-878A-BAB7291924A1" text="t" title="Subject" xpath="/ns1:coreProperties[1]/ns0:subject[1]">پیش‌زمینه و هدف</w:sdt>: التهاب عصبی به‌عنوان بخشی از نوروپاتوژنز اختلال شناختی گزارش شده است. دیوسجنین یک ساپوجنین استروئیدی موجود در شنبلیله است که دارای اثرات ضد‌التهابی، آنتی‌اکسیدانی و ضد آلزایمری است. هدف مطالعه حاضر، بررسی تأثیر دیوسجنین بر اختلال شناختی، فعالیت استیل‌کولین‌استراز و آستروگلیوز به دنبال القا التهاب عصبی در موش صحرایی است. مواد و روش‌ کار: در این مطالعه تجربی 32 موش صحرایی نر نژاد ویستار بر اساس جدول تصادفی اعداد به 4 گروه کنترل، کنترل تحت تیمار با دیوسجنین، لیپوپلی‌ساکارید، و گروه لیپوپلی‌ساکارید تحت تیمار با دیوسجنین تقسیم شدند. موش‌های تحت تیمار میزان 40 میلی‌گرم بر کیلوگرم دیوسجنین را به مدت هفت روز و روزانه و به فرم خوراکی دریافت کردند. برای القا التهاب عصبی، لیپوپلی‌ساکارید حل‌شده در نرمال سالین به میزان 1 میلی‌گرم بر کیلوگرم به فرم داخل صفاقی در اولین روز و یک ساعت قبل از تزریق دیوسجنین تزریق شد. از تست شاتل باکس برای بررسی حافظه و یادگیری استفاده شد. با استفاده از هموژنه بافتی هیپوکامپ، سنجش پارامترهای مولکولی انجام شد. آنالیز آماری داده‌ها با آزمون آنووای یک‌طرفه و تست تعقیبی توکی و سطح معنی‌داری 05/0p˂ انجام شد. یافته‌ها: میزان تأخیر هنگام عبور در گروه لیپوپلی‌ساکارید دریافت‌کننده دیوسجنین افزایش معنی‌داری در مقایسه با گروه لیپوپلی‌ساکارید داشت (P<0.01). گروه لیپوپلی‌ساکارید دریافت‌کننده دیوسجنین در مقایسه با گروه لیپوپلی‌ساکارید فعالیت کولین‌استراز کاهش (P<0.05) و کاتالاز افزایش (P<0.05) معنی‌داری پیدا کرد و کاهش میزان GFAP (P<0.05) و MDA (P<0.01) نشان داد. میزان GSH در گروه دریافت‌کننده دیوسجنین در مقایسه با گروه کنترل کاهش معنی‌دار (P<0.05) نشان داد. گروه کنترل تحت تیمار با دیوسجنین در فاکتورهای موردبررسی با گروه کنترل تفاوت معنادار نداشت (P>0.05). بحث و نتیجه‌گیری: داده‌های ما نشان می‌دهد که دیوسجنین با خواص آنتی‌اکسیدانی داروی تقویت‌کننده حافظه است و می‌تواند برای درمان انواع مختلف اختلالات مانند لوسمی و التهاب در آینده مورداستفاده قرار گیرد.   Background & Aims: Neuroinflammation has been reported as a key factor in the neuropathogenesis of cognitive disorders. Diosgenin, a steroidal sapogenin found in fenugreek, exhibits anti-inflammatory, anti-Alzheimer’s, and antioxidant effects. The aim of this study was to evaluate the effect of Diosgenin on cognitive deficits, cholinesterase activity, and astrogliosis following neuroinflammation induction in rats. Materials & Methods: In this experimental study, 32 rats were randomly divided into four groups: Control, Control with Diosgenin treatment, Lipopolysaccharide (LPS), and LPS with Diosgenin treatment. Rats in the treatment groups received 40 mg/kg of Diosgenin daily for seven days orally. To induce neuroinflammation, lipopolysaccharide (1 mg/kg dissolved in normal saline) was injected intraperitoneally one hour before Diosgenin administration. Learning and memory were assessed using passive avoidance tasks. After preparing homogenized hippocampal tissue, molecular parameters were evaluated. Data were analyzed using one-way ANOVA followed by Tukey's post-hoc test, with p<0.05 considered statistically significant. Results: Step-through latency was significantly increased in the LPS+Diosgenin group compared to the LPS group (P<0.01). Decreased acetylcholinesterase (AChE) activity (P<0.05) and increased catalase (CAT) activity (P<0.05), along with reduced GFAP (P<0.05) and malondialdehyde (MDA) levels (P<0.01), were observed in the LPS+Diosgenin group compared to the LPS group. A significant reduction in glutathione (GSH) levels (P<0.05) was noted in the LPS+Diosgenin group compared to the Control group. No significant differences were observed between the Diosgenin-treated Control group and the untreated Control group (P>0.05). Conclusion: These findings suggest that Diosgenin is a memory-enhancing compound with antioxidant properties and has potential therapeutic applications in the treatment of various disorders, including neuroinflammation and leukemia, in the future.   دیوسجنین, لیپوپلی‌ساکارید, آستروگلیوز, استرس ‌اکسیداتیو, حافظه, اختلال شناختی Diosgenin, Lipopolysaccharide, Astrogliosis, Oxidative stress, Memory, Cognitive disorder 604 620 http://umj.umsu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-975-7&slc_lang=fa&sid=1 Zahra Tavakoli زهرا توکلی Zahra tavakoli8@yahoo.com 3700319475328460036513 3700319475328460036513 No PhD in General Medicine, Shahed University, Tehran, Iran دانش آموخته دکترای پزشکی عمومی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران. Mahdieh Taheri مهدیه طاهری taheri.mahdieh1991@gmail.com 3700319475328460036514 3700319475328460036514 No PhD in Neurophysiology Research Center, Shahed University, Tehran, Iran دکتری تخصصی، مرکز تحقیقات نوروفیزیولوژی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران Mehrdad Roghani مهرداد روغنی mroghani@shahed.ac.ir 3700319475328460036515 3700319475328460036515 Yes Professor, Neurophysiology Research Center, Shahed University, Tehran, Iran (Corresponding Author) استاد، مرکز تحقیقات نوروفیزیولوژی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران (نویسنده مسئول)