fa اثربخشی و ایمنی درمان ترکیبی سیتاگلیپتین و متفورمین در مقایسه با درمان متفورمین به تنهایی در درمان بیماران با دیابت نوع دو: یک مرور نظام‌مند و متاآنالیز داخلی داخلی مروری Review article <span style="font-size:8.5pt"><span style="line-height:17pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:9.5pt"><span style="font-family:Nazanin">پیش‌زمینه و هدف:</span></span></b><span lang="FA" style="font-size:9.5pt"><span style="font-family:Nazanin"> دیابت نوع دو یکی از شایع‌ترین بیماری‌های مزمن است </span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:9.5pt"><span style="font-family:Nazanin">که با مقاومت انسولینی و افزایش میزان قند خون همراه است و بر روی ابتلا، مرگ‌و‌میر، و کیفیت زندگی بیماران تأثیر می‌گذارد</span></span><span lang="FA" style="font-size:9.5pt"><span style="font-family:Nazanin">. این مطالعه باهدف بررسی ایمنی و اثربخشی درمان ترکیبی سیتاگلیپتین و متفورمین در مقایسه با درمان متفورمین به تنهایی در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو انجام گرفت.</span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:8.5pt"><span style="line-height:17pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:9.5pt"><span style="font-family:Nazanin">مواد و روش کار</span></span></b><span lang="FA" style="font-size:9.5pt"><span style="font-family:Nazanin">: یک جستجوی نظام‌مند در پایگاه‌های </span></span>PubMed<span lang="FA" style="font-size:9.5pt"><span style="font-family:Nazanin">، </span></span>Cochrane<span lang="FA" style="font-size:9.5pt"><span style="font-family:Nazanin">، </span></span>Embase<span lang="FA" style="font-size:9.5pt"><span style="font-family:Nazanin">، </span></span>Scopus<span style="font-size:9.5pt"><span style="font-family:Nazanin"> و </span></span>Web of Science<span style="font-size:9.5pt"><span style="font-family:Nazanin"> تا سال 2021 انجام گرفت. ابزار متاآنالیز کاکران برای ارزیابی کیفیت مطالعات استفاده شد. متاآنالیز با استفاده از نرم‌افزار </span></span>RevMan<span style="font-size:9.5pt"><span style="font-family:Nazanin"> نسخه 5.3 انجام گرفت.</span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:8.5pt"><span style="line-height:17pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:9.5pt"><span style="font-family:Nazanin">یافته‌ها</span></span></b><span lang="FA" style="font-size:9.5pt"><span style="font-family:Nazanin">: نه مطالعه با جمعیت 5675 بیمار وارد مطالعه شدند. نتایج مطالعه نشان داد که به‌استثنای مقایسه دوزهای 1000 میلی‌گرم در مقایسه با 1000/100 میلی‌گرم، تفاوت معناداری در </span></span>HbA1c<span lang="FA" style="font-size:9.5pt"><span style="font-family:Nazanin"> بین دو گروه درمانی مشاهده شد. </span></span>FPG<span lang="FA" style="font-size:9.5pt"><span style="font-family:Nazanin"> تنها در دوز 1000 میلی‌گرم در مقایسه با 1000/50 میلی‌گرم معنادار بود (</span></span>P=0.0001<span lang="FA" style="font-size:9.5pt"><span style="font-family:Nazanin">). تفاوت معناداری در پیامد </span></span>HOMA-B<span lang="FA" style="font-size:9.5pt"><span style="font-family:Nazanin"> در دوزهای موردبررسی مشاهده شد. در حالیکه هیچ تفاوت معناداری بین دو گروه درمانی در پیامدهای </span></span>HOMA-IR<span lang="FA" style="font-size:9.5pt"><span style="font-family:Nazanin"> و </span></span>Fasting proinsulin<span lang="FA" style="font-size:9.5pt"><span style="font-family:Nazanin"> مشاهده نشد. پیامد </span></span>Proinsulin/insulin ratio<span lang="FA" style="font-size:9.5pt"><span style="font-family:Nazanin"> تنها در دوز 1000 میلی‌گرم در مقایسه با 1000/50 میلی‌گرم معنادار بود (</span></span>P<0000.1<span lang="FA" style="font-size:9.5pt"><span style="font-family:Nazanin">). پیامد یک عارضه جانبی یا بیشتر در دوزهای 500 میلی‌گرم در مقایسه با 500/50 (</span></span>P=0.20<span lang="FA" style="font-size:9.5pt"><span style="font-family:Nazanin">) و 1000 میلی‌گرم در مقایسه با 1000/100 در گروه ترکیبی بیشتر بود (</span></span>P=0.02<span lang="FA" style="font-size:9.5pt"><span style="font-family:Nazanin">).</span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:8.5pt"><span style="line-height:17pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span lang="FA" style="font-size:9.5pt"><span style="font-family:Nazanin">بحث و نتیجه‌گیری</span></span></b><span lang="FA" style="font-size:9.5pt"><span style="font-family:Nazanin">: یافته‌های این متاآنالیز نشان داد که درمان ترکیبی سیتاگلیپتین و متفورمین اثربخشی بهتری در مقایسه با درمان متفورمین به تنهایی در بیماران با دیابت نوع دو نشان داد. عوارض جانبی قابل‌توجهی برای درمان ترکیبی مشاهده نشد.</span></span></span></span></span></span></span> <span style="font-size:8.5pt"><span style="line-height:normal"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><a name="_Toc416081061"><b><i><span style="font-size:11.0pt">Background & Aims: </span></i></b></a><span style="font-size:11.0pt">Type 2 diabetes is one of the most common chronic diseases that is associated with insulin resistance and increased blood sugar levels, and affects the morbidity, mortality, and quality of life of the patients. This study was conducted with the aim of investigating the safety and effectiveness of sitagliptin and metformin combined treatment compared to metformin treatment alone in patients with type 2 diabetes.</span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:8.5pt"><span style="line-height:normal"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><i><span style="font-size:11.0pt">Materials & Methods: </span></i></b><span style="font-size:11.0pt">A systematic search was conducted in PubMed, Cochrane Library, Embase, Scopus, and Web of Science databases until November 2020. The Cochrane tool was used to assess the quality of the studies. Meta-analysis was performed using RevMan software version 5.3.</span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:8.5pt"><span style="line-height:normal"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><i><span style="font-size:11.0pt">Results: </span></i></b><span style="font-size:11.0pt">Nine studies were included with a total number of 5675 patients. The results showed that in except of the comparision of the dose of 1000 mg with 100/1000 mg, there was significant differences between the two treatment groups in respect of HbA1c level. FPG was significant only at a dose of 1000 mg versus 50/1000 mg (P = 0.0001). Significant differences in the outcome of HOMA-B were observed in the studied doses. However, no significant difference was observed between the two treatment groups in the outcomes of HOMA-IR and Fasting proinsulin. Proinsulin/insulin ratio was significant only at a dose of 1000 mg versus 50/1000 mg (P <0000.1). The outcome of one or more side effects was higher at doses of 500 mg versus 50.500 (P = 0.20) and 1000 mg versus 1000/100 in the combination group (P= 0.02).</span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:8.5pt"><span style="line-height:normal"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><i><span style="font-size:11.0pt">Conclusion</span></i></b><b><span style="font-size:11.0pt">:<i> </i></span></b><span style="font-size:11.0pt">Sitagliptin and metformin combination therapy showed better efficacy than metformin treatment alone in patients with type 2 diabetes. No significant adverse events were observed for combination therapy.</span></span></span></span></span><br> &nbsp; اثربخشی, متفورمین, ایمنی, سیتاگلیپتین به‌اضافه متفورمین, دیابت نوع دو Efficacy, Metformin, Safety, Sitagliptin Plus Metformin, Type 2 Diabetes 608 619 http://umj.umsu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-5416-1&slc_lang=fa&sid=1 Mehdi Jafari Sirizi مهدی جعفری سیریزی mjafari@iums.ac.ir 3700319475328460034493 3700319475328460034493 No Professor, Department of Healthcare Services Management, School of Health Management & Information Sciences, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran استاد، مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، دانشکده مدیریت و اطلاع رسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران Fatemeh Adib فاطمه ادیب fatemehadib20@gmail.com 3700319475328460034494 3700319475328460034494 Yes MSc, Department of Healthcare Services Management, School of Health Management & Information Sciences, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran (Corresponding Author) کارشناس ارشد، ارزیابی فناوری سلامت، دانشکده مدیریت و اطلاع رسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران (نویسنده مسئول) Ali Kabir علی کبیر aikabir@yahoo.com 3700319475328460034495 3700319475328460034495 No Associate Professor, Minimally Invasive Surgery Research Center, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran دانشیار، اپیدمیولوژی، مرکز تحقیقات جراحی‌های کم تهاجمی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران