Studies in Medical Sciences

fa تأثیر تمرین تناوبی شدید (HIIT) و تمرین استقامتی کم شدت (LIET) بر بیان ژن PPARγ و میزان TG بافت چربی احشایی رت‌های مبتلا به کبد چرب غیرالکلی EFFECT OF HIGH-INTENSITY INTERVAL TRAINING AND LOW-INTENSITY ENDURANCE TRAINING ON PPARΓGENE EXPRESSION AND VISCERAL ADIPOSE TISSUE TRIGLYCERIDE CONTENT IN RATS WITH NAFLD فیزیولوژی ورزشی Exercise physiology پژوهشي(توصیفی- تحلیلی) Research پیش‌زمینه و هدف: گیرندههای فعال‌کننده تکثیر پراکسی زوم گاما ( PPARγ) به‌طور گسترده‌ای در بافت چربی بیان میشود، که باعث بهبود کبد چرب غیرالکلی (NAFLD) و تنظیم سیگنالینگ انسولین می‌شود. هدف از این تحقیق تأثیر 8 هفته تمرین تناوبی شدید (HIIT) و تمرین استقامتی کم شدت (LIET) بر بیان ژن PPARγ و محتوای تری گلیسیرید (TG) بافت چربی احشایی رت‌های مبتلا به کبد چرب است. مواد و روش‌ها: این پژوهش بر روی 40 سر موش نر نژاد ویستار مبتلا شده بهNAFLD  انجام شد. موش‌ها به گروه‌های ده‌تایی کنترل سالم(رژیم غذایی استاندارد)، کنترل وHIIT و LIET تقسیم شدند. پس از گذشت 16 هفته مصرف رژیم غذایی مطابق، میزان سرمی آنزیم ALT از گروهها گرفته شد و به‌عنوان یکی از نشانگان اصلی بروز کبد چرب، مشخص کرد که مصرف غذای پرچرب به‌خوبی توانسته است بیماری NAFLD را در گروه تجربی القاء کند و گروه‌های تجربی همچنان غذای پرچرب را تا پایان دوره تمرین مصرف ‌کردند. پروتکل تمرینHIIT شامل دو دقیقه دویدن با شدت 75 درصد سرعت بیشینه در هفته اول، 80درصد سرعت بیشینه در هفته دوم، 85درصد در هفته سوم  و 90 درصد در هفته چهارم تا پایان تمرین بود. پروتکل تمرینی LIET شامل دویدن با شدت 45درصد حداکثر سرعت بیشینه بود. تمرین گروه LIET نیز بر اساس مسافت طی شده گروه HIIT همسان‌سازی شده بود. در پایان 8 هفته تمرین، سنجش بیان ژنPPARγ  با استفاده از تکنیک Real-time PCR و سنجش TG بر روی دستگاه اتو آنالیزور (مدل BT3000) انجام شد. از آزمون تحلیل واریانس جهت مقایسه بین گروه‌ها با سطح معنی‌داری (P<0.05) استفاده شد. یافته‌ها: تحلیل داده‌های پژوهش حاضر نشان داد که تفاوت معنیداری در سطح میزان بیان ژن PPARγ چربی احشایی بین گروههای مختلف وجود نداشت (060/P=). اما تفاوت معنی‌داری در میزان محتوایTG بین گروه کنترل و تمرین استقامتی کم شدت (001/P=0) و بین گروه کنترل و تمرین تناوبی شدید (001/P=0) مشاهده شد. همچنین تفاوت معنی‌داری در میزان محتوای TG بین تمرین استقامتی کم شدت و تمرین تناوبی شدید (003/P=0) مشاهده شد. نتیجه‌گیری: تمرینات ورزشی همراه با ادامه رژیم غذایی پرچرب موجب عدم تأثیر بر بیان ژن PPARγ بافت چربی احشایی گردید، ولی به نظر میرسد که تمرینات ورزشی مستقل از مسیر PPARγ بر محتوای چربی احشایی در رتهای مبتلابه کبد چرب تأثیرگذار باشد. از طرفی، کاهش میزان TG بافت احشایی در گروه‌های تمرینی به‌طور مستقل از کاهش وزن رخ می‌دهد. Background & Aims: The peroxisome proliferator-activated receptor gamma (PPARγ) expression in visceral adipose tissue extensively cause recovery of non-alcohol fatty liver (NAFLD) and insulin signaling regulation. The main purpose of this study was to compare the effect of an eight-week low-intensity endurance training (LIET) and high-intensity interval training (HIIT) on the amount of PPARγ gene and TG content of visceral lipid tissue in Wistar male rats affected by non-alcohol fatty liver(NAFLD). Materials & Methods: The present research was performed on 40 Wistar rats affected by NAFLD. The rats were divided into four groups. Healthy Control (Standard Diet), control, LIET, and HIIT (High-fat diet). After 16-weeks of using a special diet, ALT enzyme serum level was obtained from the mentioned groups and, as the main symptoms of fatty liver, it was found that consuming fatty foods could develop NAFLD disease in the experimental group. Then the experimental groups were divided into; control, HIIT, and LIET groups randomly and they consumed fatty foods constantly until the end of practice or training period. HIIT training protocol consisted of 2 min running session with 75% more speed intensity in the first week, 80% more speed in the second week, 85% in the third week, and 90% in the fourth week, to the end of the training. The LIET training protocol composed of running with 45% maximum speed intensity. The PPARγ gene expression was evaluated by real-time PCR technique and TG measurements of visceral lipid tissue using an  AutoAnalyzer (BT3000 model).  Results: Analysis of the present data showed that there was no significant difference in the level of visceral fat PPARγ gene expression between different groups (p = 0.060). However, there was a significant difference in TG content between the control group and low-intensity endurance training (p = 0.001) and between the control group and intense periodic training (p = 0.001). There was also a significant difference in TG content between low-intensity endurance training and intense intermittent training (p = 0.003). Conclusion: It could be concluded that exercise with continued high-fat diet did not affect PPARγ expression of visceral adipose tissue. Exercise independent of PPARγ pathway will affect visceral fat content in rats with NAFLD. On the other hand, reduction in visceral TG levels in exercise groups could occur independently of weight loss. کبد چرب, بافت چربی احشایی, تمرین تناوبی شدید, تمرین استقامتی کم شدت, پروتئین گیرنده فعال تکثیر پرواکسیزوم گاما fatty liver, Intra-Abdominal Fat, High-Intensity Interval Training, peroxisome proliferator-activated receptor gamma, Triglyceride 969 980 http://umj.umsu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-4329-1&slc_lang=fa&sid=1 ahmad heidari shahreza احمد حیدری شهرضا ahmad_doctor2008@yahoo.com 3700319475328460033109 3700319475328460033109 Yes Faculty member in Payam Noor University (Corresponding Author) دکتری فیزیولوژی ورزشی عضو هیات علمی دانشگاه پیام نور (نویسنده مسئول) akbar azamyan jazi اکبر اعظمیان جزی 3700319475328460033110 3700319475328460033110 No Associate Professor in Department of Sport Sciences, Shahrekord University دانشیار گروه علوم ورزشی، دانشگاه شهرکرد، ایران ebrahim banitalebi ابراهیم بنی طالبی 3700319475328460033111 3700319475328460033111 No Associate Professor in Department of Sport Sciences, Shahrekord University دانشیار گروه علوم ورزشی، دانشگاه شهرکرد، ایران abasali palizban عباسعلی پالیزبان 3700319475328460033112 3700319475328460033112 No Associate Professor in Clinical Biochemistry. Isfahan University of Medical Sciences دانشیار گروه بیوشیمی، دانشکده داروسازی و علوم دارویی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان