fa بررسی اثر هیپوتائورین بر لقاح و باروری داخل آزمایشگاهی اووسیت‌های حاصل از موش‌های مبتلا به سندروم تخمدان پلی‌کیستیک تجربی: مطالعه تجربی فیزیولوژی فیزیولوژی پژوهشي(توصیفی- تحلیلی) Research <strong><span style="font-family:Nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">پیش‌زمینه و هدف:</span></span></strong><span style="font-family:Nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;"> در این مطالعه تجربی، اثر هیپوتائورین بر لقاح و باروری داخل آزمایشگاهی اووسیت</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Calibri,sans-serif;">‌</span></span><span style="font-family:Nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">های حاصل از موش</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Calibri,sans-serif;">‌</span></span><span style="font-family:Nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">های مبتلا به سندروم تخمدان پلی‌کیستیک تجربی طراحی و اجرا شد.</span></span><br> <strong><span style="font-family:Nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">مواد و روش کار: </span></span></strong><span style="font-family:Nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">در این مطالعه تجربی، از موش‌های </span></span><span dir="LTR">NMRI</span><span style="font-family:Nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;"> در سنین 6 تا 8 هفته استفاده شد. موش‌ها به دو گروه کنترل و </span></span><span dir="LTR">PCOS</span><span style="font-family:Nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;"> تقسیم شدند. برای القاء </span></span><span dir="LTR">PCOS</span><span style="font-family:Nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;"> تجربی، استرادیول والرات 100 میلی‌گرم بر کیلوگرم، به‌صورت</span></span> <span style="font-family:Nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">داخل صفاقی تزریق شد. سپس برای تخمک‌گذاری ابتدا تزریق با 5/7 واحد </span></span><span dir="LTR">PMSG</span><span style="font-family:Nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;"> در حجم 1/0 میلی‌لیتر و 48-46 ساعت بعد با تزریق 5/7 واحد </span></span><span dir="LTR">hCG</span><span style="font-family:Nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;"> در حجم 1/0 میلی‌لیتر انجام شد. سرانجام، کورکومین 1/0، 1 و 10 میکرومولار به محیط کشت اووسیت‌های گروه </span></span><span dir="LTR">PCOS</span><span style="font-family:Nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;"> اضافه شد و میزان رشد و توسعه جنینی در گروه‌های مختلف موردبررسی قرار گرفت (</span></span><span dir="LTR">P<0/05</span><span style="font-family:Nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">).</span></span><br> <strong><span style="font-family:Nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">یافته‌ها:</span></span></strong><span style="font-family:Nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;"> اکثر رویان‌های متوقف‌شده دارای درصد بالایی از لیز و فراگمانتاسیون بوده و رویان‌های متوقف شده جزو تیپ </span></span><span dir="LTR">I</span><span style="font-family:Nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;"> و </span></span><span dir="LTR">II</span><span style="font-family:Nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;"> بودند. افزودن هیپوتائورین باعث کاهش میزان لیز و فراگمانتاسیون و کاهش درصد رویان‌های متوقف شده گردید. رویان‌های کم‌تر متوقف شده جزو تیپ </span></span><span dir="LTR">III</span><span style="font-family:Nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;"> بودند (</span></span><span dir="LTR">P<0/05</span><span style="font-family:Nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">). این بررسی نشان داد که </span></span><span dir="LTR">&micro;M</span> <span dir="LTR">1</span><span style="font-family:Nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;"> هیپوتائورین باعث افزایش درصد لقاح و </span></span><span dir="LTR">&micro;M</span> <span dir="LTR">10</span><span style="font-family:Nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;"> هیپوتائورین باعث افزایش درصد رویان‌های دوسلولی و هم‌چنین درصد بلاستوسیت‌ها را بیش‌تر افزایش داده‌اند (</span></span><span dir="LTR">P<0/05</span><span style="font-family:Nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">).</span></span><br> <strong><span style="font-family:Nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">بحث و نتیجه‌گیری:</span></span></strong><span style="font-family:Nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;"> نتایج نشان داد، افزودن غلظت‌های معین هیپوتائورین به‌عنوان ماده آنتی‌اکسیدانی، باعث بهبود و افزایش درصد لقاح و افزایش درصد رویان‌های دوسلولی می‌شود. هم‌چنین در افزایش درصد بلاستوسیست‌ها نیز می‌تواند مفید واقع شود.</span></span><span dir="LTR"></span> <strong><em>Back ground & Aims</em></strong>: In this experimental study, the effect of hypotaurine on in vitro fertilization and fertility of oocytes from mice with experimental polycystic ovary syndrome was designed and performed.<br> <strong><em>Materials & Method:</em></strong> In this experimental study, NMRI mice aged 6 to 8 weeks were used. The mice were divided into two groups, control and experimental PCOS. For induction of experimental PCOS, Estradiol Valerate (100 mg/kg, IP) was injected. Then, for ovulation, the injection was performed first with 7.5 IU PMSG in the volume of 0.1 ml and 46-48 hours later with 7.5 IU hCG in the volume of 0.1 ml. Finally, 0/1, 1 and 10 &mu;M curcumin were added to the culture medium of oocytes of PCOS group and development in different groups were evaluated (P <0.05).<br> <strong><em>Results</em></strong>: Most of the arrested embryos had a high percentage of lysis and fragmentation and the arrested embryos were type I and II. The addition of hypotaurin reduced the rate of lysis and fragmentation and decreased the percentage of arrested embryos. Lesser arrested embryos were type III (P <0.05). This study showed that 1 &mu;M hypotaurin increased fertilization percentage and 10 &mu;M hypotaurin increased the percentage of two-cell embryos and also increased the percentage of blastocytes (P <0.05).<br> <strong><em>Conclusion</em></strong><strong>:</strong> The results showed that addition of certain concentrations of hypotaurin as an antioxidant, improved and increased the fertilization rate and the percentage of two-cell embryos. It can also be helpful in increasing the percentage of blastocysts. سندروم تخمدان پلی‌کیستیک, اووسیت, لقاح آزمایشگاهی, هیپوتائورین, موش Polycystic Ovary Syndrome, Oocyte, In Vitro Fertilization, Hypotaurin, Mice 364 371 http://umj.umsu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-4251-1&slc_lang=fa&sid=1 yousef nasiri bari یوسف نصیری باری yousefnasiri88@yahoo.com 3700319475328460030185 3700319475328460030185 No PhD Student in Veterinary Physiology, Faculty of Veterinary Medicine, Islamic Azad University, Tehran Science and Research Branch, Tehran, Iran دانشجوی دکترای تخصصی فیزیولوژی دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایران vahab babapuor وهاب باباپور Vh.babapuor@gmail.com 3700319475328460030186 3700319475328460030186 No Professor, Department of Veterinary Physiology, Department of Basic Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran استاد بخش فیزیولوژی دامپزشکی، گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران abbas ahmadi عباس احمدی ahmadiabbas36@yahoo.com 3700319475328460030187 3700319475328460030187 Yes Associate Professor, Department of Anatomy, Anatomy and Embryology, Department of Basic Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, Urmia University, Urmia, Iran (Corresponding Author) دانشیار بخش علوم تشریح، آناتومی و جنین شناسی، گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه اورمیه، ارومیه، ایران(نویسنده مسئول) morteza zendehdel مرتضی زنده دل خیبری zendedel@ut.ac.ir 3700319475328460030188 3700319475328460030188 No Professor, Department of Veterinary Physiology, Department of Basic Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran استاد بخش فیزیولوژی دامپزشکی، گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران gasem akbari قاسم اکبری akbarigh@yahoo.com 3700319475328460030189 3700319475328460030189 No Assistant Professor, Department of Midwifery and Reproductive Diseases, School of Veterinary Medicine, Islamic Azad University, Science and Research Branch, Tehran, Iran استادیار گروه مامایی و بیماری‌های تولیدمثل، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه آزاداسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایران