دوره 33، شماره 11 - ( 10-1401 )
جلد 33 شماره 11 صفحات 806-796 |
برگشت به فهرست نسخه ها
استادیار گروه فیزیولوژی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران (نویسنده مسئول) ، srowshani@yahoo.com
چکیده: (4320 مشاهده)
پیشزمینه و هدف: شانه منجمد یا چسبندگی کپسول مفصلی یکی از شایعترین علتهای درد و ناتوانی شانه است که با علامت درد و محدودیت دامنه حرکتی مفصل شانه مشخص میشود. هدف از این مطالعه مقایسه تأثیر تمرینات ثباتی اسکاپولا و موبیلیزیشن شانه بر درد و دامنه حرکتی زنان مبتلا به شانه منجمد بود.
مواد و روش کار: در این پژوهش نیمه تجربی، 45 زن مبتلا به شانه منجمد با دامنه سنی 60-40 سال، مراجعهکننده به کلینیکهای شهرستان ارومیه انتخاب و به سه گروه تمرینات ثباتی اسکاپولا (سن: 52/2±19/48 سال)، موبیلیزیشن شانه (سن: 85/3±73/51 سال) و کنترل (سن: 49/2±33/49 سال) تقسیم شدند. دامنه حرکتی ابداکشن، فلکشن، اینترنال و اکسترنال روتیشن شانه با استفاده از گونیامتر و درد شانه با استفاده از مقیاس آنالوگ بصری (VAS) قبل و بعد از اعمال مداخلهها اندازهگیری شد. آنالیز دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS در سطح معنیداری 05/0 P≤ انجام شد. جهت مقایسه میانگین متغیرها از آزمون آماری آنکوا و آزمون تعقیبی سیداک استفاده شد.
یافتهها: اختلاف معناداری بین دو نوع مداخله درمانی از بابت درد و دامنه حرکتی مشاهده نشد. بااینحال، اختلاف معنیداری بین دو برنامه تمرینات ثباتی اسکاپولا و موبیلیزیشن شانه در جهت کاهش درد و بهبود دامنه حرکتی ابداکشن، فلکشن، چرخش داخلی و چرخش خارجی نسبت به گروه کنترل مشاهده شد.
بحث و نتیجهگیری: انجام تمرینات پایدارسازی کتف و موبیلیزیشن شانه بهطور معناداری بر کاهش درد و بهبود دامنه حرکتی مفصل شانه بیماران اثر دارد بنابراین میتوان از برنامههای ذکرشده برای کاهش درد و افزایش دامنه حرکتی شانه بیماران مبتلا به شانه منجمد استفاده کرد.
مواد و روش کار: در این پژوهش نیمه تجربی، 45 زن مبتلا به شانه منجمد با دامنه سنی 60-40 سال، مراجعهکننده به کلینیکهای شهرستان ارومیه انتخاب و به سه گروه تمرینات ثباتی اسکاپولا (سن: 52/2±19/48 سال)، موبیلیزیشن شانه (سن: 85/3±73/51 سال) و کنترل (سن: 49/2±33/49 سال) تقسیم شدند. دامنه حرکتی ابداکشن، فلکشن، اینترنال و اکسترنال روتیشن شانه با استفاده از گونیامتر و درد شانه با استفاده از مقیاس آنالوگ بصری (VAS) قبل و بعد از اعمال مداخلهها اندازهگیری شد. آنالیز دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS در سطح معنیداری 05/0 P≤ انجام شد. جهت مقایسه میانگین متغیرها از آزمون آماری آنکوا و آزمون تعقیبی سیداک استفاده شد.
یافتهها: اختلاف معناداری بین دو نوع مداخله درمانی از بابت درد و دامنه حرکتی مشاهده نشد. بااینحال، اختلاف معنیداری بین دو برنامه تمرینات ثباتی اسکاپولا و موبیلیزیشن شانه در جهت کاهش درد و بهبود دامنه حرکتی ابداکشن، فلکشن، چرخش داخلی و چرخش خارجی نسبت به گروه کنترل مشاهده شد.
بحث و نتیجهگیری: انجام تمرینات پایدارسازی کتف و موبیلیزیشن شانه بهطور معناداری بر کاهش درد و بهبود دامنه حرکتی مفصل شانه بیماران اثر دارد بنابراین میتوان از برنامههای ذکرشده برای کاهش درد و افزایش دامنه حرکتی شانه بیماران مبتلا به شانه منجمد استفاده کرد.
نوع مطالعه: کارآزمایی بالینی |
موضوع مقاله:
طب فیزیکی
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |