دوره 33، شماره 7 - ( مهر 1401 )
جلد 33 شماره 7 صفحات 527-520 |
برگشت به فهرست نسخه ها
استادیار اکوکاردیوگرافی، گروه قلب و عروق، دانشکده پزشکی ارومیه، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران (نویسنده مسئول) ، vahidalinejad64@gmail.com
چکیده: (3919 مشاهده)
پیشزمینه و هدف: هدف از این مطالعه بررسی تفاوت اندکسهای آزمایشگاهی و ویژگیهای آنژیوگرافی بیماران مبتلا به بیماری عروق کرونری در دو گروه مبتلا به سندرم متابولیک و غیر مبتلا بود.
مواد و روشها: در این مطالعهی کوهورت گذشتهنگر، 180 بیمار که به علت گرفتگی عروق کرونری در بیمارستان بستری شده بودند، وارد مطالعه شدند. بیماران به دو گروه کلی مبتلا به سندرم متابولیک و غیر مبتلا تقسیم شدند. در ادامه بیماران بر اساس تعداد گرفتگی عروق کرونری به چهار زیر گروه، ازنظر برون ده قلبی به 4 چهار زیر گروه و ازنظر BMI به سه زیر گروه تقسیم شدند و در انتها متغیرهای مورد مطالعه بین این دو گروه مورد مقایسه قرار گرفته و تجزیه تحلیل این اطلاعات با استفاده از نرمافزار SPSS 20 صورت پذیرفت.
یافتهها: در این مطالعه 84 نفر (7/46 درصد) دارای سندرم متابولیک بودند. همه این بیماران گرفتگی عروق کرونری داشتند که 81 نفر (45 درصد) با یک رگ گرفتگی، 53 نفر (4/29 درصد) با 2 رگ گرفتگی، 33 نفر (3/18 درصد) با 3 رگ گرفتگی و 13 نفر (2/7 درصد) با 4 رگ گرفتگی مواجه بودند. 147 نفر (7/81 درصد) جنسیت مرد داشته و میانگین سنی بیماران شرکت کننده 52/12±24/57 سال بود. میانگین سن و HDL در گروه با سندرم متابولیک کمتر از گروه بدون سندرم متابولیک بود، در حالیکه در متغیرهای هموگلوبین، گلبولهای سفید و نوتروفیل ها، میانگین در گروه با سندرم متابولیک بیشتر از گروه بدون سندرم متابولیک بود.
بحث و نتیجهگیری: بیماران مبتلا به سندرم متابولیک که به علت بیماری قلبی بستری شده بودند، سن و HDL کمتر ولی BMI بالاتری نسبت به بیماران غیر مبتلا به سندرم متابولیک داشتند. با اینحال، تفاوتی بین بیماران مبتلا و غیر مبتلا به سندرم متابولیک ازنظر برون ده بطنی سمت چپ و تعداد رگهای کرونری درگیر وجود نداشت. در حالت کلی، ابتلا همزمان به سندرم متابولیک بر اندکسهای آزمایشگاهی و آنژیوگرافیکی بیماران مبتلا به بیماری عروق کرونر تاثیرگذار است.
مواد و روشها: در این مطالعهی کوهورت گذشتهنگر، 180 بیمار که به علت گرفتگی عروق کرونری در بیمارستان بستری شده بودند، وارد مطالعه شدند. بیماران به دو گروه کلی مبتلا به سندرم متابولیک و غیر مبتلا تقسیم شدند. در ادامه بیماران بر اساس تعداد گرفتگی عروق کرونری به چهار زیر گروه، ازنظر برون ده قلبی به 4 چهار زیر گروه و ازنظر BMI به سه زیر گروه تقسیم شدند و در انتها متغیرهای مورد مطالعه بین این دو گروه مورد مقایسه قرار گرفته و تجزیه تحلیل این اطلاعات با استفاده از نرمافزار SPSS 20 صورت پذیرفت.
یافتهها: در این مطالعه 84 نفر (7/46 درصد) دارای سندرم متابولیک بودند. همه این بیماران گرفتگی عروق کرونری داشتند که 81 نفر (45 درصد) با یک رگ گرفتگی، 53 نفر (4/29 درصد) با 2 رگ گرفتگی، 33 نفر (3/18 درصد) با 3 رگ گرفتگی و 13 نفر (2/7 درصد) با 4 رگ گرفتگی مواجه بودند. 147 نفر (7/81 درصد) جنسیت مرد داشته و میانگین سنی بیماران شرکت کننده 52/12±24/57 سال بود. میانگین سن و HDL در گروه با سندرم متابولیک کمتر از گروه بدون سندرم متابولیک بود، در حالیکه در متغیرهای هموگلوبین، گلبولهای سفید و نوتروفیل ها، میانگین در گروه با سندرم متابولیک بیشتر از گروه بدون سندرم متابولیک بود.
بحث و نتیجهگیری: بیماران مبتلا به سندرم متابولیک که به علت بیماری قلبی بستری شده بودند، سن و HDL کمتر ولی BMI بالاتری نسبت به بیماران غیر مبتلا به سندرم متابولیک داشتند. با اینحال، تفاوتی بین بیماران مبتلا و غیر مبتلا به سندرم متابولیک ازنظر برون ده بطنی سمت چپ و تعداد رگهای کرونری درگیر وجود نداشت. در حالت کلی، ابتلا همزمان به سندرم متابولیک بر اندکسهای آزمایشگاهی و آنژیوگرافیکی بیماران مبتلا به بیماری عروق کرونر تاثیرگذار است.
نوع مطالعه: پژوهشي(توصیفی- تحلیلی) |
موضوع مقاله:
قلب و عروق
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |