دوره 32، شماره 9 - ( دی 1400 )
جلد 32 شماره 9 صفحات 659-648 |
برگشت به فهرست نسخه ها
استادیار گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایران (نویسنده مسئول) ، mhmousavi@yahoo.com
چکیده: (5162 مشاهده)
پیشزمینه و هدف: با توجه به اثرگذاری دیابت بر فرآیندهای عروق زایی و از آنجائی که اثرات سودمند تمرین هوازی بر سیستم قلبی - عروقی به اثبات رسیده است، لذا پژوهش حاضر باهدف تعیین تأثیر تمرین هوازی بر آنژیوژنز عضلانی و عوامل پاییندستی مسیر PI3KR2 بافت قلبی موشهای صحرایی دیابتی انجام شد.
مواد و روش کار: تعداد 20 سر رت نژاد ویستار با میانگین وزنی 85/10± 9/191 گرم، تصادفی به دو گروه کنترل دیابتی (10n=)، و تمرینی دیابتی (10n=) تقسیم و گروهها بر اساس وزن همسانسازی شدند. دیابت از طریق ترکیب مصرف غذای پرچرب و تزریق استرپتوزوتوسین ایجاد شد. برنامه تمرینی شامل 8 هفته تمرین هوازی با شدت متوسط بر روی نوارگردان بود. 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین، و پس از ناشتایی شبانه نمونهگیری بافت قلبی به عمل آمد. جهت اندازهگیری دانسیته مویرگی عضله قلبی از روش ایمونوهیستوشیمی (فعالیت آلکالین فسفاتاز) استفاده شد و بیان پروتئینهای AKT و eNOS به روش الایزا اندازهگیری شد. برای مقایسهی اختلاف میانگینها از آزمون تی مستقل استفاده گردید و سطح معنیداری آزمونها 05/0 P < در نظر گرفته شد.
یافتهها: نتایج آزمون تی مستقل نشان داد، اجرای 8 هفته تمرین هوازی موجب افزایش معنیدار تراکم مویرگی (018/0 =p) و پروتئینهای AKT و eNOS (001/0 =p) بافت قلبی در گروه تمرین نسبت به گروه کنترل شد.
بحث و نتیجهگیری: با توجه به نتایج مطالعه حاضر که نشاندهنده توسعه آنژیوژنز و مسیرهای سیگنالینگ آن توسط تمرین هوازی در شرایط دیابتی هست، میتوان بیان کرد تمرین هوازی میتواند بهعنوان یک درمان غیر دارویی برای بهبود خونرسانی قلب افراد دیابتی مورداستفاده قرار گیرد.
مواد و روش کار: تعداد 20 سر رت نژاد ویستار با میانگین وزنی 85/10± 9/191 گرم، تصادفی به دو گروه کنترل دیابتی (10n=)، و تمرینی دیابتی (10n=) تقسیم و گروهها بر اساس وزن همسانسازی شدند. دیابت از طریق ترکیب مصرف غذای پرچرب و تزریق استرپتوزوتوسین ایجاد شد. برنامه تمرینی شامل 8 هفته تمرین هوازی با شدت متوسط بر روی نوارگردان بود. 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین، و پس از ناشتایی شبانه نمونهگیری بافت قلبی به عمل آمد. جهت اندازهگیری دانسیته مویرگی عضله قلبی از روش ایمونوهیستوشیمی (فعالیت آلکالین فسفاتاز) استفاده شد و بیان پروتئینهای AKT و eNOS به روش الایزا اندازهگیری شد. برای مقایسهی اختلاف میانگینها از آزمون تی مستقل استفاده گردید و سطح معنیداری آزمونها 05/0 P < در نظر گرفته شد.
یافتهها: نتایج آزمون تی مستقل نشان داد، اجرای 8 هفته تمرین هوازی موجب افزایش معنیدار تراکم مویرگی (018/0 =p) و پروتئینهای AKT و eNOS (001/0 =p) بافت قلبی در گروه تمرین نسبت به گروه کنترل شد.
بحث و نتیجهگیری: با توجه به نتایج مطالعه حاضر که نشاندهنده توسعه آنژیوژنز و مسیرهای سیگنالینگ آن توسط تمرین هوازی در شرایط دیابتی هست، میتوان بیان کرد تمرین هوازی میتواند بهعنوان یک درمان غیر دارویی برای بهبود خونرسانی قلب افراد دیابتی مورداستفاده قرار گیرد.
نوع مطالعه: کارآزمایی بالینی |
موضوع مقاله:
فیزیولوژی ورزشی
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |