دوره 28، شماره 6 - ( ماهنامه شهریور 1396 )                   جلد 28 شماره 6 صفحات 401-409 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی ، sbakhtiari2007@yahoo.com
چکیده:   (1788 مشاهده)
پیش‌زمینه و هدف: بوی بد دهان (هالیتوزیس) به  بازدم نامطبوع و ناخوشایندی است که از دهان یک فرد خارج می‌شود، صرف‌نظر از اینکه منشأ این بوی بد داخل دهان یا خارج دهان باشد اطلاق می‌شود. در  90-80 درصد موارد منشأ آن داخل دهانی است. هالیتوزیس یکی از شایع‌ترین علل مراجعه افراد به دندان‌پزشکان می‌باشد. هدف از این مطالعه بررسی  شیوع بوی بد دهان  و رابطه آن با مشکلات داخل دهانی در بین دانشجویان دندانپزشکی بود.
مواد و روش‌ها: تحقیق به‌صورت مقطعی  روی 225 دانشجوی دندانپزشکی انجام شد.   ابتدا  فرم اطلاعاتی توسط افراد تکمیل و معاینه داخل دهانی  ازنظر وجود پوسیدگی عمیق، قرمزی و التهاب  لوزه‌ها، بیماری پریودنتال، پری کرونیت و زبان پوشش‌دار (tongue Coating )  انجام شد، سپس تست ارگانولپتیک  برای همه‌ی افراد صورت گرفت. افرادی که نمره تست ارگانولپتیک آن‌ها بزرگ‌تر یا مساوی 2بود دارای بوی بددهان در نظر گرفته شدند.
برای بررسی نتایج از SPSS 21  و روش‌های آمار توصیفی و آزمون‌های آماری chi-square، mann-whitney، مدل‌سازی رگرسیون لجستیک استفاده گردید .
یافته‌ها: از 225 نمونه واردشده به مطالعه  تعداد 151 نفر (67.1درصد)از بیماران ، مبتلا به بوی بد دهان بودند.زبان پوشش‌دار (p<0/0001)، وجود التهاب و قرمزی لوزه (p=0/025)  و پری کورونیت (p=0/023)) با بوی بد دهان رابطه معنی‌داری داشت. درحالی‌که وجود پوسیدگی و بیماری پریودونتال رابطه معنی‌داری با بوی بد دهان نداشت .
بحث و نتیجه‌گیری: زبان پوشش‌دار، بیشترین و قوی‌ترین ارتباط را با هالیتوزیس داشت و فاکتورهای، وجود قرمزی و التهاب لوزه‌ها و پری کورونیت نیز از دیگر عوامل مؤثر بر هالیتوزیس بود.
متن کامل [PDF 568 kb]   (661 دریافت)