دوره 28، شماره 1 - ( ماهنامه فروردین 1396 )                   جلد 28 شماره 1 صفحات 56-63 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


دانشیار دانشگاه علوم پزشکی ارومیه ، ashirpoor@yahoo.com
چکیده:   (1078 مشاهده)

پیش‌زمینه و هدف: هدف: مطالعات پیشین ثابت کرده­اند که پرتودرمانی موجب عوارض جانبی در بدن می‌شود. به راین اساس، هدف مطالعه حاضر بررسی اثر حفاظتی عصاره زنجبیل بر تغییرات 8-OHdG و TAC ناشی از پرتو گاما در پلاسمای موش صحرایی نر می­باشد.

مواد و روش­ها: در این مطالعه موش­ها به 7 گروه­ کنترل، پرتو با دز 2 گری، پرتو با دز 4 گری، پرتو با دز 8 گری، پرتو با دز 2 گری+زنجبیل، پرتو با دز 4 گری+زنجبیل و پرتو با دز 8 گری+زنجبیل تقسیم شدند. به گروه‌های دریافت‌کننده زنجبیل به مدت 10 روز پیش از پرتوگیری روزانه mg/kg 50 زنجیل گاواژ شد. 10 روز پس از پرتوگیری از تمامی گروه‌ها خون‌گیری شد و غلظت 8-OHdG و TAC در پلاسما آن‌ها جهت بررسی استرس­اکسیداتیو، مورد ارزیابی قرار گرفت.

یافته­ ها: غلظت 8-OHdG در تمامی گروه‌های پرتو افزایش یافت و این افزایش در گروه‌های 4 گری و 8 گری معنی­دار) 0.05 (P< بود. مصرف زنجبیل موجب کاهش معنی­دار (0.05 (P< 8-OHdG در گروه­ 8 گری نسبت به گروهی که تنها پرتو دریافت کرده بود، شد. اما مصرف آن در گروه‌های 2 گری و 4 گری موجب افزایش 8-OHdG گردید. همچنین غلظت TAC در گروه‌های پرتو کاهش معنی­داری) 0.05 (P<داشت و مصرف زنجبیل در گروه‌های 4 گری و 8 گری موجب افزایش معنی­دار (0.05> P) غلظت TAC نسبت به گروه‌های پرتو شد، این در حالی است که مصرف زنجبیل در گروه 2 گری موجب کاهش TAC گردید.

بحث و نتیجه‌گیری: مصرف زنجبیل پیش از پرتوگیری با دز 8 گری می­تواند موجب کاهش استرس اکسیداتیو و عوارض پرتویی گردد اما استفاده از آن در 2 گری منجر به تشدید عوارض ناشی از پرتو می­گردد.

متن کامل [PDF 501 kb]   (328 دریافت)    
نوع مطالعه: کارآزمایی بالینی | موضوع مقاله: فیزیک پزشکی
دریافت: ۱۳۹۵/۸/۳ | پذیرش: ۱۳۹۵/۱۲/۳ | انتشار: ۱۳۹۶/۱/۲۶