دوره 27، شماره 10 - ( ماهنامه دی 1395 ) | جلد 27 شماره 10 صفحات 902-913 | برگشت به فهرست نشریات


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Ranji N, Rahbar Takrami S. Role of mexZ gene in ciprofloxacin resistance in Pseudomonas aeruginosa isolates in Guilan province. J Urmia Univ Med Sci. 2017; 27 (10) :902-913
URL: http://umj.umsu.ac.ir/article-1-3559-fa.html
رنجی نجمه، رهبر تکرمی سعید. نقش ژن mexZ در مقاومت به سیپروفلوکساسین در جدایه های سودوموناس آئروژینوزا در استان گیلان. مجله پزشکی ارومیه. 1395; 27 (10) :902-913

URL: http://umj.umsu.ac.ir/article-1-3559-fa.html


استادیار دانشگاه آزاد اسلامی رشت. ، najmehranji@gmail.com
چکیده:   (654 مشاهده)

پیش‌زمینه و هدف: سودوموناس آئروژینوزا یک پاتوژن فرصت‌طلب و یکی از عوامل مرگ‌ومیر عفونت‌های بیمارستانی بخصوص در بیماران با سوختگی‌های شدید می‌باشد. یکی از مکانیسم‌های مقاومت دارویی در سودوموناس آئروژینوزا، جهش در ژن‌های تنظیم‌کننده منفی سیستم افلاکس پمپ MexXY می‌باشد. در این مطالعه نقش جهش‌های ژن mexZ در ایجاد مقاومت به سیپروفلوکساسین در جدایه‌های سودوموناس آئروژینوزا در استان گیلان بررسی شد.

مواد و روش‌ کار: در این مطالعه مقطعی 45 جدایه سودوموناس آئروژینوزا از نمونه‌های کلینیکی از بیمارستان‌ها و آزمایشگاه‌های شهر رشت و لاهیجان در بازه زمانی 1393 تا 1395 جدا گردید و به کمک روش‌های بیوشیمیایی تعیین هویت شد. مقاومت جدایه‌ها نسبت به چهار آنتی‌بیوتیک به روش کربی بوئر  و تعیین MIC بررسی گردید. سپس از روش PCR-sequencing جهت شناسایی جهش‌های ژن mexZ در سویه‌های مقاوم به سیپروفلوکساسین استفاده شد.

یافته‌ها: از 45 جدایه سودوموناس آئروژینورا، همه نمونه‌ها به سه آنتی‌بیوتیک سفکسیم، سفالوتین و تری متو پریم مقاوم بودند. درحالی‌که 17 جدایه مقاوم به سیپروفلوکساسین بودند.  بالاترین میزان MIC سیپروفلوکساسین، 1024 µg/ml تعیین گردید. همچنین آنالیز PCR-sequencing نشان داد که هشت جدایه دارای جهش‌های بدمعنی ازجمله R143P و L111E در ژن mexZ بودند.

بحث و نتیجه‌گیری: در این مطالعه جهش در mexZ به‌عنوان یک تنظیم‌کننده منفی mexXY، می‌تواند یکی از علل مقاومت به سیپروفلوکساسین در بعضی از نمونه‌های جداشده از استان گیلان  باشد. به نظر می‌رسد جهش در mexZ باعث تغییر تمایل پروتئین mexZ در اتصال  به DNA در بعضی از جدایه‌ها شده باشد.

متن کامل [PDF 667 kb]   (234 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي(توصیفی- تحلیلی) | موضوع مقاله: ژنتیک
دریافت: ۱۳۹۵/۵/۲۷ | پذیرش: ۱۳۹۵/۸/۱ | انتشار: ۱۳۹۵/۱۱/۶

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله پزشکی ارومیه می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | URMIA MEDICAL JOURNAL

Designed & Developed by : Yektaweb