دوره 27، شماره 12 - ( ماهنامه اسفند 1395 ) | جلد 27 شماره 12 صفحات 1074-1081 | برگشت به فهرست نشریات



DOI: 10.18869/acadpub.umj.27.12.1074

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

naderi N, seyed majidi M, sarrafan N, salehinejad J, gholinia H, abbaszadeh bidokhti H. Evaluation of proliferation activity of oral lichen planus and oral lichenoid reactions using quantitative and qualitative analysis of AgNORs (Argyrophilic Nucleolar Organizer Regions). J Urmia Univ Med Sci. 2017; 27 (12) :1074-1081
URL: http://umj.umsu.ac.ir/article-1-3483-fa.html
نادری نعیمه، سید مجیدی مریم، صرافان نگار، صالحی نژاد جهانشاه، قلی نیا همت، عباس زاده حمید. ارزیابی فعالیت پرولیفراتیو لیکن پلان دهانی و واکنش‌های لیکنوئید دهانی با استفاده از آنالیز کمی و کیفی AGNOR (Argyrophilic nucleolar organizer region). مجله پزشکی ارومیه. 1395; 27 (12) :1074-1081

استادیار دانشکده دندانپزشکی بابل ، hamidabbaszade@yahoo.com
چکیده:   (109 مشاهده)

پیش‌زمینه و هدف: به‌دلیل وجود شباهت کلینیکی و هیستوپاتولوژیک لیکن‌پلان دهانی و واکنش‌های لیکنوئید دهانی و رویکرد درمانی متفاوت آن‌ها از یکدیگر و همچنین حضور دیسپلازی در مقاطع بافتی لیکن‌پلان دهانی و تأثیرآن در پروگنوز و رویکرد درمانی ضایعه، مطالعه‌ی حاضر به ارزیابی فعالیت پرولیفراتیو لیکن‌پلان دهانی و واکنش‌های لیکنوئید دهانی و زیرگروه‌های آن‌ها به‌وسیله تکنیک ارزان و آسان AgNOR برای بررسی تأثیر این فاکتور در افتراق این ضایعات از یکدیگر و زیرگروه‌هایشان پرداخته است.

مواد و روش‌ کار: در این مطالعه‌ی مقطعی (cross sectional)، گذشته‌نگر نمونه‌های موردمطالعه شامل 45 لیکن‌پلان دهانی، 30 واکنش‌های لیکنوئید دهانی، 15 مخاط نرمال افراد سالم (جهت گروه کنترل) بودند. نمونه‌ها با تکنیک AgNOR رنگ‌آمیزی شدند. نقاط AgNOR در 100 سلول از لایه‌های بازال پارابازال شمرده شدند و میانگین نقاط AgNOR در هر هسته محاسبه شد؛ همچنین اندکس پرولیفراتیو (تعداد سلول‌های با AgNOR ≥ 5) اندازه‌گیری شد و تفاوت در اندازه نقاط AgNOR در دو گروه طبقه‌بندی شدند.

یافته‌ها: بررسی‌های آماری نشان دادند که تفاوت آماری معنی‌داری بین لیکن‌پلان دهانی و (زیرگروه‌های آن) با مخاط نرمال و همچنین بین واکنش‌های لیکنوئید دهانی (و نوع اروزیو آن) با مخاط نرمال و همچنین بین لیکن‌پلان دهانی رتیکولر و واکنش‌های لیکنوئید دهانی رتیکولر ازنظر میانگین نقاط AgNOR وجود داشت.

بحث و نتیجه‌گیری: به‌دلیل تفاوت معنی‌دار میانگین نقاط AgNOR در لیکن‌پلان دهانی رتیکولر با واکنش‌های لیکنوئید دهانی رتیکولر، می‌توانیم از تکنیک AgNOR به‌منظور افتراق نوع رتیکولر آن‌ها از یکدیگر در نمونه‌های چالش‌برانگیز هیستوپاتولوژی استفاده کنیم.

متن کامل [PDF 642 kb]   (72 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي(توصیفی- تحلیلی) | موضوع مقاله: پاتولوژی دهان
دریافت: ۱۳۹۵/۴/۱۸ | پذیرش: ۱۳۹۵/۶/۲۱ | انتشار: ۱۳۹۵/۱۲/۲۲

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله پزشکی ارومیه می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | URMIA MEDICAL JOURNAL

Designed & Developed by : Yektaweb