دوره 19، شماره 1 - ( سال نوزدهم شماره یک بهار 1387 )                   جلد 19 شماره 1 صفحات 18-15 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


، afshar@umsu.ac.ir
چکیده:   (27656 مشاهده)

پیش زمینه و هدف: جراحی سندرم تونل کارپ شایع­ترین عمل جراحی دست می­باشد و طی جراحی لیگامان عرضی مچ دست قطع می­شود. این لیگامان نقش مهمی در قدرت دست دارد. ارزیابی ابژکتیو قدرت دست نوعی قضاوت در توانایی بازگشت مجدد به سطح فعالیت قبلی بیمار می­باشد. هدف این مطالعه تاثیر عمل جراحی سندرم تونل کارپ در قدرت دست بیماران می­باشد.

مواد و روش کار: طی مطالعه آینده نگر بیمارانی که با علایم سابژکتیو، ابژکتیو و مطالعه الکتروفیزیولوژی مبتلا به سندرم تونل کارپ ایدیوپاتیک بودند و مورد عمل جراحی قرار گرفتند. قبل و 6 ماه پس ازعمل مورد ارزیابی قدرت دست (Power & Pinch grip ) قرار گرفتند. از آزمون Paired t test با سطح اطمینان (P < 0.05) جهت مقایسه میانگین مقادیر پارامتر­ها استفاده شد.

یافته­ها: از 103 بیمار که به علت سندرم تونل کارپ مورد عمل جراحی قرار گرفتند، 66 بیمار با متوسط سن 98/48 سال و متوسط زمان علایم بالینی 3/4 سال وارد مطالعه شدند. قدرت گریپ قبل و 6 ماه بعد از عمل به ترتیب 09/16±21/52 و 98/13±11/48 پوند بود. قدرت پینچ قبل و 6 ماه بعد از عمل به ترتیب 34/4±16/14 و 30/3±24/15 پوند بود. تفاوت معنی دار آماری بین میانگین مقادیر پارامترهای قبل و 6 ماه بعد از عمل وجود نداشت.

بحث و نتیجه گیری: عمل جراحی سندرم تونل کارپ و قطع لیگامان عرضی مچ دست تاثیر منفی در قدرت دست نداشته و بیماران تا 6 ماه پس از عمل قابلیت بازگشت به سطح قبلی فعالیت خود را دارند.

متن کامل [PDF 86 kb]   (4368 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي(توصیفی- تحلیلی) | موضوع مقاله: آناتومی

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.