پیش زمینه و هدف: زایمان زودرس یکی از مهم‌ترین مشکلات مامائی است که شایع‌ترین علت مرگ و میر نوزادان را سبب می‌شود و پیدا کردن درمان مؤثر و با حداقل عوارض همیشه مورد نظر بوده است. هدف از مطالعه حاضر، مقایسه تأثیر دو داروی توکولیتیک نیفدیپین و ایندومتاسین در درمان زایمان زودرس و عوارض آن‌هاست.

  مواد و روش کار: مطالعه به صورت یک کارآزمایی بالینی تصادفی بر روی 79 خانم باردار صورت گرفت که به علت دردهای زایمانی زودرس در سن حاملگی 33-26 هفته بستری شده بودند و سپس بیماران به صورت تصادفی در دو گروه قرار گرفتند. در گروه نیفدیپین (40 نفر) نیفدیپین خوراکی و در گروه ایندومتاسین (39 نفر)، ایندومتاسین به صورت رکتال تجویز شد. سپس بیماران از نظر پاسخ به درمان ظرف دو ساعت و تأخیر زایمان تا 48 ساعت و نیز 7 روز پس از تجویز داروها و همچنین از نظر عوارض مورد بررسی قرار گرفتند. کلیه بیماران تا زمان زایمان پیگیری شدند.

  یافته‌ها: دو گروه از نظر سن مادر، سن حاملگی، وضعیت سرویکس از نظر دیلاتاسیون و افاسمان و قوام با یکدیگر تفاوت معنی‌دار نداشتند. 23 نفر (59%) از گروه ایندومتاسین و 10 نفر (25%) در گروه نیفدیپین در دو ساعت اول به درمان پاسخ ندادند که اختلاف از نظر آماری معنی‌دار بود (002/0= P ).

  از 16 مورد باقیمانده دو گروه ایندومتاسین و 30 نفر گروه نیفدیپین هیچ یک تا 48 ساعت بعد زایمان نکردند. یک نفر (25/6%) در گروه ایندومتاسین و چهار نفر (3/13%) در گروه نیفدیپین در فاصله 48 ساعت تا هفت روز زایمان کردند که اختلاف معنی‌دار نبود. متوسط سن بارداری در موقع زایمان در بیمارانی که به پس از دو ساعت تأخیر در زایمان رسیده بودند 4/19 ± 5/238 روز در گروه نیفدیپین و 4/15± 4/246 روز در گروه ایندومتاسین بود که اختلاف معنی‌دار نبود (182/0= P ). 17 نفر (5/42%) در گروه نیفدیپین و 11 نفر (2/28%) در گروه ایندومتاسین عوارض جانبی نشان دادند (184/0= P ).

  نتیجه‌گیری: ایندومتاسین در درمان سریع زایمان زودرس کمتر از نیفدیپین موثر است ولی در بیمارانی که به درمان ظرف 2 ساعت جواب دهند، تأخیر زایمان مشابه نیفدیپین می‌باشد.