دوره 17، شماره 2 - ( تير 1385 )                   جلد 17 شماره 2 صفحات 9-15 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

مخدومی خدیجه ، یکتا زهرا ، احمدپور پدرام ، غفاری مقدم علی ، طالبی رضا ، ابراهیم پورآذر فرامرز ، و همکاران.. تاثیر ناندرولون دکانوات بر روی پروفایل لیپید بیماران همودیالیزی بیمارستان طالقانی ارومیه (1381-1382). مجله پزشکی ارومیه. 1385; 17 (2) :9-15

URL: http://umj.umsu.ac.ir/article-1-140-fa.html


چکیده:   (6290 مشاهده)
پیش زمینه و هدف: مهمترین علت مرگ و میر بیماران دیالیزی حوادث قلبی عروقی ناشی از اترواسکلروزیس می باشد. لیپوپروتئین a به عنوان ریسک فاکتور مستقل در کنار سایر فاکتورهای پروفایل لیپید در پیشرفت این پروسه نقش دارند. ناندرولون دکانوات قادر است با تغییر در بعضی عوامل بخصوص با کاهش در لیپوپروتئین a که در بیماران همودیالیزی افزایش می یابد از بروز عارضه پیشگیری نماید.مواد و روشها: مطالعه حاضر یک کارآزمایی بالینی تصادفی شاهد دار می باشد که طی مدت 9 ماه روی دو گروه کنترل (36 نفر) و درمان (36 نفر) از بیماران همودیالیزی انجام شد. در این مطالعه به گروه درمان هر هفته 100 میلی گرم ناندرولون دکانوات به مدت 6 ماه عضلانی تزریق گردید و در هر دو گروه آزمایشات آلبومین تری گلیسیرید کلسترول APO-B¸ APO-A¸ LDL¸ HDL و لیپوپروتئین a طی ماههای صفر (قبل از درمان) و 6, 4, 2 و 9 (سه ماه پس از قطع درمان) با روش ایمونوتوربیدیمتریک انجام گردید. نتایج با استفاده از آزمون Repeated Measure ANOVA آنالیز گردید (p£0.05).یافته ها: تغییرات پارامترهای HDL و تری گلیسیرید و APO-B‚ APO-A در گروه درمان نسبت به گروه کنترل معنی دار بود. تغییرات سایر فاکتورها شامل کلسترول و LDL و آلبومین و لیپوپروتئین a در گروه درمان نسبت به گروه کنترل معنی دار نبود. لیپوپروتئین a علیرغم کاهش در ماه دوم درمان در فاصله ماههای 4 تا 6 به طور معنی دار افزایش یافت.بحث ناندرولون دکانوات بر روی بعضی از پارامترهای لیپیدی دخیل در اترواسکلروزیس موثر است. APO-B‚ APO-A‚ TG‚ HDL تحت اثر ناندرولون دکانوآت به طور معنی داری تغییر نمودند. LP (a) یک ریسک فاکتور مستقل در بروز عوارض کلینیکی مرتبط با تغییرات اترواسکلروتیک قلبی عروقی در بیماران تحت درمان با همودیالیز مزمن است. کاهش LP (a) در مطالعه حاضر فقط در ماه دوم بعد از درمان مشاهده شد. افزایش دوز دارو ممکن است بتواند تاثیر معنی داری بر روی پروفایل لیپید ایجاد نماید. تعداد نسبتا کم نمونه و توزیع غیر یکنواخت آنها و وجود عوامل اتیولوزیک مختلف ایجاد کننده نارسایی مزمن کلیه می تواند بر روی نتایج نهایی موثر باشد. یافته های ما مطابقت کلینیکی خواهد داشت اگر با مطالعات دیگر اثبات شود.
     
نوع مطالعه: پژوهشي(توصیفی- تحلیلی) | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۸۵/۶/۱۵

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله پزشکی ارومیه می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | URMIA MEDICAL JOURNAL

Designed & Developed by : Yektaweb