دوره 19، شماره 4 - ( زمستان 1387 )                   جلد 19 شماره 4 صفحات 316-324 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Saboory E, Heshmatian B, Allah Tavakoli M. A SURVEY OF AMYGDALA CENTRALIS CARDIOVASCULAR RESPONSE TO ANGIOTENSIN I MICROINJECTION IN RENOVASCULAR HYPERTENSIVE RAT. J Urmia Univ Med Sci. 2009; 19 (4) :316-324
URL: http://umj.umsu.ac.ir/article-1-356-fa.html
صبوری احسان، حشمتیان بهنام، توکلی محمّد الله. اثرات موضعی آنژیوتانسین یک در هسته آمیگدال مرکزی بر فشارخون شریانی وضربان قلب در موش صحرایی مبتلا به پرفشاری خون کلیوی- عروقی. مجله پزشکی ارومیه. 1387; 19 (4) :316-324

URL: http://umj.umsu.ac.ir/article-1-356-fa.html


استاديار گروه فيزيولوژي ، behhesh@yahoo.com
چکیده:   (22544 مشاهده)

  دکتر احسان صبوری [1] ، دکتر بهنام حشمتیان [2] ، دکتر محمّد الله توکلی [3]

  تاریخ دریافت 22/12/ 86  تاریخ پذیرش 22/05/87

 

  چکیده

  پیش زمینه و هدف: مطالعات قبلی نشان داده اند که القاء پرفشاری خون کلیوی-عروقی ( 2K1C ) 2Kidney 1Clip Goldblatt Hypertension موجب حذف اثرات افزاینده فشارخون به دنبال غییر فعال سازی هسته آمیگدال مرکزی Central Amygdala (CA) میگردد. این مطالعه بمنظور بررسی امکان تغییر در سیستم رنین-آنژیوتانسین Renin _ Angiotensin System(RAS) بافتی در هسته CA متعاقب القاء پرفشاری خون و ارزیابی پاسخهای قلبی- عروقی به تزریق آنژیوتانسین I در آمیگدال مرکزی انجام شد.

  مواد و روش­ها: 130 راس موش صحرایی در این مطالعه مورد استفاده قرار گرفتند. در گروه مورد با نصب گیره نقره ای بر روی شریان کلیوی چپ پر فشاری خون 2K1C القاء و در گروه شاهد عمل جراحی مشابهی بدون نصب گیره نقره ای انجام شد. هفت هفته بعد کانول گذاری دوطرفه در بالای CA جهت تزریقات انجام گرفت. پس از یک هفته بهبودی از جراحی، با تزریق داخل صفاقی اورتان ( 1g/kg ) بیهوشی القاء و کانول گذاری در شریان رانی چپ بمنظور اندازه گیری فشار خون متوسط شریانی ( MAP ) Mean Arterial Blood pressure و ضربان قلب Heart Rate (HR) انجام شد. اثرات تزریق Ang I در CA با دوزهای پی درپی (10 میکرومولار، 10 نانومولار و 10 پیکومولار- نیم میکرولیتر)، سالین و پیش درمانی با کاپتوپریل ( µ M 10)، لوزارتان ( µ M 10 ) و سارالازین ( n M 1 ) قبل از Ang I بر میزان MAP و HR در سه گروه کنترل، شاهد و گلدبلاتی اندازه گیری شد.

  یافته ها: تزریق دو طرفه دوزهای پی درپی Ang I در حیوانات مبتلا به پرفشاری خون 2K1C موجب افزایش معنی دار MAP و HR نسبت به گروه های کنترل و شاهد گردید P<0.001) ). پس از پیش درمانی با لوزارتان و سارالازین اثرات تزریق Ang I در تمام گروه ها مهار شد. پیش درمانی با کاپتوپریل نیز اثرات تزریق Ang I را در حیوانات سالم مهار کرد اما در گروه 2K1C اثرات تزریق ( µ M 10) Ang I را مهار نکرد.

  بحث و نتیجه گیری: این مطالعه بروز اثرات قلبی عروقی تزریق Ang I در CA و افزایش آن در حیوانات 2K1C را نشان داد. مهار اثرات Ang I توسط لوزارتان وسارالازین مطرح کننده میانجیگری گیرنده های Angiotensin II (AngII) واز طرف دیگر مهار این اثرات توسط کاپتوپریل در حیوانات نرموتنسیو مطرح کننده دخالت آنزیم مبدل آنژیوتانسین در اثرات آنژیوتانسین I تزریق شده در این هسته می باشد و عدم مهار این اثرات توسط کاپتوپریل در حیوانات 2K1C احتمال افزایش فعالیت آنزیم مبدل آنژیوتانسین و یا سایر آنزیمهای تبدیل کننده Ang I به Ang II را مطرح می کند. نتایج این تحقیق عملاً اثرات قلبی عروقی تزریق Ang I در آمیگدال مرکزی و افزایش این اثرات پس از القاءپرفشاری خون 2K1C را نشان میدهد.

  گل واژگان: سیستم رنین-آنژیوتانسین، آمیگدال مرکزی، پرفشاری خون دو کلیه- یک گیره ای گلدبلاتی، آنژیوتانسین یک

 

  مجله پزشکی ارومیه، سال نوزدهم، شماره‌ چهارم، ص ، زمستان 1387

  آدرس مکاتبه : ارومیه ، نازلو، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه ، دانشکده پزشکی، گروه فیزیولوژی تلفن: 0441-2770969

  E-mail: behhesh@yahoo.com





  [1] استادیار فیزیولوژی، گروه فیزیولوژی ، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه

  [2] استادیار فیزیولوژی، گروه فیزیولوژی ، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه (نویسنده مسئول)

  [3] استادیار گروه فیزیولوژی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان

متن کامل [PDF 225 kb]   (993 دریافت)    
موضوع مقاله: آناتومی
دریافت: ۱۳۸۷/۱۲/۲۴

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله پزشکی ارومیه می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | URMIA MEDICAL JOURNAL

Designed & Developed by : Yektaweb