دوره 27، شماره 8 - ( ماهنامه آبان 1395 )                   جلد 27 شماره 8 صفحات 672-682 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Aryafar M, Mohammadi M T. EFFECT OF FULLERENE NANOPARTICLES ON BRAIN INFARCTION AND HISTOPATHOLOGICAL CHANGES DURING TRANSIENT AND FOCAL CEREBRAL ISCHEMIA IN RAT. J Urmia Univ Med Sci. 2016; 27 (8) :672-682
URL: http://umj.umsu.ac.ir/article-1-3272-fa.html
آریافر مسیحا، محمدی محمدتقی. تاثیر نانوذرات فولرن بر ضایعه مغز و تغییرات آسیب‌شناختی طی ایسکمی موضعی و گذرای مغز در موش صحرایی. مجله پزشکی ارومیه. 1395; 27 (8) :672-682

URL: http://umj.umsu.ac.ir/article-1-3272-fa.html


دانشیار دانشگاه علوم پزشکی بقیه‌الله ، Mohammadi.mohammadt@yahoo.com
چکیده:   (1550 مشاهده)

پیش‌زمینه و هدف: بر طبق مطالعات اخیر، نانوذرات فولرن دارای یک ماهیت روبشی قوی برای رادیکال‌‌های آزاد در محیط‌‌های زیستی می‌باشند. ازآنجایی‌که رادیکال‌‌های آزاد اکسیژن (ROS) یک مکانیسم پایه‌‌ای آسیب مغز در سکته هستند، ما قصد داشتیم اثرات محافظت نورونی نانوذرات فولرن بر روی آسیب‌‌های مغزی ناشی از ایسکمی در مدل آزمایشگاهی سکته مغزی را موردمطالعه قرار دهیم.

مواد و روش‌ کار: آزمایش در سه گروه موش صحرایی انجام شد (28N=): شاهد، کنترل ایسکمی و ایسکمی درمان. ایسکمی از طریق انسداد شریان میانی مغز (MCAO) به مدت 90 دقیقه و به دنبال آن 24 ساعت خون‌رسانی مجدد انجام گردید. موش‌های صحرایی فولرن (داخل‌‌ صفاقی mg/kg, 5) را 60 دقیقه پیش از القاء MCAO دریافت کردند. حجم ضایعه قشر و استریاتوم (رنگ‌‌آمیزی TTC) و تغییرات آسیب‌‌شناختی 24 ساعت پس از پایان MCAO بررسی شدند.

یافته‌ها: القاء MCAO سبب ایجاد ضایعه مغزی در نواحی قشر ( mm316±307) و استریاتوم ( mm321±115) به همراه آسیب‌های بافتی گردید. دریافت فولرن میزان ضایعه در نواحی قشر ( mm315±166) و استریاتوم ( mm37±54) را به‌طور معنی‌داری به میزان 45% و 53% کاهش داد. همچنین، فولرن درصد مرگ‌ومیر موش‌‌های صحرایی ایسکمی درمان شده (33/33%) در مقایسه با ایسکمی درمان نشده (09/9%) به همراه صدمات آسیب‌‌شناختی را کاهش داد.

بحث و نتیجه‌گیری: نتیجه‌‌گیری می‌‌شود که نانوذرات فولرن، به‌عنوان یک آنتی‌اکسیدان قوی،  به‌طور مؤثری آسیب‌‌های مغزی ناشی از ایسکمی را احتمالاً از طریق ماهیت روبشی رادیکال‌های آزاد کاهش داده و از تخریب نورونی جلوگیری می‌‌کند.

متن کامل [PDF 1066 kb]   (514 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي(توصیفی- تحلیلی) | موضوع مقاله: داخلی مغز و اعصاب
دریافت: ۱۳۹۴/۱۲/۱۷ | پذیرش: ۱۳۹۵/۴/۱۲ | انتشار: ۱۳۹۵/۸/۲۴

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله پزشکی ارومیه می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | URMIA MEDICAL JOURNAL

Designed & Developed by : Yektaweb