fa اثر‌‌ بخشی بیوفیدبک بر بهبود فلج حرکتی اندام تحتانی سمت مبتلا در بیماران مبتلا به سکته ی مغزی ایسکیمیک و هموراژیک عمومى General پژوهشي(توصیفی- تحلیلی) Research <strong><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">پیش‌زمینه و هدف: </span></span></strong><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">سکته مغزی مهم‌ترین عامل در ایجاد ناتوانی و معلولیت در افراد بالغ می‌باشد. اغلب بیماران سکته‌ای، دوباره به‌طور مستقل می‌توانند به فعالیت‌های حرکتی خود ادامه دهند؛ درحالی‌که مشکلات حرکتی درنتیجه اختلال تعادل و ضعف حرکتی است، در این افراد ادامه می‌یابد. استفاده از روش‌های درمانی مؤثر جهت بهبود ناتوانی این بیماران ضروری است.</span></span> <span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">ازاین‌رو پژوهش حاضر باهدف بررسی اثربخشی بیوفیدبک بر بهبود شدت فلج حرکتی عضلات اندام تحتانی بیماران مبتلا به سکته مغزی ایسکیمیک و هموراژیک انجام شد.</span></span><br> <strong><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">مواد و روش کار</span></span></strong><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">: پژوهش بر پایه‌ی طرح خط پایه چندگانه با ورود پلکانی به درمان اجرا شد. نمونه‌ی این پژوهش 4 نفر از بیماران مبتلا سکته مغزی ایسکیمیک و هموراژیک بود. روش نمونه‌گیری در این پژوهش نمونه‌گیری هدفمند بود. برای نمونه‌گیری، نخست به کمک مصاحبه با </span></span><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">متخصص مغز و اعصاب</span></span><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;"> و همچنین بررسی پرونده‌های بیماران، افراد مبتلا به سکته مغزی ایسکیمیک و هموراژیک مشخص شدند. و 4 نفر (2 بیمار سکته مغزی ایسکمیک و 2 بیمار سکته مغزی هموراژیک) به تصادف به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. بیماران طی 20 جلسه به‌صورت یک روز در میان تحت درمان قرار گرفتند. به‌منظور بررسی میزان فلج حرکتی از مقیاس نمره دهی شدت فلج حرکتی و برای ارزیابی حرکت کردن از دستگاه بیوفیدبک استفاده شد. اطلاعات حاصل از آزمون‌ها و همچنین درمان، جمع‌آوری گردید. جهت تجزیه‌و‌تحلیل داده‌ها از نمودار پلکانی استفاده شد.</span></span><br> <strong><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">یافته‌ها: </span></span></strong><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">نتایج تحلیل دیداری نمودارها حاکی از تفاوت معنی‌دار در بین موقعیت مداخله و خط پایه برای هر 4 آزمودنی در متغیر</span></span><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;"> شدت فلج حرکتی</span></span><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;"> اندام تحتانی (</span></span><span dir="LTR">PND</span><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;"> 60 درصد برای آزمودنی 1، 80 درصد برای آزمودنی 2 و 3 و 40 درصد برای آزمودنی 4</span></span><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">) بود. به‌بیان‌دیگر، میزان تونیسیته عضلانی افراد نمونه پس از مداخله افزایش یافته بود. همچنین در موقعیت پیگیری (1 ماه و یک هفته بعد) این میزان در افراد حفظ شده بود</span></span><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">.</span></span><br> <strong><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;">بحث و</span></span></strong><span style="font-family:nazanin;"><span style="font-size:9.5pt;"> <strong>نتیجه‌گیری: </strong>نتیجه پژوهش حاضر نشان داد که درمان بیوفیدبک الکترومیوگرافی بر تونیسیته عضلانی اندام تحتانی بیماران سکته مغزی ایسکمیک و هموراژیک مؤثر بوده است.</span></span> <strong><em>Background & Aims</em></strong>: Stroke is the most important cause of disability among adults. Although most stroke patients regain the ability to move independently, many will have persisting problems with mobility due to impaired balance and motor weakness. It seems imperative to use effective therapeutic methods in order to improve disability conditions of stroke patients. The present study aimed to investigate the efficacy of electromyography biofeedback on motor paralysis of the lower extremities in patients with ischemic and hemorrhagic strokes in Isfahan city.<br> <strong><em>Materials & Methods</em></strong><strong>:</strong> This study was carried out based on a multiple baseline with a staging initiation of treatment. The subjects were comprised of 4 patients with ischemic and hemorrhagic strokes who were referred from neurologic clinics. The patients firstly were selected according to a purposeful procedure. Then, they were identified according to an interview administered by the neurologist and reviewing their medical records, and finally 4 subjects were randomly selected as the sample. In this study, Motor Arm & Grading Motor Leg questionnaire was used to collect the data.<br> <strong><em>Results</em></strong>: The results of data chart visual analysis revealed a significant difference between the intervention and baseline phases for 4 patients considering motor paralysis of the lower extremities (PND 60% subject number 1 & 80% subject number 2&40% subject number 3 & subject number 4). In other words, motor paralysis of the lower extremities in the sample had reduced. The motor paralysis remained stable in the follow up phase (1 month and 1 week after intervention). As a result, electromyography biofeedback treatment had reduced the motor paralysis.<br> <strong><em>Conclusion</em></strong><strong>:</strong> Using electromyography biofeedback can be an effective way in preventing or reducing motor paralysis in patients with stroke. واژه های کلیدی:بیوفیدبک الکترومیوگرافی- فلج حرکتی- اندام تحتانی- سکته مغزی – ایسکمیک- هموراژیک Biofeedback, Motor paralysis, Lower extremities, Hemorrhagic, Ischemic, Stroke 698 707 http://umj.umsu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1977-1&slc_lang=fa&sid=1 mahnaz shirani مهناز شیرانی m.shirani11@gmail.com 3700319475328460020279 3700319475328460020279 Yes Isfahan University دانشگاه اصفهان karim asgari کریم عسگری m.shirani11@gmail.com 3700319475328460020280 3700319475328460020280 No Isfahan University دانشگاه اصفهان mohammdreza najafi محمدرضا نجفی m.shirani11@gmail.com 3700319475328460020281 3700319475328460020281 No Isfahan University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی اصفهان